کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان اثر علی میرمیرانی؛ نشر چشمه

کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان، زندگی‌نامه‌ای طنزآمیز از علی میرمیرانی و حاصل سه دهه‌ی فعالیت مطبوعاتی او با نام مستعار ابراهیم رها است. نویسنده در این اثر، مسیر شکل‌گیری و فعالیت این هویت ادبی را روایت می‌کند و به تجربه‌های خود در زمینه‌ی طنزنویسی، روزنامه‌نگاری و انتشار آثارش می‌پردازد. او سرانجام در عصر گسترش فضای مجازی و دشوار شدن حفظ هویت‌های مستعار، تصمیم می‌گیرد هویت واقعی خود را برای مخاطبان آشکار کند.

درباره‌ی کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان

کتاب ۳۰: ابراهیم رها از آغاز تا پایان نوشته‌ی علی میرمیرانی، روایتی از زندگی و فعالیت حرفه‌ای نویسنده‌ای است که سال‌ها با نام مستعار ابراهیم رها در مطبوعات و رسانه‌های مختلف فعالیت کرده است. میرمیرانی با این نام، به‌ویژه در زمینه‌ی طنزنویسی و طنز سیاسی، شناخته شد و در طول سه دهه فعالیت خود، یادداشت‌ها و نوشته‌های متعددی منتشر کرد. او در کنار طنزنویسی، در حوزه‌های داستان‌نویسی، فیلمنامه‌نویسی، روزنامه‌نگاری و برنامه‌سازی تلویزیونی نیز فعالیت داشته است.

آنچه کتاب ابراهیم رها از آغاز تا پایان را از یک مجموعه خاطره جدا می‌کند، هیجان زمان افشای هویت است. 30 در اینجا فقط عدد روی جلد نیست: سی سال مخفی ماندن پشت قلمی فرضی و نامی مستعار، سی سال فعالیت مستمر نویسنده در بازه‌ی زمانی زمستان 1371 تا زمستان 1401 و بعد آغاز نقطه‌ای که میرمیرانی تصمیم گرفت دیگر فقط از زبان ابراهیم رها حرف نزند. عنوان از آغاز تا پایان نیز به همین بازه‌ی سی‌ساله اشاره دارد؛ مسیری که از سال‌های نخست فعالیت حرفه‌ای آغاز شده و تا روزی ادامه می‌یابد که پرده از چهره‌ی واقعی نویسنده کنار می‌رود.

کتاب 30؛ از ابراهیم رها تا علی میرمیرانی

کتاب ابراهیم رها از آغاز تا پایان به زبان اول‌شخص نوشته شده و حال‌وهوای یک اتوبیوگرافی طنزآمیز دارد. علی میرمیرانی روایت را از کودکی و خانواده آغاز می‌کند و در ادامه به سال‌های جوانی و ورودش به دنیای مطبوعات می‌رسد. دوم خرداد و گشایش فضای مطبوعات در دوره‌ی اصلاحات، نقطه‌ی عطف زندگی حرفه‌ای اوست؛ دوره‌ای که میرمیرانی در آن فعالیت جدی‌تر خود را به‌عنوان طنزنویس و ستون‌نویس آغاز کرد. او در این بخش، تجربه‌های شخصی و کاری خود را در کنار تصویری از فضای فرهنگی و مطبوعاتی آن سال‌ها قرار می‌دهد.

در ادامه، کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان با سرفصل‌هایی مانند رکورد، رونمایی و پایان دهه نود پیش می‌رود. هر کدام از این بخش‌ها دوره‌ای از زندگی و فعالیت حرفه‌ای علی میرمیرانی را نشان می‌دهند؛ از روزهای دیده‌شدن و انتشار نوشته‌ها تا فشارها، محدودیت‌ها و تلاش برای ادامه‌ی مسیر طنزنویسی. خواننده در این بخش‌ها هم با شخصیت واقعی پشت نام ابراهیم رها آشنا می‌شود و هم تصویری کوتاه از تاریخ مطبوعات و فرهنگ طنز معاصر ایران به دست می‌آورد.

برای رمزگشایی از یک نام مخفی سی ساله در تاریخ مطبوعات و نشر کشور، خرید کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان برای مطالعه در دسترس شما قرار دارد. این اثر زندگینامه‌ای به همت نشر چشمه به بازار کتاب راه پیدا کرده است.

کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان برای شما مناسب است اگر

• به خواندن کتاب‌های زندگینامه به‌ویژه کتاب‌های اتوبیوگرافی علاقه‌مندید.
• کتاب‌های ابراهیم رها را مطالعه کرده‌اید و کنجکاوید تا از هویت واقعی و زندگی شخصی و حرفه‌ای او آگاهی پیدا کنید.
• به شناخت تاریخ مطبوعات ایران و چالش‌های طنزنویسی در مطبوعات علاقه دارید.

در بخشی از کتاب 30: ابراهیم رها از آغاز تا پایان می‌خوانیم

در دوران دانشجویی، تقریباً از اواخر آبان تا اوایل فروردین این اورکت را می‌پوشیدم. اغلب هم می‌رفتم بازارچه‌ی کتاب، حتی پول خوردوخوراکم را خرج کتاب می‌کردم و کیفم کوک می‌شد وقتی دوتا جیب اورکت را کتاب می‌چپاندم و پیاده حرکت می‌کردم به سمت محل سکونت. هیئت ظاهرم با موهایی فر و بلند، سبیل کلفت، اورکت سبزِ رنگ‌پریده، کتاب در جیب، و اخم در صورت، یحتمل شبیه چریکی بود که با بیست و پنج سال تأخیر به دنیا آمده باشد! در محل کار، مسئولین نشریه من را به دو نام صدا می‌زدند: «زاپاتا» و «شورش بی‌دلیل»، که جفت‌شان نام دو فیلم سینمایی خارجی بودند. این‌ها را آوردم که بگویم از ظاهر و باطن من هر چیزی درمی‌آمد به‌جز طنزنویس. به نظر می‌رسید ابراهیم رها متولدنشده وفات یافته باشد.

امیدی هم به آینده‌اش نبود. من درحالی‌که می‌خواستم انتقام دکتر مصدق را از محمدرضا پهلوی و دادِ پیرزن تهی‌دستی را که دور میدان انقلاب کتاب می‌فروخت از علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی بستانم، مُهر دانشگاه خورد پای فارغ‌التحصیلی‌ام و شدم یک فقره مهندس جوانِ تازه از تخم دانشگاه سر بیرون‌آورده. کماکان در نشریه‌ای سینمایی شاغل بودم. دو سه‌بار فیلم‌نامه نوشته بودم که به ساخت نرسید (گمانم یکی در ارشاد آن روزگار تصویب شد). فیلم‌نامه‌ها یکی از یکی جدی‌تر. یعنی در جهانِ سینمایی من حتی پسرعمه با پسردایی‌اش شوخی نمی‌کرد! مجموعه‌داستان اولم را هم تازه جمع‌وجور کرده بودم. سابقه‌ی کار در یک برنامه‌ی تلویزیونی پرطرف‌دار و چند همکاری با رادیو را هم در این مدت به رزومه علاوه کرده بودم محض تپه‌نوردی و گل‌کاریِ مدام!