بله
کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد به قلم ویلیام ریچارد میلر، رویکردی نوین در درمان سوء‌مصرف مواد مخدر را دنبال کرده و مرحله به مرحله و منسجم، درمانگران را با روش‌هایی متفاوت برای تغییر رفتارهای اعتیادی آشنا می‌کند. هدف این است تا درمانگران با گذر از روش‌های سنتی مبتنی بر برچسب‌زنی و جنگ و جدال، به سمت رویکردی مشارکتی و مراجع‌محور در ترک مصرف مواد مخدر حرکت کرده و تغییراتی پایدار را در سبک زندگی مراجعین خود ایجاد کنند.
درباره‌ی کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد
با جرم‌زدایی از اعتیاد و تغییر زاویه نگرش افراد به این مشکل، درمانگران تمایل دارند با نگاهی تازه، روش‌هایی متفاوتی را برای کمک به سوءمصرف‌کنندگان در پی گیرند. با استفاده از این روش‌ها می‌توان ترک مصرف مواد مخدر را از طریق تقویت انگیزه درونی، افزایش خودکارآمدی و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا پیگیری کرد. ویلیام ریچارد میلر در کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد با استناد به همین استدلال، مرحله به مرحله راهکارهایی را برای ترک اعتیاد با کمک این رویکرد مدرن ارائه می‌کند.
بخش اول کتاب به بازنگری در مفهوم انگیزش و تغییر اختصاص دارد. هدف این است که در ابتدای راه درک کنیم که انگیزش یک ویژگی ثابت شخصیتی نیست، بلکه پدیده‌ای قابل تغییر و سیال است و شدیداً به تعامل بین مراجع و درمانگر بستگی دارد. پس اثر پیش رو با معرفی مراحل تغییر آغاز می‌شود تا بدانید مراجع شما در کجای مسیر بهبود قرار دارد.
در بخش بعدی کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد، اصول مداخلات انگیزشی مورد بررسی قرار می‌گیرد و با عناصر کلیدی FRAMES آشنا می‌شویم که در مداخلات اثربخش بیشترین اهمیت را دارند. در این بخش تأکید بر این است که درمانگر باید به جای مجادله با مراجع، از یک سبک مشاوره‌ای همدلانه پیروی کند که گوش دادن متقابل، اجتناب از بحث و حمایت از خودکارآمدی وی را شامل می‌شود.
جدیدترین روش‌های ترک اعتیاد: فراتر از ترک مصرف
کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد در مرحله‌ی بعد بر مراجعانی تمرکز می‌کند که هنوز متوجه درگیری خود با سوء‌مصرف مواد مخدر نیستند. ویلیام ریچارد میلر راهبرد اصلی در این مرحله را ایجاد تضاد در ذهن مراجع معرفی می‌کند؛ یعنی به او نشان بدهیم که بین رفتار فعلی او و اهداف و ارزش‌هایی که برای زندگی دارد چه فاصله‌ای افتاده و البته نباید مراجع را در موضع دفاعی قرار دهیم.
حال با ورود مراجع به مرحله دودلی، کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد ویلیام آر میلر، روش‌هایی را برای سنگین کردن کفه‌ی ترازوی تصمیم‌گیری به نفع تغییر پیشنهاد می‌دهد. در این مرحله به عنوان درمانگر وظیفه‌ی شما این است که مزایا و معایب مصرف و تغییر را بررسی کرده و باور مراجع به توانایی خود برای تغییر شرایط را تقویت کنید.
سفر تغییر؛ از انکار تا تثبیت در ترک اعتیاد
در ادامه، فصل بعدی کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد، به مراجعانی اختصاص پیدا می‌کند که تصمیم قطعی خود برای تغییر را گرفته‌اند. در این مرحله مذاکره‌ای برای ترسیم یک نقشه تغییر را در پی گرفته و گزینه‌های مختلف درمانی و تنظیم قراردادهای رفتاری را پیش پای مراجع قرار می‌دهیم تا با آمادگی کامل وارد فاز اقدام شود.
در نهایت و در مرحله‌ی نهایی، این اثر بر تثبیت تغییرات و حفظ دستاوردها تمرکز می‌کند. در این مرحله یادآوری می‌شود که به لغزش نه به عنوان یک شکست مطلق، بلکه به عنوان بخشی از چرخه طبیعی تغییر و فرصتی برای یادگیری بیشتر نگاه کنیم.
