کتاب دختری با گوشواره مروارید

تریسی شوالیه براساس یک نقاشی معروف اثر یوهانس ورمر، نقاش معروف هلندی داستانی تاریخی و جذاب در دوران هلند قرن هفدهم میلادی را به تصویر می‌کشد. کتاب دختری با گوشواره مروارید رمانی پرفروش درباره‌ی دختری 16 ساله‌ای است که برای خدمتکاری به خانه‌ی نقاش معروفی می‌رود.

درباره‌ی کتاب دختری با گوشواره مروارید:

یوهانس ورمیر نقاشی هلندی است که از زندگی او اطلاعات زیادی در دست نیست و تنها با نقاشی‌های جاودانش نام خود را در تاریخ ماندگار کرده است. پرتره دختری با گوشواره مروارید اثر یوهانس ورمیر نیز قرن‌هاست که مورد توجه هنر دوستان قرار دارد و تریسی شوالیه بر اساس همین پرتره‌ی مشهور رمانی جذاب را به رشته تحریر درآورده است.

دختر 16 ساله‌ای به نام گرت شخصیت اصلی رمان دختری با گوشواره مروارید (Girl With a Pearl Earring) است که داستان از زبان او روایت می‌شود. گرت به عنوان خدمتکار به خانه‌ی مرفه یوهانس ورمیر در شهر دلف هلند می‌رود. پدر گرت به دلیل نابینایی دیگر قادر به کار کردن نیست و او به خاطر تامین هزینه‌های زندگی ناچار به کار کردن می‌شود.

با گذشت زمان یوهانس ورمیر توجه‌اش به گرت جلب می‌شود و رابطه‌ای دوستانه و صمیمانه‌ با او ایجاد می‌کند. او گرت را به عنوان دستیار خود استخدام می‌کند و روزی تصمیم می‌گیرد که از گرت پرتره‌ای بکشد. ورمیر گوشواره‌های همسرش را به گرت می‌دهد تا با گوشواره‌هایی مروارید از او نقاشی کند. این اقدام ورمیر توجه‌ای اطرافیان را جلب می‌کند و شایعات فراوانی در شهر پشت سر گرت و یوهانس پخش می‌شود...

نقاشی دختری با گوشواره مروارید همچنان ابهام برانگیز است و بر روی هویت دختر داخل پرتره بحث وجود دارد. عده‌ای بر این باورند که دختر داخل پرتره یکی از دختران نقاش است و عده‌ای دیگر معتقدند این چهره‌ی یکی از خدمتکاران ورمیر است.

کتاب حاضر با فرضیه‌ی دوم به رشته تحریر درآمده و شوالیه با استفاده از منابع تاریخی متعلق به آن دوره فضای داستان خود را شکل داده است. نقاشی دختری با گوشواره مروارید بین سال‌های 1665 تا 1675 خلق شده و اکنون نیز در موزه مائوریتشیوس در لاهه قرار دارد.

جوایز و افتخارات کتاب دختری با گوشواره مروارید:

- رمان پرفروش نیویورک تایمز
- نامزد جایزه لینکلن (2006)
- برنده جایزه ALA Alex (2001)
- نامزد Premi Llibreter de narrativa (2001)
- برنده جایزه Barnes and Noble Discover (2000)
- نامزد جایزه Orange برای بخش داستان‌های طولانی (2000)

نکوداشت‌های کتاب دختری با گوشواره مروارید:

- درخشان! (Entertainment Weekly)
- به طرز شگفت انگیزی خاطره انگیز! (مجله نیویورک تایمز)
- تریسی شوالیه زندگی یوهانس ورمیر هنرمند نقاش را در رمانش زنده می‌کند. (تایم)
-شوالیه جهانی را پدید می‌آورد که در یک لحظه معلق از زمان و مکان خود فراتر می‌رود. (نیویورکر)
- شوالیه به روشنی زندگی این نقاش را به تصویر کشیده است. (Milwaukee Journal Sentinel)
- یک رمان پر جنب و جوش و مجلل... پیروزمندانه... داستانی که به زیبایی نوشته شده است. وال استریت ژورنال)

اقتباس سینمایی از کتاب دختری با گوشواره مروارید:

در سال 2003 فیلمی برگرفته از این کتاب توسط پیتر وبر ساخته شد که در سه رشته نامزد دریافت جایزه‌ی اسکار شد.

