بله
کتاب موفقیت تیم‌های مجازی: راهنمای کاربردی برای کار و رهبری از راه دور به قلم دارلین دروزا و ریچارد لپسینگر، به علل، نشانه‌ها و نحوه‌ی موفقیت یا عدم موفقیت تیم‌های مجازی می‌پردازد و شرایط تشکیل دادن، بزرگ کردن و نحوه‌ی مدیریت آن‌ها را مورد مطالعه قرار می‌دهد.
امروزه بسیاری از شغل‌ها با تغییر سریع و برق‌آسای تکنولوژی و همه‌گیر شدن آن در ایران و جهان، هر روز بیشتر در ورطه‌ی نابودی قرار می‌گیرند و جای خود را به برخی صنایع و مهارتهای جدید می‌دهند. از طرف دیگر تکنولوژی تفکر و روانشناسی موفقیت فردی نیز هر روزه ابعاد جدیدی پیدا می‌کند به طوریکه دیگر برای رسیدن به موفقیت کاری یا مالی نمی‌توان از افکار قدیمی بهره گرفت و در دنیای اینترنتی و مجازی گونه‌ی امروز به هدف مورد نظر رسید.
دارلین دروسا (Darleen Derosa) و همکار و شریک تجاری او، ریچارد لپسینگر (Richard Lepsinger) تصمیم گرفته‌اند که در کتاب موفقیت تیم‌های مجازی (Virtual team success) به نقاط ضعف گروه‌های مجازی بپردازند، اینکه «چرا آن‌ها شکست می‌خورند» و این نشان دهنده‌ی تخصص، توانایی و آگاهی آن‌هاست.
یک دهه پیش، اولین کار دارلین در این زمینه یک مطالعه‌ی تحقیقاتی در این مورد بود که گروه‌های مجازی چگونه با استفاده از انواع مختلف رسانه در طول زمان به صورت «خود به خود» ایفای نقش می‌کنند. با اینکه آن فنآوری مورد مطالعه قرار گرفت، اما با استانداردهای امروزی ابتدایی به نظر می‌رسد.
او به این نتیجه رسید که فنآوری نقش دارد، اما عوامل دیگر در محیط‌های واقعی کار ممکن است به همان اندازه و یا حتی مهم‌تر از آن باشند.
پروژه‌های شکست خورده و مهلت‌های از دست رفته در سازمان‌های بی‌شمار نشان می‌دهد که ما به روش‌های جدید کار نیاز داریم. ملزومات محیط‌های کاری معاصر که پراکنده، چند فرهنگی و از لحاظ زمان ورودی بدون اهمیت هستند، مستلزم تفکر و طرز رفتار متفاوت ماست.
بسیاری از چارچوب‌ها، دستورالعمل‌ها، چک لیست‌ها و توصیه‌های موجود در این کتاب، زندگی را برای مدیران جدید که گروه‌های مجازی را مدیریت می‌کنند، آسان‌تر می‌کند. هنوز هیچ آموزشگاهی در این زمینه وجود ندارد، اما زمانی که برای اولین بار دایر شود، این کتاب به طور یقین برنامه‌ی درسی اصلی می‌شود.
جملات برگزیده کتاب موفقیت تیم‌های مجازی:
- مهارت ارتباط، زبان مدیریت است.
- گرد هم آمدن ابتدای کار است. با همدیگر ماندن پیشرفت است. با همدیگر کار کردن موفقیت است.
- از دل برود هر آن چه از دیده برفت. پس چگونه افرادی را که به طور مرتب نمی‌بینید، مدیریت می‌کنید؟
- به دست آوردن بازیکنان خوب آسان هست. سخت‌ترین کار، آماده کردن آن‌ها برای بازی با همدیگر است.
- ممتاز بودن معلّم بهتری است تا متوسط بودن. دروس معمولی همه‌جا هستند. بینش ژرف و اصیل و واقعی فقط در مطالعه‌ی اسوه‌ها شکل می‌گیرد.
در بخشی از کتاب موفقیت تیم‌های مجازی می‌خوانیم:
برای اطمینان از اینکه هر عضو گروه، حداکثر تلاش خود را برای مشارکت به کار می‌گیرد، مدیران گروه مجازی باید به طور مداوم بر پیشرفت و ارائه‌ی بازخورد مکرر و آموزش نظارت داشته باشند. انجام این کار موجب می‌شود اعضای گروه، فعالیت‌های روزانه و رفتار خودشان را به اهداف کلی گروه خودشان پیوند دهند.
تحقیقات ما نشان داد که مدیران دارای عملکرد بالا در ارائه‌ی آموزش به اعضای گروه، مؤثرتر از مدیران دارای عملکرد پایین بودند (به ترتیب با میانگین امتیاز 4/04 در مقایسه با 3/24). با این حال، این مطالعه هم‌چنین نشان داد که مدیران گروه مجازی اغلب معتقدند که آن‌ها در واقع بیشتر از آن‌چه انجام می‌دهند، آموزش و پشتیبانی ارائه می‌کنند.
وقتی ما اعضای گروه و دیدگاه‌های مدیر گروه را نسبت به کارآیی مدیران مقایسه کردیم، دریافتیم که مدیران، دیدگاه پوچی در‌باره‌ی مهارتهای آموزشی خود دارند. به خصوص، اختلاف امتیاز بین مدیر و اعضای گروه تقریباً 50 بود، بیش‌ترین اختلاف در میان همه‌ی موارد مورد بررسی مدیر گروه.
ارائه‌ی آموزش و بازخورد مداوم وقتی از طریق یکایک تعاملات متقابل به صورت مداوم ارائه می‌شود، بیش‌ترین تأثیر را دارد. دو نوع وضعیت آموزشی وجود دارد. یکی از آن‌ها آموزش در محل است. این روش به مدیران کمک می‌کند رفتارهای مثبت را تقویت و رفتارهای منفی را تعدیل کنند قبل از این که آن‌ها موجب بروز مشکلات جدی شود، یا اعضای گروه دارای عملکرد ضعیف را از مسیر منحرف کند.
به طور مسلّم، زمانی که شما قادر به خودانگیزی و تعاملات مستقیم با اعضای گروه نباشید، آموزش در محل می‌تواند مشکل باشد.
