بله
کتاب مطبخ، نوشته‌ی علی قاسمی، درباره‌ی انواع آشپزخانه‌ها (یک فضای پر کاربرد یا قلب تپنده یک خانه) و سیر تحول آن‌هاست و این کتاب به مطبخ در معماری ایران، محل طبخ غذا در غرب قبل از انقلاب صنعتی و نیز تحول آغازین آشپزخانه در دوره قاجار پرداخته می‌شود.
در معماری سنتی ایران مطبخ در سلسله مراتب طراحی یک خانه ایرانی در داخل حیاط ساخته می‌شده است و تنها دسترسی آن از حیاط مرکزی بوده و به دو قسمت اندرونی و بیرونی خانه نزدیک بوده است. روزن‌هایی در سقف برای تهویه‌ی دود و دم حاصل از سوخت اجاق‌ها که غالباً از سوخت و گون صحرایی و فضولات حیوانی استفاده می‌شده است تعبیه می‌کردند.
تا پیش از قرن هجدهم میلادی مفهومی به نام آشپزخانه در سازمان فضایی سکونتی انسان وجود نداشت. اجاق مکان آتش بود. مکانی که تأمین کننده گرمایش فضای زیستن بود و هم محلی برای طبخ غذا و این فضا به خاطر عملکرد خود اهمیت خاصی داشت و به عنوان نقطه‌ی عطف فضای سکونتی به شمار می‌رفت. به تدریج و با قرار گرفتن در روند تحول شیوه‌های زیستی و در راستای تأمین آسایش انسان، مکان‌هایی در زیر زمین ویا در حیاط خانه‌ها تحت عنوان مطبخ با مجموعه‌ای از اجاق‌ها و تنورها برای پخت و پز به مجموعه فضای زیستی انسان افزوده شد. این تأثیر پذیری از غرب در ایران چه در عرصه فرهنگی، اجتماعی و چه در معماری، دوران قاجار به ویژه در زمان حکومت ناصرالدین شاه به چشم می‌خورد که با سفر شاه قاجار به فرنگ و تأثیر پذیری وی از معماری اروپایی آغاز گشت.
با سفر سران حکومتی قاجار سبک جدیدی بنام سبک کارت پستالی در ایران رواج یافت. که بدین گونه بود سران با گرفتن عکس و نیز الهام از کارت پستال‌های آن زمان از معماران می‌خواستند خانه‌هایی مجلل و به سبک اروپایی برایشان طراحی و بسازند. این خود جرقه‌ای بود برای تغییر و تحول سازمان فضایی خانه ایرانی و در این تغییرات مطبخ که در کنج حیاط و دور از خانه بود پا را فراتر گذاشته و تا همنشینی با نشیمن و اتاق ها پیش رفت که در کتاب مطبخ به مراحل و سازمان فضایی در دوره قاجار پرداخته خواهد شد.
حفظ حریم خصوصی خانواده، عملکرد اصلی خانه‌های سنتی بود. در حالی که در عصر حاضر، حریم خصوصی قربانی عوامل اقتصادی و اجتماعی شده است. اولویت برای استقرار فضاهایی که حریم خصوصی را حفظ کند به تدریج تقلیل یافته است. آثار و نتایج آن گونه روابط فضایی اکنون، از دست رفته است. انتقال مطبخ از زیر زمین خانه‌های تاریخی به درون سازمان فضایی خانه‌های معاصر در مکانی نزدیک به نشیمن و خواب تحول مهمی در مسیر ایجاد آسایش و راحتی و شیوه زندگی معاصر محسوب می‌شود.
با تکنولوژی‌های جدید گاز رسانی به داخل ساختمان و نیز استفاده از آب لوله‌کشی شهری فضایی جدید به معماری سنتی ایران و سازمان فضایی و سلسله مراتب خانه‌سازی ایران وارد شده است و اکنون می‌توان گفت آشپزخانه قلب تپنده یک خانه و نیز محل تجمع و بحث های خانوادگی به شمار می رود. آشپزخانه‌ی امروز به درستی محل توجه اهل خانه است و محلی است که کارهای روزمره دیگری نیز به جز پخت و پز در آن رخ می دهد.
هرچند بعضی از مباحث تکرار‌ی بود.
ولی خالی از لطف و نو آوری هم نبود.