کتاب تکه‌ای از قلبم

کتاب تکه‌ای از قلبم اولین رمان و اثر مجذوب کننده‌ی ریچارد فورد است که به توصیفات شگفت‌انگیزی از فضاهای طبیعی جنوب ایالات متحده و پیچیدگی روابط زن و مرد، مفهوم قتل، مرگ و چالش رویای آمریکایی می‌پردازد.

تکه‌ای از قلبم (A Piece Of My Heart)، داستان دو مرد جوان و جویای هویت به نام‌های روبارد هیوز و سام نیول را روایت می‌کند که به شکلی تصادفی سر از یک جا در می‌آورند و با حوادث، شخصیت‌ها و مناظر پیش‌بینی نشده‌ی زیادی رو‌به‌رو می‌شوند. مرد اول در جستجوی زنی و دومی به دنبال یافتن بخش گمشده‌ی خود سفری را آغاز می‌کنند. آن‌ها در خانه‌ای وهم‌آلود در جزیره‌ای ناشناخته در می‌سی‌سی‌پی یکدیگر را ملاقات می‌کنند و هر دو به نحوی به چیزی که در جستجویش بودند می‌رسند.

ریچارد فورد (Richard Ford)، در این داستان که پر از شخصیت‌های زنده، فضایی، پرکشش و جذاب است از ترس‌های انسان، تنهایی و سرگردانی او سخن می‌گوید. فورد جایزه‌های بسیاری دریافت کرده و عضو انجمن نویسندگان آمریکاست. او کمک‌هزینه‌ی تحصیلی گوگنهام، جایزه‌ی ملی برای تحصیل در رشته‌ی هنر، جایزه پن/فاکنر برای داستان «خبرنگار ورزشی» و نیز جایزه پن/فاکنر و پولیتزر سال 1996 را برای رمان «روز استقلال» به دست آورده است. با این رمان‌ها و جایزه‌ها، او یکی از مشهورترین نویسندگان آمریکایی رمان و داستان کوتاه است.

در بخشی از کتاب تکه‌ای از قلبم می‌خوانیم:

لئو به مفتول‌های پشتی بدنه قفس لم داده بود و مشغول پاره کردن گوشت ران خرگوشه بود و داشت کم‌کم می‌جویدش. خیلی گرد و خاک روی زمین را با دقت نگاه کرد، ولی هیچ‌جا اثری از درگیری ندید. انگار خرگوشه داشته با شتاب می‌رفته و لئو یکهو چنگی انداخته و گرفته‌ش. فقط رد دوتا کشیدگی روی زمین وجود داشت که معلوم بود لئو خرگوشه را از آن‌جا کشیده سمت خودش و با خودش فکر کرد خرگوشه لابد از ترس مرده. پس از آن همه ساعت که از صبح زیر برق آفتاب و چشم تو چشم لئو نشسته بوده، حتماً آن چند ثانیه آخر خیلی برایش سنگین بوده و شاید اصلاً همین که بلند شدن لئو را دیده خیالش از این که دیگر انتظارش به سر آمده راحت شده، می‌دانسته به زودی کارش تمام است. لئو رو به چند تکه پوست‌وگوشتی که جلویش مانده بود خرخری کرد و با پنجه‌ی پای جلویش لمس‌شان کرد و آن قدر کشیدشان عقب تا از هم جدا شدند.

داشت حالش به هم می‌خورد و نگاهش را پرت دختره کرد که او هم اتفاقاً داشت او را تماشا می‌کرد و توی آن همه گرد و خاک چشمانش را ریز کرده بود تا شاید بهتر ببیند. حس کرد بهتر است یکی بنشیند و با او حرف بزند و حالی‌اش کند که دست از این کثافت‌کاری‌ها بردارد و ارشادش کند. ولی حیف که به او ربطی نداشت و اصلاً فایده‌ای هم نداشت. اگر او واقعاً دلش می‌خواست به گربه‌های وحشی خرگوش بدهد، هیچ چیز و هیچ کس نمی‌توانست جلویش را بگیرد چون پیش‌تر از این یکی مغزش را به اندازه کافی شست‌وشو داده بود و امکان نداشت عوض شود.