بله
کتاب رابطه ایده آل من و نوجوانم به قلم صدیقه ابراهیمی و گیتی همتی راد راهبردهایی صحیح برای کنترل پرخاشگری و افزایش خودکارآمدی نوجوانان ارائه می‌دهد و از طرف دیگر به والدین در جهت بهبود مهارت‌های تاب‌آوری و ایجاد رابطه‌ای ایده‌آل و معقول با فرزندان کمک می‌کند.
تاب‌آوری چیست؟ تاب‌آوری چگونه افزایش می‌یابد؟ چه راهکارهایی برای افزایش تاب‌آوری پیشنهاد می‌کنید؟ آیا تاکنون به این نکته اندیشیده‌اید که با بالا بردن آگاهی خود می‌توانید آینده نوجوان خود را آنگونه که دوست دارید تغییر دهید؟ آیا با افزایش تاب‌آوری مادران پرخاشگری نوجوانان نیز کاهش می‌یابد؟ تا چه میزان می‌توان با افزایش تاب‌آوری در والدین خود کارآمدی نوجوانان را افزایش داد؟ والدین چگونه می‌توانند ویژگی‌های تاب‌آوری را در خود ایجاد و یا تقویت نمایند؟ تاب‌آوری والدین چگونه می‌تواند آینده فرزندان را رقم بزند؟
صدیقه ابراهیمی و گیتی همتی راد کتاب رابطه ایده‌آل من و نوجوانم را به چهار فصل تقسیم کرده‌‌اند تا به طور کامل و جامع به این پرسش‌ها بپردازند و در جهت اصلاح و بهبود روابط والدین و فرزندان نقش مثبتی داشته باشند.
دوره نوجوانی، مرحله‌ای سرنوشت‌ساز و پراهمیت در رشد و تکامل اجتماعی و روانی هر فرد محسوب می‌شود. از ویژگی‌های این دوره، درک ارزش وجود خود، احتیاج به تعادل روانی و اجتماعی، اقتضای تعادل هیجانی و عاطفی به ویژه تعادل بین عواطف و عقل، آگاهی از خود و برگزیدن اهداف واقعی در زندگی از اصلی‌ترین نیازهای نوجوان به شمار می‌رود. بنابراین کمک به نوجوان برای عبور از این شرایط حساس و حفظ رابطه بین نوجوان و والدینش، بسیار ضروری به نظر می‌رسد.
کنار فرزند خود نشسته‌اید و به خطوط چهره‌اش نگاه می‌کنید که آینده نوجوانم به کجا خواهد انجامید. دوستش دارید و حتی تصورش را هم نمی‌کنید که با افزایش تاب‌آوری می‌توانید مانع بزهکاری نوجوان خود شوید و آینده‌ای سرشار از موفقیت برایش رقم بزنید.
کتاب رابطه ایده‌آل من و نوجوانم به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟
این کتاب به تمام والدینی که فرزندان‌شان در مرحله حساس نوجوانی به سر می‌برند توصیه می‌شود. از طرف دیگر کتاب رابطه ایده‌آل من و نوجوانم برای علاقه‌مندان به مباحث روانشناسی و ارتباطات مفید و جذاب خواهد بود.
در بخشی از کتاب رابطه ایده‌آل من و نوجوانم می‌خوانیم:
پرخاشگری و رفتار پرخاشگرایانه در بین دانش‌آموزان آثار نامطلوبی بر حالت درون افراد و پیرو آن بر روابط بین فردی می‌گذارد. خودکارآمدی ضعیف نیز در بین نوجوانان منجر به ناکارآمد بودن آن‌ها در محیط مدرسه و خانواده و جامعه شده و از طرفی باعث رشد نامطلوب وشکوفا نشدن شخصیت نوجوانان می‌شود.
بنابراین اساسی‌ترین مسئله این است که آیا تاب‌آوری مادر بر پرخاشگری رابطه‌ای وخودکارآمدی نوجوانان تأثیر دارد؟ بی‌تردید، شیوع پرخاشگری و خودکارآمدی پایین در بین نوجوانان، موجب نگرانی بسیاری از خانواده‌ها، اولیاء و مربیان و مسئولان کشور است. گسترش روزافزون این ناهنجاری‌های رفتاری در شکل‌های گوناگون، بر زندگی فردی و اجتماعی افراد تأثیر منفی گذاشته و آرامش و احساس ایمنی را مورد تهدید قرار می‌دهد. بحث پرخاشگری و خودکارآمدی از موضوعات مهم جامعه محسوب می‌شود و اثرات آن از دیرباز مورد توجه محققان بوده است.
شاید اکنون زمان آن رسیده باشد تا متغیر تاب‌آوری و پایگاه عاطفی و اجتماعی خانواده به عنوان یک عامل اساسی در پرخاشگری رابطه‌ای و زیر مقیاس‌های آن مورد بررسی قرار بگیرد. به دلیل با اهمیت بودن تاب‌آوری، لازم است تا این متغیر در تمامی نمونه‌های سنی مورد اهمیت قرار بگیرد و اجرا شود. بررسی رابطه متغیرهایی چون پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم، کینه‌ورزی و غیره بر تاب‌آوری نیز از اهمیت ویژه‌ای برای رسیدن به یک جامعه سالم و پویا برخوردار است. امید می‌رود این مهم بیش از پیش جایگاه خود را در بین گزینه‌های رسیدن به یک جامعه سالم مورد توجه قرار بگیرد.
