رحمت الله فتاحی در کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است، گزارش خودمانی رخدادهایی را بازگو میکند که در طول زندگی 70 سالهاش بر او گذشته است. این اثر خواندنی حکایتهایی کوتاه از تلخ و شیرین یک زندگی واقعی را در برمیگیرد که برایتان جذاب خواهد بود.
درباره کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است
به جرات میتوان گفت که هیچ کس نبوده و نیست که در زندگیاش تجربهی تلخ و شیرین نداشته باشد. نباید انتظار داشته باشیم که هیچوقت مشکل و ناکامی نداشته باشیم و همهچیز بر وفق مرادمان بگذرد. برخی تصور میکنند فقط خودشان مشکل دارند و زندگیشان با تلخی همراه است؛ اما وجود هزاران داستان از نویسندگان بزرگ ایران و جهان نشان میدهد که تا چه حد در طول زندگی دچار مسئله و چالش شدهاند و گاهی بعضی از آنها حلنشده باقی ماندهاند. پس بیراه نیست اگر بگوییم زندگی بشر سراسر مسئله و یافتن راه حل برای مسائل است!
حکایتهای کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است مثل یک تابلوی کوچک نقاشی از وضعیت اجتماعی مردم ایران در هفت دههی گذشته است؛ تابلوهایی که شاید برای شما جذاب و یا حتی به تجربیات شخصیتان نزدیک باشند.
رحمت الله فتاحی در این اثر زندگی خود را به هفت بخش تقسیم کرده است. هر بخش از این کتاب به صورت مستقل با قلمی روان و خواندنی به رشته تحریر درآمدهاند و در هر بخش از کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است چندین داستان کوتاه از زندگی نویسنده قرار دارد. شما همچنان که از خواندن زندگینامهای پرفراز و نشیب لذت میبرید، تجربیات و درسهایی را از یک استاد برجستهی دانشگاه فردوسی مشهدخواهید آموخت.
رحمت الله فتاحی مانند همهی مردم، انسانیست با کولهباری از تجربه و یک زندگی پرفراز و نشیب. با تلخی و شیرینی زیاد در دوران کودکی، نوجوانی، جوانی و میانسالیاش. اما تفاوت او در کم و کیف رخدادها و تجربههایش است و همین مسئله باعث میشود که آدمها، از پیر و جوان و کودک، با یکدیگر متفاوت باشند.
نویسنده به شیوهای جذاب و به زبان ساده واقعیتهای زندگی خود را از دوران کودکی تا زمان حال بهتصویر میکشد و خواندن تجربیات گذشته برای مخاطبان و بهویژه جوانترها منحصربهفرد و جذاب خواهد بود.
کتاب حاضر را نشر کتابدار به انتشار رسانده و در اختیار علاقهمندان به کتابهای زندگینامه و خاطرات قرار داده است.
کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است مناسب چه کسانی است؟
علاقهمندان به آثار اتوبیگرافی را به خواندن کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است دعوت میکنیم. خودنوشته و سرگذشتنامهی افراد موفق چراغ راه آیندگان است؛ زیرا توانستهاند از کورهراههای زندگی عبور کنند و این عبور بار آنها اثربخش باشد.
در بخشی از کتاب زندگی با هفت خوانش شیرین است میخوانیم
سفر آموزنده است؛ چه خوش، چه ناخوش. تاثیر سفرهای دور و دراز شاید بیشتر و عمیقتر باشد. مهر71 (92 میلادی) بود که به سرزمین وارونه (Down Under) رسیدیم؛ همراه با مهری، فرناز و مهرناز. سه سال دوندگی کردم! 23 بار از مشهد آمدم به اداره کل بورسها در تهران تا قدم به دانشگاه نیوساوت ولز استرالیا (در شهر سیدنی) بگذارم؛ داستانی دارد به اندازهی مثنوی! همسرم مهری نیز دکترای همین دانشگاه پذیرفته شد.
از همان بدو ورود متوجه تفاوت آشکارش با ایران شدم. با گذشت زمان عمق تفاوتها را بیشتر حس کردم. مهمترین تفاوت را در جهانبینیها میدانم که در همه عرصهها نمود دارد. احترام به فرد و نیازهای او در همه ارکان آشکار است: در نهادهای دولتی و غیردولتی، فروشگاهها، بانکها، و بهویژه در نظام آموزش و پرورش. راستی در گفتار و کردار نیز برجستگی آن جامعه است.
زمان زیادی گذشت تا احترام به تفاوتهای فردی و شخصیت افراد در همه نظامهای اقتصادی، اجتماعی، آموزشی و فرهنگی آن جا نهادینه شود. مردم استرالیا باور دارند که زندگی کوتاه است و باید با ایجاد آرامش روانی از آن لذت برد. دولتها هم تلاش میکنند رفاه اجتماعی و اقتصادی ایجاد کنند. رتبهی شهرهای مهم استرالیا مثل ملبورن و سیدنی همیشه در میان برترینهای جهان بوده است.
بله























