کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند اثر جودیت بن هامو هوئه با ترجمه لیلی گلستان

جودیت بن هامو هوئه در کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند، تصور رایج ما از زندگی هنرمندان بنام تاریخ را به چالش می‌کشد. او با زیر و رو کردن اسناد و مدارک به‌جامانده از این نوابغ، به ما نشان می‌دهد که هنر، ورای الهامات جادویی و حرکت بی‌نقص قلمو روی بوم، همیشه یک تجارت هوشمندانه بوده و پیروی این مسئله، ما را با واقعیت زندگی سیزده تن از مشهورترین نقاشان تاریخ و رویکردهای اقتصادی آن‌ها برای کسب درآمد از هنر آشنا می‌کند.

درباره‌ی کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند

ما عادت کرده‌ایم اغلب نوابغ هنری را در قامتی رنج‌کشیده تصور کنیم که در فقر و فلاکت نقاشی می‌کردند و تازه پس از مرگشان کشف شدند. این را می‌توان اسطوره‌ای رمانتیک و اثرگذار دانست اما تعجب می‌کنید اگر بدانید که بسیاری از هنرمندان اتفاقاً از شمّ اقتصادی خیلی خوبی هم برخوردار بوده‌اند! انتظار دارید بین نامه‌های شخصی لئوناردو داوینچی چه چیزی پیدا کنید؟ مکاشفات فلسفی؟ خیر! داوینچی بزرگ، درست مثل یک بقال سخت‌گیر و دقیق، تمام مخارج کارگاه خود را ثبت می‌کرد و همواره به دنبال راهی برای کاهش هزینه‌ها بود. میکل آنژ هم مدام به پدرش نامه می‌نوشت و از این که درآمد کافی ندارد گله می‌کرد!

جودیت بن هامو - هوئه (Judith Benhamou-Huet) در کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند: از آلبرشت دورر تا دمین هرست (Les artistes ont toujours aimé l'argent) با بررسی بی‌پرده‌ی برخی اسناد و مکاتبات، تاریخ هنر را این بار از منظری متفاوت و با دیدگاهی کاملاً اقتصادی روایت می‌کند. او در این کتاب رابطه‌ی مادی بین هنرمندان با پول و بازار هنر را بررسی کرده و زندگی سیزده نقاش برجسته از دوران رنسانس تا عصر مدرن را زیر ذره‌بین می‌گذارد تا کلیشه‌ی رمانتیک «هنرمند زاهد و انزواطلب» را زیر سؤال ببرد.

ناگفته‌های اقتصاد هنر؛ شگرد تبدیل رنگ به طلا

کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند نشر مرکز پس از یک پیش‌گفتار مفصل، با اعترافات صریح کریستیان بولتانسکی آغاز می‌شود که به وسوسه‌ی طلاسازی و تلاش برای کسب درآمد از هنر اشاره می‌کند و سپس کتاب در ادامه به قرن نوزدهم بازمی‌گردد؛ یعنی دورانی که برای اولین بار افسانه‌ی هنرمند رنج‌کشیده شکل گرفت تا بر رابطه‌ی واقعی هنرمندان با بازار هنر سرپوش بگذارد.

جودیت بن هامو هوئه در فصل اول اثر پیش رو توضیحات خود را با آلبرشت دورر شروع می‌کند؛ مردی که از فناوری نوظهور چاپ (در قرن پانزده و شانزده میلادی!) برای تولید انبوه کارهایش بهره می‌برد. فصل دوم کتاب به لوکاس کراناخ اختصاص دارد که یکی به نعل می‌زد و یکی به میخ و هم به کار چاپ و تصویرسازی برای انجیل لوتری مشغول بود و هم پرتره‌هایی نه‌چندان اخلاقی را برای سلیقه‌ی عوام روانه‌ی بازار می‌کرد!

در فصل سوم کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند، با ال گرکو همراه می‌شویم؛ کسی که کارگاهی بسیار کارآمد را برای تولید انبوه تصاویر مذهبی راه‌اندازی کرده و دستمزدهایی نجومی را هم طلب می‌کرد.

