کتاب وقایع لحظه به لحظه یک قتل از قبل اعلام شده

کتاب وقایع لحظه به لحظه یک قتل از قبل اعلام‌شده، اثر مهیج دیگری از گابریل گارسیا مارکز است، که لحظه به لحظه با روایتی واقع‌گرایانه، قلب‌ها را در سینه محبوس می‌نماید.

روزی که می‌خواستند سنتیاگوناسار را قتل برسانند او در ساعت پنج و سی دقیقه صبح از خواب برخاست تا منتظر کشتی بماند که قرار بود اسقف هم با آن بیاید. آن شب در خواب دیده بود که دره گسترده پر از درختان ویژه هیزم در حال حرکت است و باران ملایمی هم در حال باریدن است. برای لحظه‌ای به خاطر این رویای احساس شادی کرده بود اما پس از بیدار شدن ناگهان احساس کرد که سر تا پایش آلوده به فضله پرندگان است. مادرش «پلاسیدالا یارو» بیست و هفت سال بعد با یادآوری جزئیات آن دوشنبه غم آنگیز به من گفت: او همیشه خواب درختان را می‌دید. هفته قبل از آن هم در خواب دیده بود که با یلی هواپیمای قارقار که حلبی از میان درختان بادام در حال پرواز است.

بدون اینکه به چیزی گیر بکند. مادر او در تعبیر خواب دیگران کاملا مشهور بود به شرطی که قبل از خوردن صبحانه آن را برایش تعریف بکنند. اما هیچگونه فال بدیمنی در خواب‌های پسرش یا رویاهای دیگرش درباره درختان که صبح روز قبل از کشته شدنش برای او تعریف کرده بود مشاهده نکرده بود.

گابریل گارسیا مارکز (Gabriel Garcia Marquez) بزرگ‌ترین نویسنده‌ى کلمبیا و نام‌آورترین نویسنده‌ى جهان و برنده‌ى جایزه‌ى ادبى نوبل سال ١۹۸۲، در ششم ماه مارس ١۹۲۸ میلادى، در دهکده‌ى آراکاتاکا در منطقه‌ى سانتاماریاى کلمبیا متولد شد و تا سن هشت سالگى، در این دهکده، نزد مادر بزرگش زندگى کرد. در سال ١۹۴١ اولین نوشته‌هایش در روزنامه‌اى به نام خوونتود که مخصوص شاگردان دبیرستانى بود، منتشر شد. تحصیلات دبیرستانى او با وقفه روبه رو گشت و گارسیا مارکز، یک سال به سوکو رفت.

در آوریل ١۹۶١، «کسى به سرهنگ نامه نمى‌نویسد» مجدداً چاپ مى‌شد. در همین سال به مکزیک رفت و با زن و فرزند دو ساله‌اش زندگى کرد. براى فیلم‌هاى سینمایى فیلمنامه نوشت. همچنین دستنویس داستان ساعت شوم را به مسابقه‌ى ملى رمان که در بوگوتا توسط شرکت نفت اسو ترتیب یافته، فرستاد و جایزه‌ى اول را از آن خود کرد.

در سال ١۹۶۲ کتاب «کسى به سرهنگ نامه نمى‌نویسد» وى در مکزیک منتشر شد. همچنین ترجمه‌ى همان کتاب در پاریس. اولین روایت پاییز پدر سالار را هم در همین سال نوشت. در سال ١۹۶۵، نوشتن صد سال تنهایى؛ را آغاز کرد. و در آوریل ١۹۶۸، صد سال تنهایى در بوئنوس آیرس منتشر شد و به موفقیتى فورى و چشمگیر رسید طورى که کتاب به طور مداوم تجدید چاپ مى‌شد.

در بخشی از کتاب وقایع لحظه به لحظه یک قتل از قبل اعلام‌شده (Chronicle of a Death Foretold) می‌خوانیم:

سنتیاگوناسار در آن موقع خوابی را که دیده بود برایش تعریف کرده بود اما او چندان اهمیتی به آن درختان در خواب‌های وی نداده بود. و فقط گفته بود: ‌ «هر نوع خوابی در مورد پرنده‌ها معنی سلامتی را می‌دهد.

وقتی به این روستای فراموش شده برگشتم وسعی کردم تکه‌های پخش‌شده آینه شکسته را مجددا به هم وصل بکنم مادر او را درروی همان ننوی سفری در حال پریشانی و ناتوانی ناشی از کهولت سن یافتم که پسرش را از روی آن نگریسته بود و در همان حالت قرارداشت و در روشنایی کامل نیز به زحمت می‌توانست اشکال را تشخیص بدهد و مقداری برگ دارویی هم برروی گیج‌گاه‌هایش چسبانده بود تا بلکه مقداری از سردرد دائمی‌اش را تسکین بدهد که پسرش در حین آخرین بار حرکتش در داخل آن اطاق خواب دروی باقی گذاشته بود. و حالا به وی پهلویش دراز کشیده بود و با چسبیدن از طناب‌های قسمت سر ننوی سفری‌اش از جایش برمی‌خاست و در جو نیمه تاریک آنجا نوعی رایحه مذهبی موج می‌زد. رایحه‌ای که در صبح روز وقوع جنایت هم به مشام من رسیده و موجب شگفتی‌ام شده بود.

تازه در آستانه در ورودی آنجا حاضر شده بودم که او با مشاهده من گفت: او هم درست در آنجا ایستاده بود و یکدست لباس کتانی سفید بدون اتو پوشیده بود زیرا پوست بدن وی چندان نرم و لطیف بود که نمی‌توانست صدای خشک لباس‌های اتو شده را تحمل بکند.