کتاب تصویر دوریان گری

تصور کنید گذر زمان به جای این‌که بر صورت و بدن ما چین و چروک بیندازد، خودش را بر تصویر قاب گرفته‌ای که روی میز است، نمایان کند. اسکار وایلد در کتاب تصویر دوریان گری همین ایده را دست‌مایه‌ی خلق یک داستان فلسفی گوتیک قرار می‌دهد تا به ماهیت و چهره‌ی دوگانه‌ی انسان‌ها بپردازد.

درباره‌ی کتاب تصویر دوریان گری:

دوریان گری مرد خوش سیما و جوانی است که همواره در جستجوی لذت و زیبایی در جهان است. روزی به عنوان مدل، مقابل بوم نقاشی فردی به نام بازیل هاروارد می‌نشیند. بازیل نقاش پس از کشیدن پرتره‌ی دوریان گری اعتراف می‌کند که این نقاشی، بهترین اثری است که تا به حال خلق کرده است. دوریان چنان از دیدن زیبایی و کمال پرتره‌ی خودش به وجد می‌‌آید که دچار اندوه از گذر زمان و از دست رفتن این زیبایی بر صورت خودش می‌شود.

او به واسطه‌ی بازیل با مردی به نام لرد هنری ملاقات می‌کند. جهان‌بینی لرد هنری و ایده‌هایش درباره‌ی زیبایی ژرف و جوانی تاثیر عمیقی بر دوریان گری می‌گذارد. او از صمیم قلب آرزو می‌کند که کاش گذر زمان و پیری تاثیر خود را بر این پرتره بگذارد و خودش تا پایان عمر در کمال زیبایی و جوانی باشد.

دوریان گری در تمنای این رویا روزها را می‌گذراند تا اینکه کم‌کم متوجه می‌شود به آرزویش رسیده است. او در طول زمان جوان و شاداب است و گذر زمان تصویر او را دچار پیری کرده است. دوریان به پیشنهاد لرد هنری کتابی می‌خواند درباره‌ی فردی که تمام کارهای ممنوع و خلاف عرف‌های اجتماع را انجام می‌دهد، از همین لحظه به بعد متاثر از این کتاب و دیگر سویه‌های جهان‌بینی لرد هنری به مرور دست به کارهایی می‌زند که او را بدل به انسانی هرزه‌گرد و پلید می‌کند و زشتی‌های این اعمال به مرور در پرتره‌ی دوریان نمایان می‌شود.

اسکار وایلد (Oscar Wilde) با نوشتن کتاب تصویر دوریان گری (The Picture of Dorian Gray) در سایه‌ی نثری شاعرانه و رگه‌های طنزی که مخصوص خودش است، موقعیتی بغرنج از تصویر یک انسان خلق می‌کند و مانند همان نقاشی که پرتره‌ی دوریان گری را روی بوم کشید، تصویری از پیچیدگی‌ها و تناقض‌های وضعیت انسان را با کلماتش ترسیم می‌کند. کتاب تصویر دوریان گری در نهایت پرسشی به غایت مهم را طرح می‌کند که دغدغه‌ی خود اسکار وایلد به عنوان یکی از روشنفکران عرصه‌ی زیبایی‌شناسی است: زیبایی چیست؟

در نکوداشت کتاب تصویر دوریان گری:

- هر خطی که وایلد نوشته، تاثیر شدیدی روی من گذاشته است. (Steven Morrissey)

اقتباس سینمایی از کتاب تصویر دوریان گری:

در سال 1945 آلبرت لوین (Albert Lewin) فیلم تصویر دوریان گری را بر اساس روایت این کتاب می‌سازد. این فیلم در جشنواره‌هایی مانند اسکار و گلدن گلوب برنده‌ی چندین جایزه شده است.

کتاب تصویر دوریان گری مناسب چه کسانی است؟

علاقه‌مندان به رمان‌های فلسفی، طرفداران ادبیات گوتیک و به طور کلی دوست‌داران ادبیات جهان از خواندن این کتاب لذت فراوانی خواهند برد.

با اسکار وایلد بیشتر آشنا شویم:

اسکار وایلد شاعر، نمایشنامه‌نویس و داستان‌نویس ایرلندی (1854 دوبلین 1900 پاریس) تحصیلاتش را در دوبلین و دانشگاه آکسفورد انگلستان به اتمام رساند. پدرش جراحی معروف بود. اسکار وایلد در کنار سبک زندگی نامتعارفش در اجتماع که در نهایت باعث محکوم شدنش در دادگاه شد، یکی از روشنفکران و پیشگامان جنبش استتیک (زیبایی‌شناسی) دوران خود بود. او بیش از چهل عنوان کتاب در زمینه‌ی شعر و نمایشنامه نوشت. نمایشنامه‌ی سالومه و اهمیت ارنست بودن یکی از مهم‌ترین متن‌های نمایشی اوست. کتاب تصویر دوریان گری، تنها رمانی است که اسکار وایلد در طول زندگی کوتاهش به نگارش درآورد.

در بخشی از کتاب تصویر دوریان گری می‌خوانیم:

روح و جسم، جسم و روح، چقدر این دو اسرارآمیز بودند! مسلماً جنبه‌ای از حیوانیت در روح بود و لحظاتی از معنویت در جسم.

به‌نظرش مسلم بود که فقط با یک روش تجربی می‌توان به تجزیه ‌و تحلیل علمی شور و عشق دست یافت و دوریان گری از هر جهت موضوع دم دست خوبی بود و به‌نظر می‌رسید با آن بتوان به نتایج عمیقی رسید. عشق دیوانه‌وار و ناگهانی دوریان به سیبیل وین مسئله‌ی روانی کوچکی نبود. تردیدی نبود که یکی از علل مهم آن، کنجکاوی وی بود و نیز میل او به دست‌زدن به تجربه‌ای جدید که البته نوعی لذت‌جویی ساده نبود، بلکه بسیار پیچیده بود.

نوعی غریزه‌ی شهوانی بلوغ بود که تخیلاتش آن را تغییر ماهیت داده و به چیزی فراحسی بدل کرده بود و به‌خاطر همین هم این‌همه خطرناک شده بود. شور جنسی‌ای که ما با عوض‌کردن علل پیدایش آن‌ خود را فریب می‌دهیم مستبدانه و با قدرت بر ما حکم‌فرمایی می‌کند. اما انگیزه‌هایی که ما ماهیت آن‌ها را می‌دانیم تأثیرشان روی ما از همه ضعیف‌تر است.

لرد هنری غرق در رؤیاها و افکارش بود که خدمتکار در زد و به اتاق وارد شد و به او یادآوری کرد که وقت پوشیدن لباس برای شام است. لرد هنری بلند شد و از خانه بیرون آمد و وارد خیابان شد. آفتاب رو به غروب، رنگ قرمز و طلایی به خود گرفته و روی پنجره‌های خانه‌های روبه‌رو بود. آسمان بالای سر مثل گل سرخی رنگ باخته بود. یاد زندگی ‌آتشین‌رنگ دوست جوان خود افتاد و از خود پرسید که عاقبت این زندگی چه خواهد شد.

نیم‌ساعتی بعد از نیمه‌شب که وارد خانه‌اش شد، روی میز سرسرا تلگرامی دید. آن را برداشت و باز کرد. از طرف دوریان گری بود. دوریان خبر نامزدی رسمی خود را با سیبیل وین به او اطلاع داده بود.