کتاب اتاق جیکب

کوله‌بار خود را بردارید و به سفری بروید که با خواندن کتاب اتاق جیکب اثر ویرجینیا وولف آغاز می‌شود. این نویسنده‌ی شهیر انگلیسی در رمان خود نه‌تنها به نوآوری در محتوا پرداخته است، بلکه فرم را نیز دگرگون کرده و اثری بی‌نهایت جذاب به وجود آورده است. کتاب حاضر داستان زندگی فردی به نام جیکب است که جنگ جهانی اول زندگی معمولی او را دستخوش تغییرات زیادی می‌کند.

درباره‌ی کتاب اتاق جیکب

ماجرای این رمان، حول خانواده‌ی فلندرز و به‌خصوص پسر این خانواده، جیکب فلندرز می‌چرخد. جیکب جوانی حساس است که زندگی معمولی و آرامی را می‌گذراند. او مانند دیگران دوره‌ی کودکی خود را طی می‌کند، به مدرسه می‌رود، در کالج قبول می‌شود، به نقاط مختلفی از دنیا سفر می‌کند و روابط عاشقانه برقرار می‌کند. تصویر جیکب در نهایت از پازلی ساخته می‌شود که گاه و بی‌گاه از توصیفات دیگران و مکالمه‌های او با دیگران حاصل شده است؛ بنابراین برای آشنایی و پی بردن با شخصیت او به‌ناچار باید با پیچیدگی‌های این رمان دست و پنجه نرم کنید.

جیکب، فردی شیفته‌ی یونان باستان و سنت‌های کلاسیک است. او در میان آثار افلاطون و ویرژیل به دنبال حقیقت می‌گردد و همیشه در رؤیای تمدنی است که سال‌ها پیش از تولد او از بین رفته. او جوانی مصمم، سرسخت و فرهیخته به‌نظر می‌رسد و این موضوع، عاملی در راستای محبوبیت اوست. در برخی نقاط داستان، جیکب را مشغول بحث و مجادله با دیگر مردان جوان می‌بینیم؛ بحثی که درنهایت برای اثبات حقانیت تمدن جدید یا قدیم صورت می‌گیرد و جیکب که یکی از منتقدان مدرنیته است، همیشه یکی از پایه‌های این مجادله‌هاست.

کتاب اتاق جیکب (Jacob's Room) اثر ویرجینیا وولف داستان زندگی جیکب است و در یک برهه‌ی زمانی نسبتاً طولانی ماجراهایی را که در زندگی او رخ داده‌اند روایت می‌کند. زندگی او همیشه قواعد مشخص و معمولی داشته است و اتفاقات زندگی او مانند افراد دیگر بوده‌اند؛ اما یک اتفاق سهمگین، زندگی او را دچار تغییر می‌کند: جنگ جهانی اول. جیکب را می‌توان نماینده‌ی قشر جوانی در نظر گرفت که دوره‌ی سخت جنگ جهانی اول را تجربه کرده‌اند و اینک در دوران طاقت‌فرسا و پیچیده‌ی پساجنگ به سرمی‌برند.

گفتنی است زبانی که وولف در نگارش این کتاب به کار گرفته است، زبانی به غایت شاعرانه و غنایی است؛ زبانی که بهترین ابزار برای سخن گفتن از احساسات پنهانی است که هرکسی در وجود خود دارد. این زبان به خصوص وقتی خود را بهتر نشان می‌دهد که وسیله‌ای برای سخن گفتن شخصیت‌های داستان از دلتنگی می‌شود.

وولف در این کتاب تمرکز خود را به جای توجه به وقایع و مؤلفه‌های بیرونی، به درون افراد و ذهن آن‌ها معطوف کرده است؛ بنابراین کتاب دربردارنده‌ی فرمی ساده و سرراست از روایت نیست. این رمان جزو اولین آثار ویرجینیا وولف است که به روش سیال ذهن نوشته شده. گفتنی است که ما با مطالعه‌ی این رمان، شخصیت‌پردازی‌ها و بخش زیادی از وقایع را به واسطه‌ی احساسات، حرف‌ها و افکار آشنایان و دوستان جیکب درمی‌یابیم. بازی‌های متعدد با زمان در روایت نیز از دیگر ویژگی‌های این اثر بزرگ به‌شمار می‌رود؛ خاصیتی که به آن جذابیتی دوچندان داده است.

