کتاب توهم عزیز

کتاب توهم عزیز اثر کینگزلی آمیس، جامعه‌ای را توصیف می‌کند که حتی یک شاعر برجسته نیز ناگزیر است سال‌ها میل باطنی خود را مکتوم نگاه دارد و صرفا زمانی که به آزادی واقعی می‌رسد، واقعیت‌ها را با صراحت برای هوادارانش شرح می‌دهد.

داستان توهم عزیز (Dear Illusion) با آن‌که از زبان طنز آمیس بی‌بهره نیست، اما سبک انتقادی آن نمود و ظهور بیش‌تری دارد و بستری را که نویسنده خود نیز در طول حیاتش تجربه کرده را به باد استهزا و انتقاد می‌گیرد. این کتاب برندۀ جایزه‌ی من بوکر در سال 1986 نیز شده است.

سر کینگزلی آمیس (Kingsley Amis) شاعر، نویسنده، منتقد و معلم اهل انگلستان بود. او بیست رمان، شش جلد دیوان شعر و تعداد زیادی داستان کوتاه و نمایش‌نامه‌ی رادیویی و تلویزیونی نوشت. به قول زندگی‌نامه‌نویس انگلیسی، زاچلی لیدر «آمیس طنزپردازترین نویسنده‌ی انگلیسی‌زبان نیمه‌ی دوم قرن بیستم بود.» در سال 2008 روزنامه‌ی تایمز او را جزو پنجاه نویسنده‌ی برتر انگلیسی‌زبان معرفی کرد.

این اثر داستانی انتقادی است و زندگی شاعری به نام ادوارد آرتور پاتر در آن روایت می‌شود که در مصاحبه‌ای اعلام می‌کند تصمیم گرفته دیگر شعر نگوید اما بعد از انتشار مصاحبه‌اش مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گیرد. او جوایز متعددی را دریافت می‌کند اما بر این باور است که چون به سنین سالخوردگی رسیده چنین مراسمی را برای او برگزار می‌کنند و ارزش ادبی اشعارش اهمیت نداشته است.

در بخشی از کتاب توهم عزیز می‌خوانیم:

کارهای ادوارد آرتور پاتر جزو کارهای من نبود، بوز. به‌هرحال، تنها چیز بزرگ در مورد اون کارها، اینه ‌که لعنتی‌ها خیلی سختن. من تورو آوردم تا بتونی یه‌کم از سروته کار بزنی. تصور می‌کنم «پاتر» اون‌طور که به‌نظر می‌یاد یا می‌گن خوب نیست، اما فقط فکر می‌کنم و منتقدین هم هیچ کمکی نمی‌کنن. تقریبا تموم اونا فکر می‌کنن اون آدم بزرگی‌یه، اما تقریبا تموم مردم فکر می‌کنن تمام آدمایی که از نظر من وحشتناکن، آدمای بزرگی‌ان. رسیدیم.