کتاب ماجراهای شرلوک هولمز: ماجرای انگشت مهندس

کتاب ماجراهای شرلوک هولمز: ماجرای انگشت مهندس اثر سر آرتور کانن دویل، پرده از راز معمایی متحیر کننده برمی‌دارد.

سر آرتور کانن دویل (Sir Arthur Conan Doyle) ماجراهای شرلوک هولمز (The complete Sherlock Holmes) را در قالب چهار رمان و 56 داستان کوتاه به رشته‌ی تحریر در آورده است. شرلوک هولمز یک کارآگاه خصوصی خیالی ساکن انگلستان می‌باشد که در اواخر قرن 19 و آغاز قرن 20 فعالیت داشت. او به عنوان کارآگاه مشاور در داستان‌ها و به واسطه‌ی مهارت‌های ویژه‌ی خود از جمله مشاهده‌ی دقیق، علم پزشکی قانونی و استدلال منطقی شهرت دارد.

اگر چه او اولین کارآگاه تخیلی به حساب نمی‌آید اما بهترین آن‌ها محسوب می‌شود و به عنوان شناخته شده‌ترین شخصیت خیالی در رکوردهای جهانی گینس به ثبت رسیده است. هولمز به قدری محبوبیت و شهرت دارد که بسیاری معتقدند فردی واقعی می‌باشد. معروفیت او به دلیل قدرت استثنایی‌اش در مشاهده‌ی جزئیات و استنتاج منطقی بر اساس آن است، قدرتی که وی را بدون شک معروف‌ترین کارآگاه خیالی دنیا و یکی از مشهورترین مخلوقات داستانی همه‌ی اعصار نمود.

در بخشی از ماجراهای شرلوک هولمز: ماجرای انگشت مهندس می‌خوانیم:

خانه بسیار ساکت و آرام بود و فقط صدای تیک‌تاک ساعت دیواری در راهرو به گوش می‌رسید و اگر اون هم نبود سکوت مرگبار به خانه حاکم می‌شد.
کم‌کم اضطراب مبهمی وجودم را فرا گرفت.
این مردم آلمانی که بودند؟ در این وضع عجیب و غریب در این مکان دور افتاده چه می‌کردند؟
و این مکان کجاست؟ تنها چیزی که می‌دانستم این بود که ده مایل از ایفلیود دور هستم اما اینکه در شمال جنوب مشرق مغرب هستم نمی‌دانستم برای این مورد ریدینگ و احتمالاً دیگر شهرهای بزرگ در شعاع قرار داشتند بنابراین این محل چندان نباید دور باشد.
با این حال کاملاً مطمئن بودم که ما در روستا هستیم. در اتاق قدم می‌زدم و زیر لبم آهنگی را زمزمه می‌کردم تا روحیه خودم را حفظ کنم و احساس کنم که آن پنجاه گینی را به دست آورده‌ام.
نگهان بدون هیچ صدایی و ناگهانی در اتاق من به آرامی باز شد.
زن در آستانه در اتاق ایستاده بود و تاریکی تالار پشت سرش بود؛ و نور زردی از اتاق من بر چهره کنجکاو و زیبایش می‌تابید.
می‌توانستم با یک نگاه بفهمم که او از ترس چیزی مریض و پریشان است و مشاهده این منظره حس بدی را به من انتقال می‌داد
او یک انگشت لرزانش را بالا گرفت تا به من هشدار دهد تا ساکت باشم و چند کلمه آهسته به زبان انگلیسی به من گفت و به عقب رفت و به تاریکی پشت سرش نگاهی انداخت در حالیکه سخت تلاش می‌کرد آرام صحبت کند گفت من باید بروم و همچنین تو هم اینجا نمان برایت خوب نیست.