بله
کتاب طرح ریزی بنا با کاربری اداری و فرهنگی نوشته‌ی مرسل شمسایی طارمی، به نحوه طراحی ساختمان‌های اداری و دولتی که یکی از مهم‌ترین نمادهای شهر است، می‌پردازد.
شهرنشینی و مدنیت که نوع تکامل یافته زندگی اجتماعی است با محدودیت‌های اجتماعی زیادی رو به رو هستند. نحوه و شکل زندگی در شهر مسئله‌ای طبیعی و ذاتی نیست و امری تعلیمی و آموزشی می‌باشد که دارای دو طرف است از یک سو مدیران و مسئولان شهری باید زندگی شهری را دائما تعلیم دهند و از سوی دیگر شهرنشینان وظیفه دارند برای زندگی کردن در شهر، فرهنگ شهرنشینی را بیاموزند و فرزندان خود را با این محدودیت‌ها آشنا کنند.
ساختمان‌های دولتی و عمومی یکی از مهم‌ترین سازمان‌های یک شهر هستند، بنابراین طراحی خاص چنین پروژه‌هایی بسیار حائز اهمیت می‌باشند. هر ساختمان عمومی در یک شهر نماد آن است و می‌تواند نقش عملکردی اعمال کند، از بین این ساختمان‌های اداری و دولتی ساختمان شهرداری دارای نقش ویژه و مهمی است، زیرا محل آمدن بسیاری از مردم جهت حل مسائل شهری و ساختمانی خود می‌باشد. شهرداری‌ها زیرمجموعه فضاهای اداری هستند و مطابق قوانین آن‌ها عمل می‌کنند.
امروزه آسانی و سرعت در اجرا و انجام وظایفی که همواره در حال تغییر هستند، در طراحی نقش خیلی مهمی دارند. فعالیت‌های اداری باید برای بقا و پایداریشان تغییر کنند. به همین ترتیب باید مراحل طراحی بر اساس همین تغییرات و نیز بر اساس قانون‌های موجود برای کارمندان و روابط کاری میان آن‌ها تغییر کنند، بنابراین در جهت تطبیق این فعالیت‌ها باید فضاها بسیار بزرگ‌تر شوند.
در بخشی از کتاب طرح‌ریزی بنا با کاربری اداری و فرهنگی می‌خوانیم:
چگونگی طراحی محیط کار رابطه مستقیمی با افزایش یا کاهش عملکرد سازمانی دارد؛ عواملی وجود دارد که اگر در طراحی محیط کار مورد توجه قرار نگیرد، کارهای سازمانی به درستی انجام نمی‌گیرد و با کاهش بازده مواجه خواهیم شد. بنابراین در ابتدا با پرداختن به عوامل زیر، به الگوهایی مناسب جهت طراحی محیط کار خواهیم رسید. عواملی که در طراحی محیط کار باید مورد توجه قرار گیرد: اولین عاملی که در طراحی محیط کار باید مورد توجه قرار گیرد، عامل «سر و صدا» است. عامل «سر و صدا» رابطه آشکار و قابل پیش‌بینی با عملکرد افراد در محیط کار دارد؛ سر و صدا باعث کاهش عملکرد افراد و ناخشنودی آن‌ها می‌شود. دومین عاملی که در طراحی محیط کار باید مورد توجه قرار گیرد، «موسیقی» است. پخش موسیقی در محیط کار باعث می‌شود شرایط کار برای افراد، مطبوعتر شود. موسیقی باعث می‌شود دوره‌های ملالت و خستگی کاهش پیدا کند و کارکنان هشیار باقی بمانند. درجه حرارت» سومین عاملی است که در طراحی محیط کار باید در نظر بگیریم. درجه حرارت عاملی است که بر عملکرد شغلی و سلامت کارکنان اثر مستقیم دارد. بسیاری از مشاغل نیازمند آن است که کارکنان در درجه حرارت شدید کار کنند (صنعت فولاد، ریخته گری) و برخی مشاغل دیگر نیز وجود دارد که کارکنان باید وظایف شغلی خود در درجات حرارت بسیار پایین انجام دهند (صنایع بسته بندی).
چهارمین عامل که در طراحی محیط کار، مورد بحث قرار می‌گیرد، «بهره‌گیری مناسب از رایانه‌ها»ست. استفاده از رایانه‌ها در طی دو دهه گذشته و بهره‌گیری فزاینده از آن باعث شده است طراحی محیط کار نیز دچار تحول و دگرگونی شود. در طراحی محیط کار، می‌توانیم از نوع خاصی از طراحی محل کار که اصطلاحاً به آن «فضای باز» گفته می‌شود، استفاده کنیم؛ در این نوع طراحی محیط کار، دیوارهای اتاق‌ها برداشته شده و فضای کار وسعت پیدا می‌کند. واحدهای مختلف کار با توجه به ماهیت آن تقسیم‌بندی می‌شود و هر واحد کار نیز نزدیک واحد کار مرتبط دیگر، قرار می‌گیرد. هدف اصلی ابداع کنندگان این طرح آن بوده است که با خذف دیوارهای اتاق کار، کارکنان بتوانند با یکدیگر بهتر ارتباط برقرار سازند، کمک رسانی به آنان ساده‌تر انجام گیرد و سرپرست واحد نیز بهتر بتواند فعالیت‌های افراد تحت نظارت خود را جهت دستیابی به هدف‌های از پیش تعیین شده سازمان، هماهنگ سازد.
