کتاب اعجاز طب پارسی، نوشتهی محمد صنمبر، مروری گذراست بر اندوختههای بسیاری از پزشکان نامدار ایرانی از جمله رازی، مجوسی و ابنسینا که ایرانی بودهاند و نه عرب و یافتههای خود را عمدتاً به زبان عربی مینوشتند.
طب اسلامی در سرزمینهای عرب رشد نیافته است؛ بلکه همان پزشکی دوره متأخر یونان قدیم است که در سرزمینهای جنوب و غرب دریای مدیترانه از قرن سوم هجری به زبان عربی بیان و تدوین گشته است.
طب اسلامی نسبت به طب در دورههای دیگر تصویر بسیار رنگارنگ و متنوعی از پزشکی را عرضه داشته و در آن انگیزهها و محرکهای خارجی نیز در کار است. پزشکی اسلامی در دوره سدههای میانه بذاته یک نظام و سیستم کامل است. در آن، همه پدیدههای زیستی را با دقت و صحت کافی میتوان با استفاده از مفاهیمی چون گرمی، سردی، خون، بلغم و قوای جاذبه و دافعه توضیح داد.
در کتاب اعجاز طب پارسی، بیان میشود که تمامی جنبههای زندگی ما تحت تأثیر طبیعت بدنمان قرار دارد. نوع غذایی که میخوریم، میتواند تأثیرات بسیار مهمی بر تمامی اعضاء بدن ما از مغز و اعصاب گرفته تا قلب، معده، کبد و کلیهها داشته باشد. در بعضی از انواع مزاج، خوردن یک غذای نامناسب میتواند عواقب زیادی داشته باشد.
نوع نوشیدنیها، لباسها، هوای استنشاقی، مقدار تحرک و استراحت روزانه و چگونگی دفع و حالتهای عصبی و روانی، مستقیماً مرتبط با حالات طبیعی یا مزاجی است. بنابراین همه ما برای داشتن زندگی سالم و طبیعی، وزن مناسب، آرامش روحی همراه با کمترین بیماری جسمی، نیازمند شناخت مزاج یا طبیعت خود هستیم.
بله

















