کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن

مهراوه فیروز در کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن از زبان مهاجری سخن می‌گوید که به لندن مهاجرت کرده و در این کشور مشغول فروشندگی است. این کتاب ساده و خوش‌خوان ترکیبی از شادی و غم و امید و ناامیدی است و ما را با برشی از زندگی در غربت آشنا می‌کند.

درباره‌ی کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن:

به خاطر خوردن یک فنجان قهوه با بلوبری مافین است که قهرمان کتاب حاضر مهاجرت می‌کند و از ایران راهی لندن می‌شود. اما او که در ایران شغلی نداشت و روزهایش را به فیلم دیدن و کتاب خواندن می‌گذراند، حالا مشغول فروشندگی شده است، آن هم فروشندگی از نوع خیابانی!

مهراوه فیروز، در این اثر، روایت‌های کوتاه و ساده‌ای را از زبان فردی تعریف می‌کند که ناگهان زندگی‌اش تغییر کرده است و باید با مسائلی کاملاً تازه دست‌وپنجه نرم کند.

در کتاب «به خاطر یک فنجان قهوه در لندن» ما با زندگی مهاجران و غم‌ها و شادی‌های آن‌ها همراه می‌شویم و برشی کوتاه از زندگی آن‌ها را می‌بینیم، زندگی افرادی که هر یک به دلایل گوناگون راهی دیار غربت شده‌اند و احساسات متفاوتی را تجربه می‌کنند.

کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن برای چه کسانی مناسب است؟

اگر دوست دارید کتابی خوش‌خوان بخوانید و هم‌زمان تصویری از زندگی مهاجران به دست آورید، رمان به خاطر یک فنجان قهوه در لندن مناسب شماست.

با مهراوه فیروز بیشتر آشنا شویم:

نویسنده‌ی کتاب حاضر متولد سال 1359 است. مهراوه فیروز بیش از هر چیز با ترجمه‌ی کتاب‌های روان‌شناسی شناخته می‌شود و از ترجمه‌های او می‌توان به «زن‌ها مردها را از دست می‌دهند، چرا؟»، «شوهریابی پس از 30 سالگی» و «مثل یک مرد فکر کن، مثل یک زن رفتار کن» اشاره کرد.

او علاوه بر کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن، کتاب دیگری با عنوان «نامداران» را نیز تألیف کرده است که مجموعه مصاحبه‌هایی با چهره‌های برجسته‌ی علمی و فرهنگی کشور است.

در بخشی از کتاب به خاطر یک فنجان قهوه در لندن می‌خوانیم:

هفته پیش، همین روز، نتونستم بیام سر کار. یعنى بیدار شدم سوار ون شدم، اما توى یک ترافیک یک ساعت و نیمه گیر کردم و هر میانبرى رو که مى‌گرفتم به سمت Archway بسته بود. اگه ترافیک هم روان مى‌شد، دیگه خیلى دیر بود و فایده‌اى نداشت! براى همین دور زدم و برگشتم خونه. بعد که اخبار رو دیدم متوجه شدم که یکى خودشو از روى پل انداخته و خودکشى کرده و باعث شده بود همه خیابان‌هاى منتهى به اونجا، ترافیک بشه!

داشتم به پیتر مى‌گفتم: «اون آدم باعث شد من اون روز پول از دست بدم! اگه کسى مى‌خواد خودکشى کنه، بره خونه خودش بکنه! چرا دیگران رو به درد سر مى‌اندازه؟!»

ولى پیتر، جواب قانع کننده‌اى داشت. گفت که دیشب توى ایستگاه، منتظر قطار بوده و خیلى خسته بوده و حس مى‌کرده از خستگى ممکن بوده بیفته روى ریل‌هاى قطار...!

«شاید اصلاً قصدش خودکشى نبوده و از خستگى مثلاً پاش سُر خورده و یا یک حادثه باشه، ولى بقیه فکر مى‌کنند خودکشى کرده!»

مى‌گم: «پیتر به هر حال این حادثه که تو مى‌گى باعث شد من دویست پوند از دست بدم.»

«چرا به بخش مثبتش فکر نمى‌کنى؟ اون باعث شد تو یک روز تعطیل داشته باشى و استراحت کنى.»