اگر با خودانتقادی مزمن و نشخوار فکری دستوپنجه نرم میکنید، شقایق نظری کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی را برای شما نوشته است. او در این کتاب به معرفی درمان مبتنی بر شفقت (CFT) پرداخته و پس از تشریح مفاهیمی مثل سیستم سهگانهی تنظیم هیجان و دلبستگی ایمن، تاثیر این متد را بر کاهش رنج روانی، افزایش عزتنفس و بهبود روابط با خود و دیگران نشان میدهد.
دربارهی کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی
شقایق نظری در این اثر، سازوکار و کاربردهای بالینی متد شفقت درمانی یا درمان مبتنی بر شفقت را با نثری قابلفهم و شیوا به شما آموزش میدهد و با ارائهی تمرینهای عملی مثل تنفس ریتمیک، تصویرسازی و بازسازی شناختی، شما را در مسیر اصلاح افکار و رفتار خود یاری میکند. کاربردهای این روش در مواجهه با هیجانات منفی، نشخوار ذهنی و اختلالات روانشناختی مثل افسردگی و اضطراب نیز از جمله مواردی هستند که در اثر حاضر مورد بررسی قرار گرفتهاند.

کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی از هشت فصل تشکیل شده و از تعریف مفهوم شفقت و ایجاد خودِ شفقتگر تا تکنیکهای مواجهه با افکار مخرب و شناخت و بازسازی هیجانات منفی را در برمیگیرد. فصول ابتدایی به تاثیر تجربیات اولیه و باورهای فرهنگی در شکلگیری عادات و الگوهای خودتخریبگرایانه پرداخته و راههای مقابله با آنها را از طریق پرورش ناظر درونی مهربان و رابطهای حمایتگرایانه با خود معرفی میکنند.
ارتباط هیجانات منفی، شرطیسازی و افکار خودانتقادی
کتاب در ادامه به شناخت هیجانات منفی و نقش آنها در خودانتقادی مخرب میپردازد. نویسنده توضیح میدهد که شرطیسازی هیجانات در ادامه این احساسات منفی نقشی اساسی دارد؛ برای فردی که از شرم مزمن رنج میبرد، هر نگاه یا سکوتی میتواند تجربه و درد شکست و تهدیدهای گذشته را با خود حمل کند.
فصول نهایی کتاب نیز به کاربردهای بالینی درمان مبتنی بر شفقت در مواجهه با مشکلاتی مانند افسردگی مزمن، اضطراب اجتماعی، پیامدهای تروما و رفتارهای خودآسیبزنانه میپردازند و چگونگی تنظیم سیستمهای هیجانی و کاهش شرم و تقویت حس ایمنی را شرح میدهد. خرید کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی انتشارات حافظ پژوه را به تمامی علاقهمندان به نظریات و متدهای روانشناسی معاصر پیشنهاد میکنیم.
کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی برای شما مناسب است اگر
- روانشناس هستید و میخواهید با تکنیکها و مفاهیم درمان مبتنی بر شفقت (CFT) آشنا شوید.
- برای درمان الگوهای خودتخریبگرایانهی خود و پرورش افکار حمایتگر و مثبت، به منبعی کاربردی احتیاج دارید.
در بخشی از کتاب وقتی با خودت مهربان میشوی: شفقتدرمانی و بازسازی هیجانات منفی میخوانیم
اگر بخواهیم بفهمیم چرا ذهن انسان ظرفیت شفقت دارد، باید کمی از اتاق درمان فاصله بگیریم و به تاریخ طولانیتری نگاه کنیم؛ تاریخی که از اولین لحظههای ناتوانی نوزاد انسان آغاز میشود. هیچ موجودی روی این سیاره به اندازه نوزاد انسان «ناقص کامل» به دنیا نمیآید: بدنی ناتوان، مغزی نارس و توانهایی که تنها به یک شرط میتوانند ادامه حیات دهند، اینکه کسی مراقب باشد. این نقطه آغاز است. جایی که تکامل، نه به زبان نظریه، بلکه به زبان نیاز جسمانی و هیجانی انسان، ما را وادار کرده است که به یکدیگر پاسخ دهیم. نوزاد انسانی از همان لحظه تولد سیستمی با خود دارد که او را به جستوجوی دیگری سوق میدهد؛ سیستمی که هنگام ترس، درد یا سردرگمی فعال میشود و کودک را به سمت آغوشی میکشاند که بتواند او را آرام کند. این سیستم همان «سیستم دلبستگی» است.
اما این تنها نیمی از ماجراست. نیم دیگر، «سیستم مراقبتی» در بدن و مغز بزرگسالان است، سیستمی که ما را نسبت به صدای گریه، لرزش صدا، یا چهره آشفته دیگری حساس میکند و انگیزهای درونی برای پاسخدهی فعال میسازد. این پیوند دوطرفه دلبستگی و مراقبت یکی از بنیادیترین مکانیسمهای بقای انسان بوده است. در طول هزاران سال، آن دسته از انسانهایی زنده ماندند که نسبت به رنج دیگران حساستر بودند و از آسیبپذیرترین اعضای گروه مراقبت کردند. تکامل، شفقت را بهعنوان یک «استراتژی پیشرفته بقا» در مغز ما حک کرد؛ نه صرفاً به شکل احساس، بلکه به صورت الگویی تنظیمی که بدن و ذهن را از حالت تهدید دور میکند و وارد حالت پیوند، ایمنی و آرامش میسازد. اگر به مغز نگاه کنیم، این حقیقت را میبینیم: هنگام پاسخ مراقبتی، بخشهایی فعال میشوند که به پیوند، امنیت، آرامسازی و نزدیکی اجتماعی مربوطاند.
بله
















