کتاب داشی

معرفی کتاب داشی

کتاب داشی نوشته‌ی محمدعلی گودینی، یک رمان اجتماعی ایرانی و قصه مردی است که در هیاهوی اختلاف‌ها و درگیری‌های روستا، صدای وجدان و باورهایش را ساکت نمی‌کند. داشی از اهالی ده‌بالا است و همه او را به عنوان عضو معتمد خانه انصاف روستا می‌شناسند با این حال جور و جفای گماشتگان حکومت پهلوی، زندگی ساده و صمیمی مرد را به کل برهم می‌زند.

درباره‌ی کتاب داشی

چه کسی می‌تواند در روزگار پر از ترس و فشار، چشم به روی باورهای عمیق خود نبندد و بهای شجاعت و آزادی را بپردازد؟ شخصیت اصلی کتاب داشی، رمان سیاسی محمدعلی گودینی یکی از همین انسان‌های به ظاهر معمولی اما در باطن آهنین است: «داشی»، مردی که تمامی اهل محل او را دوست دارند.

داشی، کاسب و فردی مورد اعتماد روستاست؛ مردی که زندگی آرام و بی‌حاشیه‌ای دارد. اما یک اتفاق در مراسمی دولتی، مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد. تنها به زبان آوردن یک جمله، داشی را از جریان زندگی معمولی‌اش جدا می‌کند؛ یک اعتراض ساده، آینده و کار و کاسبی‌اش را بر هم می‌زند و کار مرد روستایی را به بازجویی، بازداشت و فشارهای سنگین امنیتی کشیده می‌شود.

کتاب داشی محمدعلی گودینی بیش از آنکه یک رمان تاریخی ایرانی باشد، داستان رویارویی انسان‌های آزاده با قدرتی بزرگ‌تر از خودشان است؛ ماجرای زندگی مردمانی که در لحظه‌های حساس تاریخ، با انتخاب‌های شخصی خود معنا می‌سازند و در نهایت داستان مردی که راه خودش را میان مردم و قدرت پیدا می‌کند.

این کتاب با تلاش نشر موسسه فرهنگی هنری سیب سرخ نیکان به دست شما می‌رسد.

کتاب داشی برای شما مناسب است اگر

• به داستان‌های تاریخی با محوریت ایمان، ایستادگی و شجاعت انسانی علاقه‌مند هستید.
• روایت زندگی آدم‌های معمولی در دل اتفاقات بزرگ برایتان جذاب است.
• به رمان‌هایی درباره تقابل باورهای شخصی با فشارهای اجتماعی و سیاسی علاقه دارید.
• از مرور داستان‌های تاریخی در فضاسازی دوران حکومت پهلوی لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب داشی می‌خوانیم

داشی غرق در خیالاتی که ذهنش را آسوده نمی‌گذاشت، وقتی سواری بنز مسافرکش جگری‌رنگ، از گردنه بید سرخ رو به دشت افشار سرازیر شده بود؛ نگاهش که به سواد ده‌بالا در دامنه کوه‌های آن‌سوی دشت افتاد؛ دندان به هم سایید. به هوای گیراندن سیگاری، دست در جیب برد. تازه یادش افتاد همان روز اول، در خیالات آشفته‌اش، قوطی سیگارش در اتاق شهربانی‌چی کشتی‌گیرنمای شخصی‌پوش، گم شده بود. تنها یادش بود کبریتش را از دستش گرفته بودند. حتی قبل از ورود به بازداشتگاه؛ دستمال ابریشمی بزرگش را هم گرفته بودند به خاطر رعایت مقررات زندان. - این را از زبان بازداشتی‌های سابقه‌دار شنیده بود.

شوفر بنز سواری کرایه، در سرازیری و پیچ‌های تند، دنده‌سنگین می‌راند. شوفر؛ لُنگی پس گردنش انداخته بود. نرم‌نرمک سیگار گوشۀ لبش را می‌مکید. داشی برای غلبه بر هوس سیگار کشیدنش، افتاده بود به یاد پنج من بادمجانی که از چرخ طوافی تره‌بار چاله حسن‌خان خریده بود. با خودش گفت: "کاشکی یی‌دانه قوطی سیگار و یی‌سیر توتون و بسته‌ای کاغذ سیگار هم استانده بودم!"

مسافرهایی که از نیم‌ساعت قبل، لحظۀ عبور آهسته بنز سواری، از مقابل پاسگاه بیستون حرف‌شان در مورد عظمت دیواره تمام‌سنگ کوه بیستون، گل انداخته بود، در سرازیری گردنه بیدسرخ هم؛ همچنان از افسانه‌های آن کوه شگفت‌انگیز دم می‌زدند. داشی با استنشاق دود سیگار گوشۀ لب شوفری که در آخرین پیچ سرازیری گردنه بید سرخ، نگاهش مانده بود به آسفالت ترک خورده مقابل، باز هم نفس مانده را از سینه بیرون دمید. برای خودش گفت: "عجب خبطی کردم از در گاراژ، اقلاً یی‌بسته سیگار اشنو ویژه نخریدم برای خودم!"