بله
ما انسان‌های امروزی در حال نگریستن به این سیر تکاملی عالم هستیم. حرکتی از سادگی به سوی پیچیدگی عناصر، روابط و تعاملات اجزا در سطوح مختلف از اتم‌ها گرفته تا سلول‌ها، انسان‌ها، جوامع انسانی و کهکشان‌ها در ابتدا بسیار ساده بوده‌اند اما در حال حاضر این‌چنین نیستند.
به عنوان مثال در ابتدا این تک سلول‌های حیات بودند که با هم در تعامل بودند اما در حال حاضر اشکال بسیار پیچیده‌ی آن‌ها به وجود آمده و در تعامل‌اند. زندگی و روابط اجتماعی، اقتصادی، سیاسی انسان‌های اولیه بسیار ساده بوده است اما در دنیای شبکه شده‌ی امروز این‌چنین نیست.
اگر عالم را به عنوان یک کل در نظر بگیریم در حقیقت به دلیل عدم توانایی در درک این سیستم بزرگ به عنوان یک کل، علوم مختلف به وجود آمده‌اند که از مقیاس‌های کوچک زیر اتمی تا مقیاس‌های بسیار بزرگ در سطح کهکشان‌ها را پوشش دهند. در همین راستا علومی با نام‌های فیزیک، شیمی، ریاضی، زیست‌شناسی، اقتصاد و بسیاری دیگر شکل گرفتند که هرکدام در مقیاس به خصوصی به بررسی می‌پردازند. اما آیا با نگاه سیستمی می‌توان قوانین یکسان یا اصول مشترکی در این سطوح مختلف و به ظاهر جدا از هم پیدا کرد؟
این هدف اصلی علمی به نام علوم پیچیدگی است. علمی که به دنبال یافتن نظم در بی نظمی، خودسازماندهی و نوظهوری در بسیاری از سیستم‌های متفاوت می‌باشد.
این کتاب در سال ۲۰۱۰ در آمریکا برنده‌ی جایزه‌ی انجمن فی بتا کاپا شده است. همچنین توسط سایت آمازون به عنوان ده کتاب برتر علمی سال ۲۰۰۹ معرفی شده است.
