کتاب سفرنامه دندان از نشر آناپنا

علم دندان‌پزشکی چگونه شکل گرفت؟ گروه نویسندگان بخش علمی رادیو فرانسه در کتاب سفرنامه دندان، شما را به سفری دور و دراز در طول تاریخ و پهنه‌ی قاره‌های مختلف می‌برند تا تحول دندان‌پزشکی را از دوران باستان تا شکل معاصر و پیشرفته‌ی آن به تصویر بکشند. اثر حاضر علاوه‌بر مرور تاریخ این علم، علل به وجود آمدن عارضه‌های مختلفی مثل پوسیدگی و آبسه را با زبانی ساده و قابل‌فهم توضیح می‌دهد و دانستنی‌هایی خواندنی درباره‌ی دندان‌پزشکی را به اشتراک می‌گذارد.

درباره‌ی کتاب سفرنامه دندان

اثر پیش رو، مجموعه‌ای از مصاحبه‌های برنامه‌ی علمی Autoure de la question رادیو فرانسه است که به تاریخچه دندان‌پزشکی پرداخته و شامل قدیمی‌ترین روش‌های تسکین درد دندان تا جدیدترین شیوه‌ها و فناوری‌های این علم می‌شود.

کتاب سفرنامه دندان، کار خود را با معرفی بقراط به‌عنوان اولین دندان‌پزشک آغاز کرده و سپس به دندان‌پزشکی در دوران باستان و کشورهایی مثل مصر، چین، یونان و روم می‌پردازد؛ سهم دانشمندان ایرانی مثل زکریای رازی و ابن سینا در پیشرفت این علم نیز در این بخش مورد بررسی قرار می‌گیرد.

یکی از بخش‌های جالب و خواندنی کتاب سفرنامه دندان، مربوط به بیماری‌های فک و دندان اشخاص مشهور تاریخی است. برای مثال، دکتر فیلیپ شرلیه با تجزیه‌وتحلیل جمجمه و فک آدولف هیتلر و مشاهده‌ی خرابی فک، دندان‌ها و پروتزهای فلزی او، ادعا می‌کند که هیتلر به بیماری پریودنتیت مزمن دچار بوده. آن‌ها همچنین با بررسی دقیق جرم‌های دندانی، متوجه شدند که او سعی داشته با مصرف سیانور به زندگی خود پایان دهد؛ اما به دلیل سرعت پایین اثرگذاری آن، با شلیک گلوله به سر خودکشی کرده است.

خرید کتاب سفرنامه دندان از انتشارات آناپنا را به تمامی علاقه‌مندان به تاریخ دندان‌پزشکی، حقایق شگفت‌انگیز مربوط به این علم و پیشرفت‌های نوین آن پیشنهاد می‌کنیم. ترجمه‌ی فارسی این اثر برعهده‌ی فرهمند بزرگمهر انبازپور بوده است.

کتاب سفرنامه دندان برای شما مناسب است اگر

• به تاریخ دندان‌پزشکی و سیر تحول روش‌های درمانی بیماری‌های دندان علاقه دارید.
• دوست دارید تا با دانستنی‌های دندان‌پزشکی و نکات تاریخی و علمی کمتر شنیده‌شده‌ی این علم آشنا شوید.

در بخشی از کتاب سفرنامه دندان: از مغز انیشتین تا فک هیتلر می‌خوانیم

رازی یا به عبارت دقیق‌تر ابوبکر محمدبن زکریای رازی شیمی‌دان و پزشک بزرگ ایرانی بر حفظ و نگهداری دندان‌ها اهتمام می‌ورزید و برای جلوگیری از گسترش پوسیدگی دندان‌ها آن‌ها را با سیمان‌ساخته شده از ماستیک (بتونه) و زاج پُر می‌کرد که تلاشی ستودنی برای جلوگیری از پیشرفت پوسیدگی بود.

او در کتاب الحاوی خود برای درمان پریودنتیت و دردهای ناشی از آن تریاک و روغن گل رز و فلفل و عسل و همچنین ایجاد زخم بر روی لثه‌ها و استفاده از زالو را توصیه می‌کند و اگر این راه‌ها به نتیجه نمی‌رسید، ریشه‌ی دندان‌ها را به فلفل و زنجبیل و تریاک آغشته می‌کرد و اگر این روش درمانی نیز با شکست مواجه می‌شد، ریشه‌ی دندان‌ها را با سیم آهنی گداخته‌ای داغ می‌کرد و اگر باز به نتیجه نمی‌رسید، با استفاده از داروهای خاصی مانند کوکوکینتیدا و آرسنیک به درمان آن‌ها می‌پرداخت.