کتاب دختری با گوشواره مروارید برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به رمان‌های تاریخی و زندگی هنرمندان مشهور قدیمی علاقه دارید، این کتاب شما را مجذوب خود خواهد کرد.

تریسی شوالیه را بیشتر بشناسیم:

او رمان‌نویسی آمریکایی-انگلیسی است که بیشتر به خاطر نوشتن رمان دوم خود با نام دختری با گوشواره مروارید شناخته می‌شود. اثری که از روی آن فیلمی در سال 2003 با بازی اسکارلت جوهانسون و کالین فرث اقتباس شد.

تریسی شوالیه (Tracy Chevalier) خالق رمان‌های تاریخی‌ست و به عنوان نماینده‌ای از جامعه نویسندگان در سازمان‌های مختلف اجتماعی عضویت داشته و در صنعت نشر و کتابخانه‌های معتبر بریتانیا نیز فعالیت کرده است.

این نویسنده پرفروش مدرک کارشناسی خود را در رشته زبان انگلیسی دریافت کرد و برای مقطع کارشناسی ارشد به تحصیل در رشته نویسندگی خلاق دانشگاه آنگلیای شرقی مشغول شد.

شوالیه اولین کتابش را در سال 1997 با نام the virgin blue به چاپ رساند. از دیگر کتاب‌های او می‌توان به «آخرین فراری، نور شعله‌ور و سقوط فرشتگان» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات تریسی شوالیه:

- برنده جایزه اوهایانا در سال 2013
- عضو انجمن ادبیات سلطنتی انگلستان در سال 2008
- برنده Barnes and Noble Discover Award در سال 2000
- دریافت دکترای افتحاری از کالج اوبرلین و دانشگاه شرق آنگلیا در سال 2013

در بخشی از کتاب دختری با گوشواره مروارید می‌خوانیم:

بعد از میهمانی، زمستان بر سرم فرود آمد و خانه سرد و دلگیر شد. به جز کار طاقت فرسای نظافت، دیگر چیزی نبود که دلگرمم کند. دخترها، حتی آلیدیس سخت گیر شده بودند و توقع داشتند به آن‌ها توجه شود و به ندرت در کارها کمک می‌کردند. ماریاتین بیشتر از گذشته وقتش را در اتاق خودش سپری می‌کرد. فرانتسیسکو که در تمام طول میهمانی آرام مانده بود، اکنون از سرما رنج می‌برد و دائم گریه می‌کرد. صدایی تیز و نافذ داشت که در تمام خانه به گوش می‌رسید. در حیاط، کارگاه و حتی در زیر زمین. کاتارینا با توجه به طبعی که داشت، به طور حیرت انگیزی در رابطه با نوزاد شکیبا بود، اما به سایرین حتی شوهرش پرخاش می‌کرد.

من به هر ترتیب ممکن در دوران جشن، آگنس را از ذهنم دور کرده بودم، اما خاطراتش شدیدتر از قبل بازگشته بود. اکنون که فرصت بیشتری داشتم، بیش از گذشته به او فکر می‌کردم. مثل سگی بودم که زخم هایش را می‌لیسید و تمیز می‌کرد، اما این‌گونه آن‌ها را بدتر می‌کرد.

بدتر از همه این بود که ارباب از من عصبانی بود. از شبی که فون روی ون مرا در راهرو گیر انداخته بود. شاید حتی از وقتی که پیتر پسر به من لبخند زده بود، فاصله‌اش را از من بیشتر کرده بود. اگرچه بیشتر وقتش را بیرون از خانه سپری می‌کرد- شاید بخشی بدین علت که از گریه‌های نوزاد فرار کند- همیشه به نظر می‌رسید که هنگام خارج شدن او از خانه، از راه می‌رسیدم. وقتی از پله‌ها پایین می‌آمدم، او می‌خواست بالا برود یا هنگام نظافت اتاق تصلیب او در آن جا به دنبال ماریاتین می‌گشت. حتی یک بار که به دنبال یکی از سفارش‌های کاتارینا رفته بودم، او را در میدان بازار دیدم. هر بار مودبانه برایم سری تکان می‌داد، سپس بدون این که به من نگاه کند، کنار می‌رفت تا بگذرم.