کتاب هشت کتاب جبران خلیل جبران

کتاب هشت کتاب جبران خلیل جبران، چندین عنوان از آثار معروف این نویسندۀ نامدار و موفق در زمینه ادبیات عرفانی است. اصلی‌ترین مضامینی که جبران خلیل جبران در این داستان‌های مشهور به کار برده است مسائل روحانی و مذهبی می‌باشد.

درباره کتاب هشت کتاب جبران خلیل جبران:

کتاب حاضر مجموعه‌ای از چند داستان پرطرفدار و خواندنی جبران خلیل جبران (Gibran Kahlil Gibran) است که شامل عناوین خاکستر سال‌ها و آتش جاویدان، مرتا، روح‌هاى سرکش، فریادگورها، خلیل کافر، یوحناى دیوانه، بال‌هاى شکسته، موسیقى می‌باشد.

سبک زندگی مشقت‌بار و روزهایی که خلیل جبران با تنگدستی و مشکلات عدیده گذرانده بود، تاثیر عمیقی بر آثار وی گذاشت. او سرد و گرم روزگار را از دوران کودکی چشیده بود و تجربه مهاجرت نیز به او بینش متفاوتی عطا کرد. رد پای رویکرد فلسفی و نگاه هنری این نویسنده لبنانی‌تبار به وضوح در آثارش دیده می‌شود.

از ویژگی‌های فنی نثر خلیل جبران می‌توان به شعرگونگی آن‌ها اشاره کرد. به طور کلی می‌توان گفت، او در خلق مضامین عرفانی و اجتماعی از صور خیال به خوبی بهره می‌جوید. اگر چه برخی از منتقدین بر این باورند که آثار خلیل جبران را می‌توان شعر منثور قلمداد کرد، بسیاری از آثار وی به دلیل قوی بودن عناصر داستانی به طور قطع داستان به شمار می‌آیند، داستانی که آرایه‌های ادبی به طرز معنادار و تکرارشونده‌ای در آن‌ها به کار می‌روند.

با جبران خلیل جبران بیشتر آشنا شویم:

او یکی از پیشگامان ادبیات معاصر عربی است. جبران خلیل جبران که یکی از نوابغ ادبیات لبنان به شمار می‌آید سال 1931 در یک خانواده مسیحیِ لبنانی آمریکایی، دیده به جهان گشود. وی از جمله نویسندگان مشهور جهان عرب در ایران به شمار می‌آید. خلیل جبران را می‌توان به غیر از نویسنده‌ای صاحب‌سبک، یک نقاش، عارف و آزادی خواه تلقی کرد. از جمله آثار ماندگار وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

اشک و لبخند
کاروانها و توفان‌ها
دیوانه
ماسه و کف
خدایان زمین
سرگردان
مسیح، فرزند انسان
پیامبر

در بخشی از کتاب هشت کتاب جبران خلیل جبران می‌خوانیم:

در میان باغ و بوستان‌ها و تپه‌هاى اطراف بیروت که این شهر را به سایر آبادی‌هاى لبنان وصل مى‌نماید، معبد کوچک باستانى وجود دارد که در دل صخره‌هاى سفید رنگ و جنگل‌هاى درختان زیتون و بادام و بید قد برافراشته است، هرچند که این معبد قدیمى فاصله چندانى با جاده اصلى ندارد ولى کمتر مورد توجه باستان‌شناسان و علاقمندان به آثار قدیمى قرار گرفته است، این معبد بسان سایر آثار باستانى سرزمین سوریه و لبنان همچنان گمنام و مهجور مانده است. این امر باعث شده که این محل بهترین خلوتگاه براى روان‌هاى خسته و زیارتگاه دلشدگان عاشق باشد.

بر روى دیوار شرقى این معبد اسرارآمیز نمونه‌اى از یک نقاشى حفارى شده مربوط به دوره فینیقى‌هاى باستان به چشم مى‌خورد. هرچند که در نتیجه گذشت زمان برخى از قسمت‌هاى این اثر باستانى تخریب شده است ولى هنوز تندیس آفرودیت الهه عشق و زیبایى باقى مانده است که او را نشان میدهد که بر تخت باشکوهى نشسته و هفت بانوى جوان و نیمه برهنه گرد او را گرفته‌اند، پیکر این بانوان به شکل‌هاى مختلف حک شده‌اند؛ یکى مشعل فروزان و دومى گیتار و سومى بخوردان و چهارمى سبوى شراب و پنجمى دسته‌اى گل و ششمى شاخه درخت و هفتمى تیر و کمانى در دست دارند، نگاه همگى آنها با حالتى حاکى از خضوع و فروتنى به سوى الهه آفرودیت دوخته شده است.

بر روى دیوار مقابل یک تابلوى حکاکى شده دیگر مربوط به دوران جدیدتر مى‌باشد که پیکر حضرت مسیح را به تصویر مى‌کشد که به دار آویخته شده و در کنار وى مادر آن حضرت با چهره‌اى اندوهگین و همچنین مریم مجدلیه و دو زن دیگر قرار دارند که با چهره‌اى در هم براى مسیح گریه و زارى مى‌کنند. سبک و شیوه نقاشى این اثر نشان مى‌دهد که این تابلو در دوران بیزانس در حدود قرن پنجم و یا ششم میلادى بر روى سنگ کنده‌کارى شده است.