بزرگترین گروه از دانشآموزان دارای نیازهای ویژه در مدارس را، دانشآموزان مبتلا به مشکلات یادگیری، تشکیل میدهند. بیشتر مدارس ما آمادگی لازم برای برآوردن نیازهای یادگیری اینگونه دانشآموزان را ندارند. به همین سبب تعداد بسیار زیادی از این دانشآموزان بدون یادگرفتن سواد کافی، مهارتهای اجتماعی و حساب - که برای پاسخگویی به نیازهای زندگی روزمره لازم است-، مدرسه را ترک میکنند. در گزارش نهایی بررسی مداخلات بهموقع برای کودکان مبتلا به مشکلات یادگیری (گزارش۳۰: درک توان بالقوه) کمیتهٔ دائمی در (مسائل اجتماعیNSW2003) آمده است که رفتن به مدرسه برای این دانشآموزان به شدت ایجاد اضطراب میکند؛ زیرا آنها میدانند که در کسب حمایت دیگران ناتوان هستند. به همین سبب باید خودشان بر مشکلاتشان غلبه کرده و آن را مدیریت کنند تا بتوانند تواناییهای بالقوه خود را به حداکثر برسانند. این کمیته به این نتیجه رسیدکه «یک مسئله اساسی وجود دارد و آن اینکه، این کودکان مانند گروه همسن خود پیشرفت نمیکنند زیرا نه یک سیستم آموزشی معین وجود دارد و نه نیازهای یادگیری آنها مشخص شده است».
در این کتاب برای روشن ساختن چیزهایی که باید دربارهٔ مشکلات یادگیری فراگرفته شود و اینکه چگونه مدارس میتوانند در رفع این مشکل تأثیر زیادی داشته باشند؛ از ادبیات پژوهشی بینالمللی استفاده کردهام و بهطور خاص، بر شناسایی بهموقع، تأکیده کردهام. زیرا درمان و حمایت بهموقع از بروز پیامدهایِ منفی عاطفی که ناشی از شکست مداوم است جلوگیری میکند یا آنها را به حداقل میرساند. این پیامدهای منفی، به واسطهٔ آسیب به عزتنفس و کاهش انگیزش، مشکل یادگیری این دانشآموزان را حفظ یا تشدید میکند.
بله



















