بله
کتاب گفتگو با جیم جارموش اثر لودویگ هرتزبرگ و ترجمه آرمان صالحی از سری کتاب‌های گفتگو با کارگردانان جهان است، این مجموعه بی‌نظیر برای درک و بینش بهتر در ارتباطی دو سویه با کارگردان‌هایی که دوست‌شان داریم، فیلم‌سازانی که واجد بینش خاصی درباره دنیا و نحوه به فیلم درآوردن آن هستند.
مجموعه گفتگو با با جیم جارموش (Jim Jarmusch: interviews) رهنمونی است به دنیای شخصی و هنری این آدم خاص، به ویژه برای خواننده بیننده‌ای که می‌خواهد از مولفه‌های گوناگون تشکیل‌دهنده یک فیلم و کلیتی که این عناصر را شکل می‌دهد، به دریافتی روشنگر و هنرورانه نائل آمد.
خواندن پی‌درپی مصاحبه‌های پیش رو به‌روشنی توالی زندگی کاری و حساسیت‌های یک ذهن مستقل را عیان می‌سازد. به‌نظر می‌رسد جیم جارموش (Jim Jarmusch) انسانی مهربان، حساس و دقیق است که لحنی طنز و دلپذیر دارد و همواره شوق سوزان خود نسبت به کاری را که انجام می‌دهد حفظ می‌کند. او وجوه کوچک و حاشیه‌ای و زشت و زیبای جهانی که در آن زندگی می‌کنیم را می‌پرستد. مصاحبه‌های کتاب گفتگو با جیم جارموش نیز به سیاق مجموعهٔ مصاحبه با کارگردان‌ها و سیاست‌های اعمال‌شده از جانب انتشارات دانشگاه می‌سی‌سی‌پی با کمترین دخل و تصرف و ویرایش تنظیم شده‌اند.
جارموش در سراسر دوران کاری خود به شکل فوق‌العاده‌ای یکپارچگی آثارش و رابطه سرد خود با کسب و کار صنعت سودمحور سینما را به نمایش گذاشته و آن را دست نخورده حفظ کرده است. از آن‌جایی که او یکی از برجسته‌ترین شمایل سینمای مستقل محسوب میشود، موضوع پول در مقابل کنترل کامل امور مربوط به خلاقیت و زیبایی‌شناسی، مدام در مصاحبه‌ها به میان آمده است. در حقیقت، یکی از آزاردهنده‌ترین مشکلات جارموش پس از «قطار اسرارآمیز» به‌دست آوردن سرمایهٔ لازم برای فیلم بعدی‌اش بوده است. او به‌طور غیرمستقیم این مسأله را «بسیار پیچیده» می‌داند و اشاره می‌کند که همین مسأله او را به سمت ساختن اثری کاملاً متفاوت و دور از انتظار با عنوان «شب روی زمین» سوق داده است. جارموش نیز همچون شخصیت گوست داگ همواره به نظام اصولی خود پایبند مانده و هزینهٔ این پایبندی هرگز نتوانسته است در خط‌مشی او تغییری ایجاد کند و علایق و ترجیحات زیبایی‌شناسانه او به‌جز چند استثنای زیرکانه همچنان دست‌نخورده باقی مانده است. مثلاً به نظر می‌رسد شوق سرشار او نسبت به ساختارهای ناب و مینیمال یا تردیدش نسبت به حرکات دوربین و موسیقی‌های از پیش ساخته‌شده انعطاف بیشتری پیدا کرده است. البته این تغییر موضع در فیلم‌ها به‌ویژه از «مرد مرده» به بعد بازتاب یافته است.
