کتاب صوتی سه گانه فلسفه برای کودکان

کتاب صوتی سه گانه فلسفه برای کودکان نوشته سید علی شجاعی، سه داستان کوتاه با مفاهیم فلسفی و عمیق جامعه‌شناختی مدرن را برای مخاطب کودک و نوجوان به زبانی ساده بازگو می‌کند. این کتاب برای کودکان گروه سنی «ب» و «ج» مناسب است.

داستان اول این مجموعه با عنوان «اگر آدم‌برفی‌ها آب نشوند…» نگاهی ویژه در مقابله با پدیده‌های پیرامونی را به شما منتقل می‌کند، داستان درباره‌ی کودکان روستایی دور افتاده است که با هزار شوق و آرزو و پس از انتظار بسیار می‌خواهند بزرگ‌ترین آدم برفی عمرشان را بسازند. مدت‌هاست که در روستای آن‌ها برف نباریده است. آن‌ها بسیار خوشحال بودند و از خوشحالی نمی‌دانستند چه کار کنند. تمام روز را زحمت کشیدند و یک آدم‌برفی بسیار بزرگ‌ ساختند. غروب رفتند و پدر و مادرهایشان را آوردند تا نتیجه زحمت یک روزه‌شان را نشان دهند. آدم برفی تمام شده بود. اما صبح روز بعد مردم روستا با دستورهای آدم برفی از خواب بلند می‌شوند. آدم برفی هزار جور دستور می‌دهد و همه مجبورند عمل کنند. آدم برفی آن‌قدر دستور می‌دهد و در آخر هم مقابل خورشید می‌ایستد و نمی‌گذارد بهار به روستا بیاید.

داستان دوم با عنوان احتیاط! خطر حمله موش‌ها و دیگران! داستانی هیجان‌انگیز و منحصر به فرد از حمله موش‌ها به مردمان روستایی است، حمله‌ای که مردم را مجبور می‌کند برای دفع و غلبه‌ی حمله موش‌ها از گربه‌ها کمک بگیرند. غافل از اینکه گربه‌ها شریک دزدند و رفیق قافله. آن‌ها مردم را فریب داده‌اند و با موش‌ها دست به یکی کرده‌اند. شخصیت‌هایی از قبیل گربه‌ها و موش‌ها و مردم روستا و کدخدای آن‌ها در این کتاب، بدون شک یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های نمادپردازی در ادبیات کودک و نوجوان است که توانسته داستان را برای عموم و گروه‌های سنی مختلف شنیدنی کند.

داستان سوم با عنوان چرا بادبادک‌ها همه چیز را فراموش می‌کنند؟، داستانی تخیلی درباره‌ی بادبادکی است که به حرف بچه‌هایی که او را ساخته‌اند گوش نمی‌دهد و از آسمان به پایین نمی‌آید، بچه‌ها نخ بادبادک را می‌کشند که زودتر آن را جمع کنند و به خانه بروند؛ اما بادبادک فریاد می‌زند که پایین نمی‌آید. بچه‌ها از نسیم و باد خواهش می‌کنند تا بادبادک را پایین بیاورند؛ ولی از آن‎ها هم کاری ساخته نیست و بادبادک مغرور، همچنان در حال پرواز است. سرانجام بچه‌ها نخ بادبادک را رها می‌کنند. بادبادک خوشحال است و آدم‌ها را خیلی کوچک می‌بیند؛ ولی... در واقع این اثر روایتی شنیدنی‌ست بر مبنای زندگی یک بادباک و غرور او در تعریف نسبتش با کودکانی که او را ساخته‌اند.

شجاعی در این مجموعه و براساس تجربه‌های قبلی خود در تالیف داستان برای مخاطبان کودک، این بار نیز با دور شدن از عینیت‌گرایی در روایت و نتیجه‌گیری، تلاش می‌کند در قالب داستانی که مخاطبش را به شدت به فکر کردن وا می‌دارد به لایه‌‌های عمیق‌تر معرفتی در او سرک بکشد و از او بخواهد که از این بخش از دارایی‌های زیستی خود بیش از پیش استفاده کند.

در قسمتی از داستان چرا بادبادک‌ها همه چیز را فراموش می‌کنند؟ می‌شنویم:

«بچه‌ها کلاهشان را محکم گرفتند که باد نبرد و گفتند: بادبادک‌مون رفته بالا، حالا نمی‌یاد پایین... هر کاری می‌کنیم حرفمون رو گوش نمی‌کنه... می‌شه شما یه کمی آروم باشین، نوزین، تا بادبادک‌ ما نتونه پرواز بکنه و بیاد پایین؟ آقای باد خندید و وزید و گفت: من که فقط برای بادبادک ها نمی‌وزم... اگه آروم بشینم پرنده‌ها چطوری پرواز کنن؟ ابرها رو کی این ور و اون ور ببره؟ دریاها با چی موج داشته باشن؟ نه! نمی‌شه...»