کتاب مدیریت ریسک سازمان الکترونیکی

کتاب مدیریت ریسک سازمان الکترونیکی نوشته‌ی آیدین ضیاپور، محمدرضا خسروی و آراز ساعی ارسی، به رهبران و مدیران سازمان‌ها یاد می‌دهد که چطور با بهره‌گیری از تکنیک‌های مدیریت ریسک چالش‌های کسب‌وکار خود را کنترل و اداره نمایند.

درباره‌ی کتاب مدیریت ریسک سازمان الکترونیکی:

امروزه تمامی سازمان‌های الکترونیک در سراسر جهان با عدم قطعیت‌های فراوانی در حوزه‌های مختلف مواجه هستند. این سازمان‌ها در راستای ارائه هرچه بهتر ارزش‌های پیشنهادی برای ذینفعان خود ناچار به مدیریت عدم قطعیت‌ها و ریسک‌های سازمانی هستند. ریسک سازمانی به معنی میزان احتمالی‌ست که واقعه‌ای به دلیل عدم قطعیت‌های فضای کسب و کار اتفاق افتد و رسیدن سازمان به اهداف و استراتژی‌هایش را تحت تاثیر قرار دهد. در بعضی از منابع، جنبه‌های منفی اتفاقات به‌عنوان ریسک و جنبه‌های مثبت آن به‌عنوان فرصت نامیده شده است.

مفهوم مدیریت ریسک سازمان الکترونیک این قدرت را به مدیران ارشد سازمان خواهد داد تا به‌درستی ریسک‌ها و چالش‌های پیش رو سازمان خود را شناخته، تحلیل کرده و پاسخ مناسب به هر یک از آن ریسک‌ها را تعیین نمایند. به‌‌عبارت ‌دیگر، فرایند مدیریت ریسک سازمانی یکی از فرایندهای حیاتی سازمان الکترونیک محسوب می‌شود که ذینفعان درونی سازمان نقش بسیار مهمی در اجرای بی‌نقص آن ایفا می‌کنند. لازم به ذکر است که مدیریت ریسک سازمان الکترونیک به‌طور معمول در مباحث مرتبط با استراتژی سازمان الکترونیک نظیر برنامه‌ریزی استراتژیک مطرح می‌شود و کلید اصلی موفقیت در آن، همسویی و یکپارچگی آن با استراتژی‌های سازمان الکترونیک است.

کتاب مدیریت ریسک سازمان الکترونیکی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالب این کتاب برای صاحبان کسب‌وکار، مدیران سازمان و کارمندان کاربردی است.

در بخشی از کتاب مدیریت ریسک سازمان الکترونیکی می‌خوانیم:

هر چه یک رویداد محتمل‌تر باشد یا به عبارتی دیگر احتمال آن بیشتر باشد، ریسک موجود نیز بیشتر خواهد بود. رویداد‌هایی مثل تغییر نرخ بهره با عدم انجام تعهدات آن قدر محتمل هستند که سازمان‌های الکترونیک باید به عنوان امری عادی برای آن‌ها برنامه ریزی داشته باشند. استراتژی‌های کاهش باید بخشی ضروری از عملیات‌های جاری کسب و کار باشد. برای مثال یک مرکز داده مدرن را در نظر بگیرید. برای این مرکز، احتمال حملات سایبری و آتش سوزی وجود دارد و احتمال حملات سایبری از احتمال آتش سوزی در اکثر اوقات بیشتر خواهد بود.

هر چند، اگر مرکز داده دچار آتش سوزی شود، نتیجه‌ی بسیار مخربی نخواهد داشت. فرض کنید که سازمان الکترونیک دانه‌های پشتیبان را به عنوان بخشی از برنامه امنیت سایبری نگهداری می‌کند. نگهداری این داده‌ها در مکانی جدا و دور از مرکز، هر دو ریسک را با هزینه‌ای نیا بیشتر از پرداختن تنها به یک ریسک مرتفع می‌کنند، در نتیجه، سازمان الکترونیک خود را در مقابل رویداد بسیار نامحتمل اما بسیار مخرب نیز آماده کرده است.