بله
کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید نوشته‌ی سید جواد میری پژوهشی است در بازخوانی پاندمی کرونا در ایران و جهان. نویسنده در این اثر کوشیده توضیح دهد که خوانش بحرانی مانند کرونا لازم است که گسترده‌تر و همه‌جانبه‌تر صورت پذیرد. کتاب بر این امر تمرکز دارد که کرونا را به مثابه‌ی رخدادی اجتماعی بخوانیم و مفاهیم و تاثیرات آن را به مسائل پزشکی تقلیل ندهیم.
درباره‌ی کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید
جهان بعد از کرونا چه تغییری کرد؟ انسان امروز که کرونا را پشت سر گذاشته چه تفاوتی با گذشته‌اش دارد؟ سید جواد میری در این کتاب می‌کوشد به این سوال پاسخ دهد. نویسنده با نگاه به رخداد کرونا از دریچه‌ای دیگر، جهان پس از کرونا را نوعی دیگر تعریف کرده و می‌کوشد مفاهیم به وجود آمده در آن را بازخوانی کند. این اثر پژوهشی به روشنی مشکل را بیان کرده و سعی می‌کند به رویکردی درست و کارساز برای حل آن برسد.
سید جواد میری در کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید مسئله‌ای ساده در نام‌گذاری را مبنا قرار می‌دهد؛ از نظر نگارنده توافق همه‌ی اهالی تفکر، نظریه‌پردازان و جامعه‌شناسان ایران و جهان بر سر اصطلاح عصر پساکرونا، چالشی در فهم مفاهیم بسیار گسترده و معنادار پس از این رخداد جهانی بوده که بی‌شک نیاز به بازنگری دارد. او خوانش‌های صرفا بیولوژیکال و اپیدمیولوژیکال را نادرست و تقلیل‌گرایانه می‌داند و راهی جدید پیش پای خوانندگان می‌گذارد.
تاکید اثر حاضر بر این است که ما باید از دریچه‌های گوناگون اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و ... این رخداد را مطالعه کنیم و تقلیل آن به امری پزشکی وضعیت انسان در این عصر را به‌خوبی روشن نمی‌کند. بنابراین اصطلاح عصر پسا-جدید را جایگزین عصر پسا-کرونا می‌کند و به شکل گسترده‌تری به اثرگذاری رخداد کرونا در شکل جهان و وضعیت انسان نگاه می‌کند.
خرید کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید از انتشارات نقد فرهنگ نگاه خواننده به بیماری کرونا و اثرات آن را تغییر می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه یک بیماری قادر است حال و آینده‌ی جهان را دگرگون کند و صورتبندی مفاهیم انسانی را با مانع مواجه کند.
کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید برای شما مناسب است اگر
- به علوم اجتماعی، فلسفه و خوانش‌های اگزیستانسیالیستی علاقه‌مندید.
- به نظر شما کرونا چیزی فراتر از یک بیماری همه‌گیر بوده و جهان ما هنوز درگیر اثرات آن است.
در بخشی از کتاب نظم نوین جهانی در عصر پسا - جدید: تفسیری اگزیستانسیال از رخداد کرونا می‌خوانیم
تشیع، زبان رمز و رازورزی عمیق‌تری دارد و «راز ماندگاری» آن در طول تاریخ با این «بُعد باطنی» ارتباط عمیق و ژرفی داشته است که البته در رویکردهای اسلامیستی این «بعد رازورزانه» به گونه‌ای اپوخه می‌شود. در اینجا و در مواجهه با شرایط تعلیق مناسک، شایسته است نسبت به مفهوم و معنای «شعائر» تأمل بیشتری داشته باشیم. آیا شعائر به معنای امری است که در فقدان آن، جامعه دچار گسیختگی اجتماعی می‌شود؟ چه تعریف و صورتبندی و فهمی از مفهوم شعائر داریم؟
برای فردی که به یک دین یا نظام معنایی باور عمیق دارد، اساساً شعائر به مثابه نقشه‌راه به منظورِ یافتن جهت در هستی است. لایه زیرین یا لایه باطنی شعائر، همان شعور و آگاهی انسان نسبت به این جهان و وجود است و در این لایه، ما با جهانی پر معنا مواجه هستیم. اگر چنانچه در تحلیل خود این نکته را لحاظ کنیم، نگرش ما نسبت به این موضوع که آیا عدم انجام شعائر در شرایط فعلی، خطری برای جامعه مؤمنان دارد، تغییر خواهد کرد.
در این شرایط، می‌توان انواع سبک‌های دینداری را نیز بازیابی نمود و گونه‌هایی از دینداری در ساحت تشیع که بیرون از تفاسیر اسلامیستی صورتبندی می‌گردد، را به عنوان آلترناتیوهای پیش‌روی در ساحت اجتماعی مطرح کرد. در جامعه ایران، کرونا فرصتی را برای مؤمنان فراهم آورد تا پیرامونِ نوعی دینداری که فاصله زیادی با ظاهرگرایی دارد، تأمل کنند. به عنوان‌مثال، در مورد مناسک ماه رمضان، شب‌های قدر و ایام محرم، درست و مشخص است که یک بُعد این مراسم، اَعمال جمعی است؛ یعنی در این شب‌ها، مؤمنان در مکانی حضور به هم رسانیده و شب‌های عزیز را قدر بسیار می‌نهند و تلاش می‌کنند با پروردگار و امر معنادار ارتباطی برقرار کنند.
