کتاب خوش‌بین‌ها: کتاب دوازدهم مجموعه داستان‌های کوتاه جهان

معرفی کتاب خوش‌بین‌ها: کتاب دوازدهم مجموعه داستان‌های کوتاه جهان

کتاب خوش‌بین‌ها، جلد دوازدهم از مجموعه داستان کوتاه و ارزشمند «داستان‌های کوتاه جهان» به قلم ریچارد فورد، فضیله الفاروق، ایمی تن و جمعی از سایر نویسندگان از کشورهای مختلف است. این اثر، داستان‌هایی از نویسندگانی با پیشینه‌های فرهنگی و ادبی گوناگون را گرد هم آورده است؛ نویسندگانی که بسیاری از آن‌ها در ایران کمتر شناخته شده‌اند. همین تنوع، هر داستان را به سفری کوتاه اما پرمعنا در تجربه‌های تازه‌ی انسانی تبدیل می‌کند.

درباره‌ی کتاب خوش‌بین‌ها

کتاب خوش‌بین‌ها مجموعه‌ای از 9 داستان اجتماعی و فلسفی کوتاه است که از نویسندگانی از سراسر جهان گردآوری شده‌اند. هر داستان دریچه‌ای به جهانی نو به شمار می‌رود و عمدتاً از نویسندگانی انتخاب شده‌اند که اسم‌شان در ایران کمتر به گوش ما خورده است.

داستان اول اثری از ریچارد فورد (Richard Ford)، اولین نویسنده‌ای است که در یک سال هم برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر و هم جایزه‌ی پن/فاکنر شد. این داستان که عنوان کتاب وام‌دار اسم آن، یعنی «خوشبین‌ها» است، از پانزده سالگی شخصیت اصلی و با جدا شدن پدر و مادرش از یکدیگر شروع می‌شود. پدرش که کارگر راه‌آهن بود روز سختی را در محل کار سپری کرده و شاهد اتفاق دلخراشی بوده است. همین موضوع به نزاع خطرناکی منجر می‌شود که در نتیجه‌ی آن همسایه‌ی خود را به قتل می‌رساند و خانواده‌ی آن‌ها دچار فروپاشی می‌شود.

داستان دوم کتاب خوش‌بین‌ها با عنوان «زن رویاهای من» کاری از فضیله الفاروق (Fadila El Farouk)، نویسنده و روزنامه‌نگار الجزایری است. این داستان کوتاه فلسفی به‌رغم کوتاهی، بسیار پرمعنا و تأثیرگذار است و پویایی ذهن و قلم نویسنده را به رخ می‌کشد. داستان زن رویاهای من، روایتگر یک تقابل فلسفی بین زن و مردی‌ست که معلم شیمی و فلسفه هستند. مرد در قالب فیلسوفی خودپرست به هوای رسیدن به خواسته‌هایش سعی در ترغیب زن دارد که خود را از بند سنت رها کند و به دنبال ازدواج رسمی با وی نباشد. زن نمی‌داند که کلمات فریبنده‌ی او به چه زهر کشنده‌ای آغشته است.

کتاب خوشبین‌ها؛ سفری به فرهنگ‌های گوناگون

داستان دو نوع از ایمی تن (Amy Tan)، رمان‌نویس و داستان‌نویس چینی - آمریکایی است. او با بهره‌گیری از پیشینه‌ی خود در زندگی شخصی، تضاد بین یک مادر چینی و دخترش را طی زندگی در آمریکا دستمایه‌ی یک روایت تامل‌برانگیز قرار می‌دهد. مادر بی‌توجه به نیازهای دخترش اصرار دارد که او پیانو یاد بگیرد اما نتیجه به شکستی مفتضحانه ختم شده و مواجهه‌ای تلخ بین مادر و دختر را رقم می‌زند.