پیشگیری از عود اعتیاد با تغییر رویه‌ی درمانگری
با تغییر رویکرد جهانی در رابطه با ترک اعتیاد، جای خالی منابع و مراجع قابل استناد در بین کتاب‌های ترک اعتیاد در ایران احساس می‌شود و ترجمه‌ی کتاب پیش رو به کوشش دکتر ناصر همتی و دکتر نازفر ناظم، گامی در راستای بهبود این شرایط و آشنایی بیشتر درمانگران در ایران با جدیدترین روش‌های ترک اعتیاد است.
این کتاب را انتشارات کتاب ارجمند منتشر کرده است. خرید کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد را به تمامی افرادی پیشنهاد می‌کنیم که قصد دارند با ایجاد تغییرات پایدار در زندگی افراد مبتلا به سوء‌مصرف مواد، نه فقط اعتیاد، بلکه زندگی به هم ریخته و اعتماد به نفس درهم‌شکسته‌ی آن‌ها را نیز درمان کنند.
کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد برای شما مناسب است اگر
- از آن دسته از پزشکان، روانشناسان یا متخصصان بالینی هستید که به طور خاص در زمینه درمان سوء‌مصرف مواد فعالیت دارید.
- از جمله محققان بالینی یا از مسئولین مدیریت یا تأمین مالی برنامه‌های درمانی یا بازتوانی هستید و به منبع معتبری برای ارتقای کیفیت خدمات خود نیاز دارید.
- از افراد خانواده یا دوستان و اطرافیان فرد مبتلا به اعتیاد هستید.
در بخشی از کتاب مصاحبه انگیزشی در درمان اعتیاد می‌خوانیم
انکار، دلیل‌تراشی، طفره‌رفتن، حالات تدافعی، فریب‌کاری، دروغ و مقاومت از خصایصی هستند که فی‌الجمله به سوءمصرف‌کنندگان مواد نسبت داده می‌شوند. ازآنجاکه این پاسخ‌ها ربط مستقیم و البته بازدارنده با درمان موفق پیدا می‌کنند، توجه درمانگران نیز معطوف به آن‌ها است. با وجود اینکه محققان نمی‌پذیرند که سوءمصرف‌کنندگان مواد از سازوکارهای دفاعی نیرومندی بهره می‌برند، از انکار و مقاومت غالباً توصیف عدم صلاحیت یا فقدان انگیزۀ مراجع مستفاد می‌شود و از سوی دیگر مفهوم انگیزه، معادل پذیرش، تسلیم و سرسپردگی تلقی می‌گردد.
از این‌رو، مراجعینی که به درمانگران به چالش برمی‌خیزند و از پذیرش تشخیص یا درمان آنان سر باز می‌زنند بی‌انگیزه، انکارگر و مقاوم خوانده می‌شوند. دلیل اصلی کاربرد نابجای مکانیسم دفاعی انکار در توصیف عدم توافق یا سوءتفاهم‌های درمانی ناشی از ناهم‌خوانی انتظارات مراجع با نتایج درمان است و گاه به‌دلیل «انتقال متقابل».
از سوی دیگر، بسیار پیش می‌آید که رفتاری در افراد مبتلا به مصرف، انگ آسیب‌شناختی بخورد که در افراد عادی طبیعی قلمداد می‌شود. بر اساس پیش‌فرض‌ها، از مصرف‌کنندگان مواد انتظار می‌رود که مکانیسم‌های دفاعی ناپخته و پاتولوژیک را نشان دهند؛ از این رو، پاسخ‌های معمول آنان هم ناسازگار با «هنجار» تلقی می‌شود.
علاوه بر این توضیحات باید توجه کرد که این شیوه‌های درمانی مرسوم هستند که مراجعین را در وضعیتی انفعالی قرار می‌دهد و آنان را به حالت تدافعی می‌برند. انکار، دلیل تراشی، مقاومت و بحث و چالشگری، گاه پاسخی از سر استیصال به درمانگری است که مُجِّدانه می‌خواهد استقلال، فردیت و آزادی مراجع را نادیده بگیرد. این موضوع نه فقط در معتادین که در دیگر افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن (دیابت، فشار خون، چاقی و...) نیز قابل مشاهده است. وقتی مراجعین را با برچسب‌های «الکلی»، «معتاد»، «فریب‌کار» و مقاوم نام‌گذاری می‌کنید، به آنان حق انتخاب نمی‌دهید و اقتدار خود را بر آن‌ها تحمیل می‌کنید، پاسخ تدافعی و «پرخاشگریِ منفعلانه» دور از انتظار نیست. از سوی دیگر، درمانگری که به قصد در هم شکستنِ سازوکارهای دفاعی فردِ مصرف‌کنندۀ مواد، پا به درمان می‌گذارد، ناخواسته به جنگِ «درمان» رفته است.
