کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من اثر دوناتلا دی پیتر آنتونیو برای شما قصهای را از یک زلزله روایت میکند. زلزلهای که به جز خانهها و خیابانها، هویت انسانها را هم زیرورو میکند. این رمان روانشناختی، داستان خانوادهای را بازگو کرده که در زلزلهی سال 2009 شهر لاکوئیلای ایتالیا یکی از اعضایش را از دست میدهد. حالا باقی اعضای خانواده، خواسته یا ناخواسته مجبور میشوند نقشهای متفاوتتری از قبل ایفا و برای بازسازی خانه و زندگیشان تلاش کنند.
دربارهی کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من
اگر فکر میکنید زلزلهها فقط خانهها و مغازهها را خراب میکنند، شهرها را به هم میریزند و آنها را چند روزی به حالت معلق درمیآورند، سخت در اشتباهید. این زمینلرزهها خطرناکتر از چیزی که فکر میکنید هستند و میتوانند به روح و جان آدمها، آسیبهای غیرقابل جبرانی بزنند. در ششم آوریل سال 2009 میلادی زلزلهای شدید در لاکوئیلا آمد و جان 309 نفر را گرفت. دوناتلا دی پیتر آنتونیو با نگاه به این اتفاق تاریخی، قصهی کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من را نوشته است.
راوی این رمان اجتماعی، زنی مجسمهساز است به نام کاترینا. او در این زلزله خواهرش اولیویا را از دست داده است و حالا مسئولیت نگهداری از مارکو، پسر خواهرش را او و مادر پیرش باید بر عهده بگیرد.
نقش سوگ و فقدان در داستان روانشناختی
دوناتلا دی پیتر آنتونیو تلاش میکند درون شخصیتها را واکاوی و تجربیات تلخ و دردناک آنها را روایت کند. پسری که مادرش را از دست داده و نمیتواند پیش پدرش باشد، مادری که در سوگ دخترش نشسته و مجبور است تنها یادگار دخترش را ناراحت ببیند و زنی که فقدان خواهرش او را میآزارد، اما باید در برابر این مشکلات مقاوم باشد. آنها در جایی موقتی ساکن هستند و باید بکوشند آنجا را تبدیل به خانهی خودشان بکنند.
شما میتوانید با خرید کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من که با ترجمهی داویت میناسیان و به همت انتشارات خودنویس آبی چاپ شده است، روزهایی را کنار این خانواده بگذرانید و مواجهههای آنها با فقدان و سوگواری را دنبال کنید.
جوایز و افتخارات کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من
- نامزد نهایی جایزهی استرگا در سال 2014
- برندهی جایزهی برانکاتی در سال 2014
در نکوداشت کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من
- نویسنده با ظرافت، رنج و فقدانی را که هر یک از شخصیتها تجربه میکنند به تصویر میکشد و درعینحال به آنها فرصت میدهد تا بهآرامی زندگی خود را از نو بسازند. حضور اولیویا همواره احساس میشود و او هرگز از یادها نخواهد رفت؛ اما نویسنده به شخصیتها اجازه میدهد بهتدریج رشد کنند و با تکیه بر رنج و اندوهی که پشت سر گذاشتهاند، مسیر جدیدی برای ادامهی زندگی پیدا کنند. (کاربر گودریدز)
کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من برای شما مناسب است اگر
- به ادبیات معاصر ایتالیا علاقه دارید و از خواندن داستانهای خانوادگی لذت میبرید.
- از خواندن داستانهای اجتماعی با درونمایهی روانشناسی لذت میبرید.
- میخواهید بدانید چطور یک حادثهی طبیعی میتواند زندگی آدمها را تغییر دهد.
در بخشی از کتاب لاکوئیلا شهر زیبای من میخوانیم
بعدها، وقتی چهرههایمان شکل گرفت و ثابت شد، تفاوتهای قابلملاحظهای چهره اولیویا را جذابتر و فریبندهتر کرد. من هم با ظاهرِ معمولیترم کنار آمدم. تنها تفاوت چهرههایمان چند میلیمتر فاصله بیشتر بین چشمها، کمی تهرنگِ گرمترِ گونهها و فرورفتگیِ بیشترِ بالای لب بود؛ اما همین اختلافهای ریز، چهرههایمان را متفاوت کرده بود. هر روز موقع نقاشی به خودم یادآوری میکردم: فقط کمی اختلاف کافی است تا نقاشیهایم دیگر شبیه مدل اصلی نباشد؛ درست مثل چهره ما دوقلوها.
در دبیرستان، در دو کلاسِ مختلف اما کنار هم بودیم. وسطِ روز، سنگینیِ حضورش از دیوارها رد میشد و میپیچید توی کلاس من؛ حضوری که فقط من میتوانستم حس کنم. درست مثل الان، که یکهو حضورش را در فضا میبینم. انرژی، از انگشتانم، از مچ و بازویم به قلبم میرسد.
وسط کار میایستم و به سمت پنجرهای میروم که رو به خارجِ شهر است. دستم را روی میز گردِ ماهگونی میکشم و نوازشش میکنم. این میز را چند سال پیش با اولیویا از نمایشگاه لوازم آنتیک خریده بودیم. فروشنده قسم میخورد متعلق به قرن هجدهم است و اصلبودنش را ضمانت میکرد. بعد از زلزله، آن را تمیز کردم و اینجا کنار چرخهای برنجیاش گذاشتم.
کمی صبر میکنم و به فکر فرو میروم. خانهای میخواهم که تمامش از این چوبِ زیبا ساخته شده باشد؛ خانهای که روی خاطراتِ مدفونشدهی گذشته و آدمهای سفرکرده بنا شده باشد.
نورِ بیرون خیلی زیاد است، حتی در روزهای کوتاه زمستان. بدون روشن کردنِ چراغ، فقط با نوری که از پنجرهها میآید نقاشی میکنم و هیچوقت هم سردم نمیشود؛ صاحبخانه راست میگفت، همان بخاری چدنیِ قدیمی همهجا را گرم نگه میدارد.
با مبلغ کمی، همکفِ این ویلا را اجاره کردهام. وقتی هوا خوب است در فضای آزاد کار میکنم. این ویلا احتمالاً میراثِ خانوادگیِ مالک آن است؛ مطمئن نیستم، ولی میشود از پستچی بپرسم.
بله






