چهارمین داستان کتاب خوش‌بین‌ها «ساحل» به قلم بثینه الناصری (Buthaina al Nasiri)، نویسنده‌ی عراقی است. او در این داستان با زبانی ساده و بسیار دلنشین به شرح زندگی دخترکی خدمتکار به اسم فاطیما می‌پردازد که همراه با خانواده‌ی کارفرمایش راهی ساحل شده است. او نقشه دارد که خشم بانوی خود را به جان خریده و برای یک بار هم که شده تنی به آب دریا بزند. این داستان هم چندان طولانی نیست اما اثری ماندگار در دل شما به جا خواهد گذاشت.

از عشق و فقر تا امید و شکست؛ در دل ادبیات جهان

نومیر چودوری (Numair A. Choudhury) از بنگلادش، نویسنده‌ی داستان پنجم کتاب خوش‌بین‌ها است که «بچه‌های خیابان» نام دارد. این داستان اجتماعی روایتی تکان‌دهنده از زندگی پسری همراه با خواهر معلولش در خیابان‌های بنگلادش است که با گدایی روزگار می‌گذارند. دلبستگی نومیر چودوری به پیوندهای آباواجدادی‌اش به‌خوبی در داستان‌هایش به چشم می‌آیند و این داستان هم از این قاعده مستثنی نیست.

داستان ششم یکی از آثار یوری ناگیبین (Yuri Nagibin) نویسنده‌ی برجسته‌ی روس است. از این نویسنده‌ی پرکار داستان‌های زیادی به‌جامانده که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به «تازه‌داماد» اشاره کرد که از داستان‌های گردآوری شده در کتاب حاضر است. تازه‌داماد در این داستان لقب مردی به نام واسیلی است که با شخصیت اصلی داستان، وورونوف برای شکار او همراه شده. به مرور زمان وورونوف متوجه می‌شود که واسیلی تا چه حد به همسر خود وابسته است و لقبی که دارد از کجا نصیبش شده است.

آشنایی با نویسندگانی کمتر شناخته‌شده اما تأثیرگذار

داستان هفتم کتاب «خوش‌بین‌ها» با عنوان زمستان تمشکی کاری از رابرت پن وارن (Robert Penn Warren) نویسنده و منتقد آمریکایی و مؤسس مجله‌ی سترن ریویو است. در این داستان، پسربچه‌ای نه ساله را دنبال می‌کنیم که در یک روز سرد ماه ژوئن با مردی مرموز روبه‌رو می‌شود که به دنبال کار است. رابرت پن وارن در این اثر مفاهیمی چون بی‌رحمی دنیا، نژادپرستی و فقر را به تصویر می‌کشد.

داستان هفتم کتاب به اسم «فرصتی به من بدهید» از نویسنده‌ای لسوتویی به نام زمانه ان‌هالپو (Mzamane Nhlapo) است. او این داستان را با الهام از مادرش که زنی شجاع و مبارز بود، نوشت. شخصیت اصلی داستان زن قدرتمندی به اسم ماما کازیلی است که برای نجات فرزندانش از گرسنگی به اجبار به روستای خانوادگی همسرش پناه می‌برد و مجبور می‌شود با ایستادگی در برابر سنت‌های مردسالارانه برای نجات زندگی‌اش تلاش کند.

کتاب خوش‌بین‌ها؛ روایت‌هایی از تجربه‌های بزرگ انسانی

نهمین و آخرین داستان کتاب خوش‌بین‌ها کاری از دانیله دل جودیس (Daniele Del Giudice) نویسنده‌ی ایتالیایی است. دل جودیس را یکی از نویسندگان نسل جدید ایتالیا می‌دانند که در آثارش دگرگونی‌های اجتماعی را زیر ذره‌بین می‌گذارد. روایت این داستان به بررسی درونیات یک خلبان کارآموز می‌پردازد که اولین پرواز انفرادی‌اش را تجربه می‌کند.

مترجم کتاب، آقای محمدعلی مهمان‌نوازان پیش از شروع هر داستان شرح مختصری از زندگی نویسنده و پیشینه‌ی فعالیت ادبی او را برای آشنایی بیشتر شما با آن‌ها ذکر کرده‌اند. این مجموعه‌ی ارزشمند از بهترین داستان‌های کوتاه جهان را انتشارات علمی و فرهنگی به چاپ رسانده است.

