کتاب پوپک و پرسندو؛ داستان فلسفی برای گروه سنی 8 - 7 سال به همراه راهنمای آموزشی برای تسهیل گران

کتاب پوپک و پرسندو؛ داستان فلسفی برای گروه سنی 8 - 7 سال به همراه راهنمای آموزشی برای تسهیل گران نوشته‌ی یحیی قائدی و سحر سلطانی، با هدف بهبود و رشد ذهنی دانش‌آموزان پایه اول و دوم دبستان، داستان بچه‌های دو مدرسه را به تصویر می‌کشد که مربی مشترکشان مفاهیم فلسفی را به آن‌ها آموزش می‌دهد.

درباره کتاب پوپک و پرسندو؛ داستان فلسفی برای گروه سنی 8 - 7 سال به همراه راهنمای آموزشی برای تسهیل گران:

در این کتاب داستان بچه‌های دو مدرسه مختلف را می‌خوانید. به همین دلیل در هنگام خواندن این اثر امکان دارد کمی گیج شوید زیرا مطابق عادت‌های قبلی همه انتظار دارند داستان‌ها به هم پیوسته باشند، اما در این کتاب هر ماجرا در مدرسه‌ای دیگر رخ می‌دهد که بسیار متفاوت و هیجان‌انگیز است. یک قسمت ماجرا در مدرسه دخترانه پوپک اتفاق می‌افتد و قسمت دیگر در مدرسه پسرانه پرسندو رخ می‌دهد. نکته جالب توجه داستان، عبور از مدارس دخترانه به پسرانه است.

درباره مجموعه مدارس یادگیرنده مرآت:

با توجه به گسترش آموزش و پرورش در سطح جهان، این مجموعه کتاب‌ها به فرهنگیان و تصمیم‌سازان کمک می‌کنند تا بزرگ فکر کرده و مهارت‌های ادراکی را در خود تقویت نمایند.

در بخشی از کتاب پوپک و پرسندو؛ داستان فلسفی برای گروه سنی 8 - 7 سال به همراه راهنمای آموزشی برای تسهیل گران می‌خوانیم:

مادرم خیلی چیزها یادم داده است مثل چی؟ راه رفتن، حرف زدن، لباس پوشیدن. حتی پدر هم چیزهای زیادی بادم داده، برای نمونه رنگ زدن دیوار باغ و درست کردن کشتی دزد دریایی با چوب بستنی، از کارتون‌های تلویزیونی هم چیزهای شگفت آور و بامزه یاد گرفتم، یک بار در یک کارتونی یاد گرفتم که دل آدم‌ها مانند شیشه است و ممکن است، بشکند، خب چرا باید به مدرسه بروم؟ همه می‌گویند آموزگاران چیزهای زیادی به بچه‌ها یاد می‌دهند، اگر در خانه بمانم، نمی‌توانم از بابا و مامان و پرسندو تلویزیون یاد بگیرم؟

به نظرم فکر ما (ذهن ما مانند یک کمد است هر چیزی که تازه و نو باشد، می‌رود در کمد فکر ما، شاید این کمد قفلی داشته باشد تا هیچ کس از فکر در کله ما باخبر نشود، شاید خیلی‌ها قفل کمد فکر من را داشته باشند تا بتوانند چیزهای جدید بگذارند در کمد، پس خودم چی؟ یعنی خودم هم می‌توانم تنهایی یاد بگیرم؟ خب خودم تنهایی بازی منچ را یاد گرفتم و مهره‌ها را روی صفحه چیدم، از روی عکس جعبه‌اش! یعنی می‌شود خودم فکر کنم و یاد بگیرم؟ از کجا بفهمم درست یاد گرفتم؟ اگر یک اتفاقی بیفتد یا کاری کنم که یاد نگیرم چه؟ مانند ماسکی که نمی‌گذارد حرف بزنه، یک ماسکی بکشم رو سرم و نتوانم یاد بگیرم. گاهی فکر می‌کنم ماسک من مانند یک قفل است و باید کلیدی داشته باشد.