کتاب افسانههای کهن ایران، درویش و اژدهای هفتسر و 14 داستان دیگر با کوشش و گردآوری پروانه چتروز تاجانی مجموعهای است از چند افسانهٔ جذاب و خواندنی کهن پارسی که همگی در یک کتاب جمع آمدهاند.
افسانه خواندن و افسانه شنیدن یکی از نیازمندیهای روح آدمی است. نیروی تخیل و تصور مردم و باورهای عامیانه افسانههایی میسازد و گویندگان و نویسندگان و خیال پرستان آنها را قالب ریزی میکنند. حتی در کتابهای آسمانی هم قصهها و افسانههایی برای ارشاد و تنبیه مردم نقل شده است.
افسانهها در ادبیات منثور و منظوم ایران جایگاه بلندی دارند. فردوسی بزرگ، آفرینندهٔ حماسهٔ ملی ایران و نظامی گنجوی و گویندگان دیگر پارسی از شاهان و شهریاران و پهلوانان و از کارهای شگرف آنان افسانهها آوردهاند. نثرنویسان نیز، چه به صورت کتاب مستقل و چه در ضمن کتابهای پند و اخلاق، افسانههای فراوانی از خود به یادگار گذاشتهاند. اما علاوه بر این افسانههای نوشته شده، قصهها و افسانههای زیبای بسیاری، چون گنجینههای گرانبها، در سینهٔ مردم ایران، از روستاییان و کوه نشینان و پیرزنان مدفون است که چنانکه پیش از این گفتیم، تا روزگاران اخیر جزو ادبیات شمرده نمیشده و تنها با پیشرفت ادبیات نو و آغاز پژوهش و مطالعه در انواع ادبیات، میل و علاقه به گردآوری و نشر آنها در میان مردم پدید آمده است.
بله



















یادآور خاطرات گذشته خیلی دور که پدر بزرگمان بعضی ازداستانهایاین کتاب را برایمان میگفت شدید
وجای تعجب که پدر بزرگ این داستانها را از کجا خوانده یا شنیده بودکهبعدازچندسال چاپ میشه