کتاب خوش‌بین‌ها برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان کوتاه علاقه دارید.
• از کشف و مطالعه‌ی آثار داستانی نویسندگان مختلفی که اسمشان شاید کمتر به گوشمان خورده باشد، لذت می‌برید.
• به‌عنوان کسی که وقت کمی برای مطالعه دارد، رمان‌ها و داستان‌های کوتاه را ترجیح می‌دهید.

در بخشی از کتاب خوش‌بین‌ها: کتاب دوازدهم مجموعه داستان‌های کوتاه جهان می‌خوانیم

مادرم معتقد بود که می‌توانی در امریکا به‌ هر جایی که دوست داری برسی. می‌توانی رستوران باز کنی. می‌توانی برای دولت کار کنی و حقوق بازنشستگی مناسبی دریافت کنی. می‌توانی تقریباً بدون اینکه پولی خرج کنی خانه‌ای بخری. می‌توانی پولدار شوی. می‌توانی خیلی زود معروف شوی.

وقتی نُه‌ساله بودم، مادرم به من گفت: «تو مطمئناً می‌تونی نابغه هم باشی. می‌تونی تو هر کاری بهترین باشی. مگه خاله لیندو چی حالیشه؟ دخترش رو بگو، اون فقط تو حقه‌بازی وارده.»

امریکا جایی بود که تمام آرزوهای مادرم به آن جا ختم می‌شد. او در 1954، پس از اینکه همه‌چیزش را در چین از دست داد - پدر و مادرش، اعضای خانواده‌اش، شوهر اولش و دو دخترش، دخترکوچولوهای دوقلو - به اینجا آمد. بااین‌حال، هیچ‌وقت با حسرت به گذشته نگاه نمی‌کرد. راه‌های بسیار زیادی وجود داشت تا اوضاع‌واحوال بهتر شود.

کمی طول کشید تا رشته‌ای را انتخاب کنیم که نبوغ من در آن بارور شود. در ابتدا، مادرم فکر می‌کرد من می‌توانم شِرلی تمپلِ چینی‌ها باشم. ما فیلم‌های قدیمی شرلی را در تلویزیون طوری نگاه می‌کردیم که انگار فیلم‌های آموزشی هستند. مادرم به بازویم می‌زد و به زبان چینی می‌گفت: «نی‌کان»؛ یعنی نگاه کن، و من شرلی را می‌دیدم که با پاهایش ضرب می‌گرفت یا آهنگ ملوانی می‌خواند یا اینکه لب‌هایش را کاملاً غنچه می‌کرد و در همان حال می‌گفت: «آه، خدای من!»

وقتی چشم‌های شرلی غرق در اشک می‌شد، مادرم می‌گفت: «نی‌کان، تو همین الانش هم بلدی چطور باید گریه کنی. گریه کردن که دیگه استعداد نمی‌خواد!»

کمی بعد از اینکه مادرم عقیده‌اش را راجع به شرلی تمپل ابراز کرد، مرا به یک آموزشگاه گریم در منطقه‌ی میشن برد و به دست کارآموزی سپرد که تنها هنرش در این بود که می‌توانست قیچی را بدون لرزش در دست نگه دارد. به‌جای اینکه موهایم (مانند شرلی) حلقه‌هایی درشت داشته باشد، به انبوهی از موهای سیاهِ فرخورده و نامرتب بدل شد. مادرم مرا به طرف حمام کشید و سعی کرد موهایم را خیس کند.

فهرست مطالب کتاب

خوش‌بین‌ها - ریچارد فورد، امریکا
زنِ رؤیاهای من - فضیله الفاروق، الجزایر
دو نوع - امی تان، چین/آمریکا
ساحل - بثینه الناصری، عراق
بچه‌های خیابان - نومیر چودوری، بنگلادش
تازه‌داماد - یوری ناگیبین، روسیه
زمستانِ تمشکی - رابرت پن وارن، امریکا
فرصتی به من بدهید - زمانه ان‌هالپو - لسوتو
فقط به خاطر آن اشتباه - دانیله دل جودیس، ایتالیا