تاریخ کسب درآمد از هنر با ترجمه‌ی لیلی گلستان

از سایر نقاشانی که رویکرد اقتصادی آن‌ها در کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند نشر مرکز مورد بررسی قرار می‌گیرد می‌توان به تیسین، روبنس، رامبرانت، شاردن، پیکاسو، مگریت، و ونسان ون‌گوگ اشاره کرد. حتی ون‌گوگ هم که چهره‌ی موجهی برای افسانه‌ی هنرمند رنج‌کشیده به نظر می‌رسد، طبق توضیحات جودیت بن هامو هوئه درواقع به‌عنوان دلال آثار هنری، مستمری ماهانه‌ی منظمی از برادرش تئو دریافت می‌کرد. او آگاهانه مجموعه‌هایی مانند درختان سرو و زیتون را برای فروش در بازار پررونق انگلستان طراحی و نقاشی می‌کرد.

شاید بهترین توصیف برای مناسبات این کتاب، این کلام رندانه از ماکس ژاکوب، هنرمند فرانسوی باشد که می‌گفت «هنر یک بازی‌ست و بدا به حال کسی که آن را وظیفه بداند». کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند اثر جودیت بن هامو هوئه به ما نشان می‌دهد که نوابغ هنر هم برای گذران زندگی ناگزیر بودند که بین خلاقیت و مادیات پل بزنند تا دشواری‌های مالی را پشت سر بگذارند.

اگر شما هم از غرق شدن در رازهای مگوی دنیای هنر لذت می‌برید، خرید کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند نشر مرکز را به شما پیشنهاد می‌کنیم. این کتاب با ترجمه‌ی لیلی گلستان در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

نکوداشت‌های کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند

• این کتاب را خیلی دوست داشتم. اطلاعات فراوان و بسیار جذابی را در اختیار شما قرار می‌دهد و پیوندهایی سنجیده و قابل تأمل را بین هنرمندان دوره‌ی رنسانس و هنرمندان عصر حاضر برقرار می‌کند. کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند، از آن دسته آثاری است که ارزش چندین بار خواندن را دارد. (کاربر آمازون)

کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند برای شما مناسب است اگر

• از دانشجویان، پژوهشگران یا علاقه‌مندان به تاریخ هنر هستید.
• از مطالعه‌ی کتاب‌های هنری که به ناگفته‌های تاریخ هنر اشاره دارند لذت می‌برید.
• به اقتصاد هنر و جامعه‌شناسی هنر علاقه دارید.

در بخشی از کتاب نقاش‌ها همیشه پول دوست داشته‌اند: از آلبرشت دورر تا دمین هرست می‌خوانیم

جف کونز در اوجِ جهانیِ حراج هنر معاصر است: بیست‌وسه میلیون دلار. این قیمتی است که خریداری، که هویتش معلوم نشد، در سال 2008 برای خریدن اثر گل بادکنکی پرداخت کرد. بیست‌وسه میلیون دلار. این بالاترین قیمت حراج کریستی برای این هنرمند است، آن‌هم بین دیگر هنرمندان بسیار مشهور قرن بیست‌ویکم. بیست‌و‌سه میلیون دلار برای سه‌چهار متر فولاد مجسمه‌شده به‌شکل گل‌های بادکنکی.

به‌یقین حتماً محرکی وجود دارد که او را در قله‌ی قیمت رده‌ی خودش قرار داده است. خودِ هنرمند در مورد پول این‌چنین می‌گوید: «به‌یقین محرکی در نظام جنسیتی هنرمندی از دودمانِ پاپ آرت وجود دارد که آثارش به چنین قیمت‌های استثنایی دست پیدا می‌کند». جایگاه او در معبد واسطه‌گری و مالی هنر، ازخودگذشتگی‌های بزرگی از جانب او را ایجاب کرده است.

جف کونز هنرمند درباریِ قرن بیست‌ویکم است. او به‌ناچار مثل همیشه‌ی دوران باید ثناگوی فرماندهان و ژنرال‌های حامی هنر باشد. او این کار را به‌خوبی بلد است. حالا به‌عنوان مثال برای کسانی که می‌خواهند بدانند او در زمانی حدود چند هفته در تقویم 2010 چه کارهایی انجام داده، تحقیقی بکنیم. این فعالیت‌ها در حدود کمتر از شصت روز در ماه‌های نوامبر و دسامبر انجام گرفته است. در اوایل نوامبر، یک بازار هنر معاصر در پایتخت امارات یعنی ابوظبی برپا می‌شود.