کتاب خوالیگری: جلد سوم (سوپ، سالاد، بورانی و چتنی)

کتاب خوالیگری: جلد سوم (سوپ، سالاد، بورانی و چتنی) اثر الهام دوست افزون، به آموزش 71 نوع سوپ، سالاد، بورانی و چتنی از ملل مختلف همراه با توضیحات، تصاویر و نکات کلیدی آن‌ها می‌پردازد.

در دنیای امروز مردم به خوردن غذاهای مختلف و متنوع اهمیت زیادی می‌دهند. در هر کشوری مردم دوست دارند با فرهنگ غذایی کشورهای دیگر آشنا شده و غذاهای آن‌ها را امتحان کنند. این تنوع تنها به معنای ورود غذاهای ملل دیگر به هر کشوری نیست. بلکه تغییرات خاص و گاهی کوچک در غذاهای محلی هر کشور نیز می‌تواند این تنوع را برای مردم ایجاد کند.

رسپی‌های ارائه شده در این کتاب کاملاً با ذائقه و سلیقه ایرانی مطابقت داشته که تهیه و درست کردن این غذاها می‌تواند تنوعی در سفره‌های ایرانی ایجاد کند.

در بخشی از کتاب خوالیگری، جلد سوم (سوپ، سالاد، بورانی و چتنی) می‌خوانیم:

چاتنی‌ها در گذر زمان و علی الخصوص دوران استعمار انگلیس در هند تفاوت‌های بسیاری کرده است. بطور مثال در انواع چاتنی هندی به طور سنتی از روغن خردل، تمبر هندی و بادام هندی برای ترش کردن انواع چاتنی استفاده می‌شده است، اما در نسخه انگلیسی معمولاً از سرکه سیب و مالت برای ترش کردن طعم چاتنی‌ها استفاده می‌شود. همچنین برخی پیدایش و رواج چاتنی‌های شیرین یا همان مارلاماد انگلیسی را به زمان سلطه انگلیس در کشور هند می‌دانند.

چاتنی انواع و اقسام مختلفی دارد که با توجه به مواد اولیه می‌تواند، دستور تهیه متقاوتی داشته باشد. اما عموماً چاتنی از له کردن میوه یا سبزی مورد نظر بوسیله هاون و اضافه کردن اودیه‌جات، خمیری بدست می‌آید که آن را درون روغن کنجد یا روغن بادام زمینی کمی تفت می‌دهند. هندی‌ها بطور معمول از زنجبیل، زیره، گشنیز، تمبر هندی، فلفل قرمز، سیر، پودر بادام زمینی، دارچین و… به عنوان ادویه برای تهیه انواع چاتنی استفاده می‌کنند.

تاریخچه پیدایش چاتنی و علی الخصوص پیدایش روش نگهداری طولانی مدت سبزیجات و میوه‌ جات را به 500 سال قبل از میلاد مسیح در هند نسبت داده‌اند. بعد از هند امپراطوری روم از این روش استفاده می‌کرد و سپس در زمان استعمار هند، امپراطوری بریتانیا این روش از تهیه چاشنی یا ساخت ترشی را تصاحب کرد و شروع به تولید انواع چاتنی و ترشی بصورت صنعتی نمود.

در خود کشور هند منابع مختلف نشان می‌دهد استفاده از انواع چاتنی از سال 1780 به بعد به عنوان یک سس اشتهاآور رواج فراوانی داشته است. چاتنی گوجه‌فرنگی، چاتنی انبه، چاتنی سبز، چاتنی نعناع، چاتنی ماست و چاتنی لبو از انواع آن‌ها در هند می‌باشد.