نکوداشت‌های کتاب اتاق جیکب

- شایان توجه. (Guardian)
- با نمونه‌هایی درجه یک از تکنیک‌های تأثیرگذار وولف. (Barnes & Noble)
- شگفت‌انگیز... گونه‌ای جدید از داستان پا به عرصه‌‌ی وجود گذاشته است. (E. M. Forster)

کتاب اتاق جیکب مناسب چه کسانی است؟

این کتاب مناسب تمام کسانی است که به خواندن رمان‌های کلاسیک و روانشناختی علاقه‌مندند.

با ویرجینیا وولف بیشتر آشنا شویم

ویرجینیا وولف (Virginia Woolf) یکی از برجسته‌ترین رمان‌نویسان، منتقدین و فمنیست‌های قرن بیستم است؛ به صورتی که آثار او جزو آثار جریان‌ساز در ادبیات و سنت‌های نظری این قرن به‌شمار می‌روند. وولف یکی از نویسندگان پیشگام در استفاده از جریان سیال ذهن در روایت بود و می‌توان نمونه‌ی عالی آن را در کتاب اتاق جیکوب مشاهده کرد. او همچنین یکی از افراد تأثیرگذار بر جنبش فمینیسم در برهه‌ی زمانی میان دو جنگ جهانی بود. از آثار معروف او نیز می‌توان به «اورلاندو»، «به سوی فانوس دریایی»، «خانم دالووی» و «اتاقی از آن خود» اشاره کرد. وولف در سال 1941 خود را در رودخانه‌ی اوز غرق کرد و بدین شکل به زندگی خود پایان داد.

در بخشی از کتاب اتاق جیکب می‌خوانیم

و بعد جیکب او را دید که بازو در بازوی مردی دیگر به خیابان گریک پیچیدند.

نور چراغ گازی از سر تا به پایش را خشک کرد. یک دقیقه بی‌حرکت زیر نور ایستاد. سایه‌ها نقش‌های شطرنجی بر خیابان می‌انداختند. پیکرهای کسان دیگر، تک‌تک یا دو‌به‌دو، به خیابان سرازیر شدند و سُست و سنگین در خیابان حرکت می‌کردند و فلوریندا و آن مرد بعد از مدتی در پس سایه‌ها محو و گم شدند.

مثل این بود که سنگی را آسیاب و به پودر و غبار تبدیل کرده باشند. پنداری از سنگ چاقو تیزکنیِ کبودرنگ جرقه‌های سفید بَرمی‌جهید، سنگی که در‌واقع ستون فقرات جیکب بود. پنداری ترن هوایی که به پایین شیرجه می‌زد، سقوط، سقوط، سقوط می‌کرد و نشان همۀ این احساسات پنداری بر چهرۀ او نقش بسته بود.

اما اینکه آیا می‌دانیم در ذهن او چه می‌گذشت و چه نمی‌گذشت مسئلۀ دیگری‌ست. با در نظر گرفتن ده سال سن بیشتر او و تفاوت جنسیت، اولین احساسی که مطرح می‌شود ترس از اوست؛ و این احساس در تمایل و آرزوی کمک کردن فروبلعیده می‌شود...احساسی ناراحت‌کننده، منطق و خِرَد، آن وقتِ شب. در این شرایط بلافاصله خشم از پی می‌آید، از فلوریندا، از سرنوشت. و بعد خوش‌بینی‌ای غیرمسئولانه چون حباب بالا می‌زند. «به‌حتم در این لحظه در خیابون این‌قدر نور هست که همۀ دغدغه‌های ما رو در حجم طلایی نور غرق می‌کنه!» آه، فایدۀ گفتنش چیست؟ حتی وقتی دارید حرف می‌زنید و سر برمی‌گردانید و به‌سمت خیابان شفتسبری نگاه می‌کنید، تقدیر دارد در درون وجود او حفره‌ای حفر می‌کند. برگشته است که برود... و تعقیب کردن او تا اتاقش، نه، ما این کار را نخواهیم کرد.

اما این دقیقاً همان کاری است که آدم انجام می‌دهد. جیکب خودش را تا به خانه کشید و در را بست، آن‌هم زمانی که یکی از ساعت‌های شهر تازه داشت ساعت ده را اعلام می‌کرد.