کتاب نامزدی آقای ایر

داستانی تاثربرانگیز از خیانت، عشق و بدبینی. کتاب نامزدی آقای ایر یکی از آثار تحسین شده ژرژ سیمنون، درباره مردی به همین نام است که با سبک زندگی مرموزش شک و نگرانی همسایگانش را برمی‌انگیزد... این رمان موفق فرانسوی پس از انتشار در سال 1933، شهرتی جهانی کسب کرد و تا به امروز چندین‌بار مورد اقتباس سینماگران کشورهای مختلف نیز قرار گرفته است.

درباره نامزدی آقای ایر:

اگر با همسایه‌های آقای ایر صحبت کنید، خیلی سریع متوجه می‌شوید که او شخصیت محبوبی نیست. از ویژگی‌های ناخوشایند جسمی گرفته تا رفتارهای عجیبش باعث می‌شود دیگران از او فاصله بگیرند که البته آقای ایر از این بابت قدردان است. او که هیچ خانواده و خویشاوندی ندارد از راه کلاهبرداری پستی امرار معاش می‌کند، هفته‌ای یک بار به باشگاه بولینگ می‌رود و تنها رفت و آمدش حضور در خانه‌های بدنام پاریس است. با در نظر گرفتن این شرایط، بی‌توجهی و بیزاری همسایه‌ها به نظر اتفاق بدی نیست، اما زمانی که یک جسد در نزدیکی خانه او پیدا می‌شود، آقای ایر اولین مظنونی است که توجه اهالی را جلب می‌کند و پلیس او را تحت مراقبت 24 ساعته می‌گیرد.... کتاب نامزدی آقای ایر، ماجرای اتفاقاتی است که بعد از این قتل اتفاق می‌افتد و توانسته نظر بسیاری از منتقدان و خوانندگان را جلب کند.

این اثر یکی از رمان‌های روان‌شناختی خارق‌العاده سیمنون است. این نویسنده فرانسوی، با دقتی موشکافانه شخصیت‌های اثرش را طراحی کرده، به شکلی که با خواندن کتاب نامزدی آقای ایر (Mr Hires Engagement) می‌توانید به راحتی شخصیت‌های داستان را درک کنید و آنچه را که در فکر و قلب آن‌ها می‌گذرد حدس بزنید. آقای ایر، مردی که ابتدا بنظر چندش آور و گناهکار می‌رسد ناگهان قسمت‌هایی پنهان از وجودش را آشکارمی کند که شما را احساساتی می‌کند و از طرف دیگر همسایه‌های آبرومند و محترم او با رفتارهای ناشایست خود شما را شوکه می‌کنند.

اقتباس‌های سینمایی از کتاب نامزدی آقای ایر:

از روی این کتاب چهار بار فیلمبرداری شده است: در فرانسه با همین اسم، در اسپانیا با نام Barrio و در پرتغال با عنوان Viela (Rua Sem Sol) (هر سه در سال 1947). آخرین اقتباس سینمایی در سال 1989 توسط پاتریس لکونت انجام شد که در آن به نقش‌آفرینی پرداخت.

کتاب نامزدی آقای ایر مناسب چه کسانی است؟

اگر به رمان‌های پلیسی و روان‌شناختی علاقه دارید، شنیدن کتاب صوتی نامزدی آقای ایر می‌تواند برایتان جذاب و لذت‌بخش باشد.

با ژرژ سیمنون بیشتر آشنا شویم:

ژرژ سیمنون (Georges Simenon) نویسنده مشهور فرانسوی زبان است که به دلیل آثار جنایی-پلیسی خود شهرت دارد. از این نویسنده پرکار آثار متعددی منتشر شده که برخی از آن‌ها مانند: «امضای مرموز»، «بیگانگان در خانه»، «تبهکار»، «کارد و طناب»، «مرگ در پاریس»، «سابه بازی»، «دیوانه‌ای در شهر» و «مشتری شنبه‌ها» به زبان فارسی ترجمه شده‌اند.

نظر برخی ادیبان بزرگ جهان درباره ژرژ سیمنون:

- رمان‌نویسی که وارد دنیای داستانی خود شد، گویی که خود بخشی از آن بود. (پیتر آکروید)
- من عاشق مطالعه آثار سیمنون هستم. او مرا وادار می‌کند به آثار چخوف فکر کنم. (ویلیام فاکنر)
- یک رمان‌نویس بزرگ، شاید بتوان گفت بزرگ‌ترین و بهترین رمان‌نویسی که ادبیات فرانسه به خود دیده است. (آندره ژید)

در بخشی از کتاب نامزدی آقای ایر می‌خوانیم:

آقای ایر روی همان صندلیِ هر روزه، در انتهای تراموا نشسته بود، کیف ‌دستی‌اش روی زانوانش بود و روزنامه می‌خواند. طبق معمول، ‌بلیتش را آماده در دست گرفته بود و بی‌آنکه چشمش را از روزنامه بردارد، آن را به مأمور بلیت داد. چاق بود، اما هیکلش درشت نبود. اندازه‌اش از یک مرد معمولی بزرگ‌تر نبود، اما انگار گوشت و استخوان نداشت. انگار فقط یک جسم شل و نرم بود، چنان شل و نرم که حرکات بدنش گنگ و مبهم بود. انگار با جوهر چینی روی گِردی صورتش لب‌های قرمز و سبیل نازک فری نقاشی شده بود و گونه‌هایش مثل عروسک‌ها صورتی بود.

به چیزی در اطرافش نگاه نمی‌کرد. نمی‌دانست که بازرس او را زیر نظر دارد. در ایستگاه پورت‌دیتالی ‌پیاده شد. انگار غریزه‌اش به او هشدار داده باشد که به مقصد رسیده است. دوباره شانه‌هایش را کج و راست کرد و با اعتمادبه‌نفس از میان ازدحام جمعیت رد شد. ‌از پله‌های مترو پایین رفت و لبۀ سکو، خواندن روزنامه را از سر گرفت.

بی‌آنکه سر از روزنامه‌اش بردارد، سوار قطاری شد که در ایستگاه توقف کرد. در گوشه‌ای ایستاد، در ایستگاه رپوبلیک خط مترواش را عوض کرد و بالاخره به ایستگاه ولتر رسید. بازرس همچنان او را دنبال می‌کرد. امیدی نداشت، اما به هر حال این کار بهتر از ایستادن در چهارراه ویلژوئیف بود. آقای ایر وارد خیابان سن‌مور شد، ‌به ‌سمت چپ پیچید و وارد حیاطی پر از بشکه شد و در انتهای آن ناپدید شد.