کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک

کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک نوشته‌ی فرحناز سلیمی صومعه روایتی شخصی از زندگی معلمی و زیستن در میان مردمان روستاست. نویسنده با شرح خاطرات شخصی خود خواننده را به سفری در روستاهای ایران می‌برد و از نسل‌های مختلف روستاییان می‌گوید. این اثر که در میان کتاب‌های زندگینامه و خاطرات جای می‌گیرد، با زبانی صمیمی و جزئی‌نگر، بخشی از حافظه‌ی فرهنگی و زیسته‌ی یک خانواده و یک جامعه را ثبت می‌کند.

درباره‌ی کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک

راوی زنی از روستای صومعه علیا، یکی از روستاهای آذربایجان شرقی است که از مرکز تربیت معلم فارغ‌التحصیل و موظف به تدریس در روستای قزلجه در نزدیکی تبریز شده است. سال تحصیلی 73 - 74 اولین سالی است که او در مدرسه‌ی روستا به کودکان ابتدایی تدریس می‌کند. خاطرات و تجربیات او از تدریس و زندگی در کنار مردم روستا تا سال‌ها بعد از مقابل چشمانش کنار نمی‌رود. در کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک، فرحناز سلیمی صومعه خاطرات زندگی در روستا را بازگو می‌کند.

در کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک فرحناز سلیمی صومعه به طیف گسترده‌ای از خاطرات می‌پردازد؛ از خاطرات پدربزرگ و مادربزرگ خود در سال‌های ارباب‌رعیتی و تغییرات اجتماعی روستا گرفته تا روایت‌هایی از دوران مشروطه، زندگی خانوادگی در دهه‌های 40 و 50 و سپس خاطرات شخصی نویسنده از دهه 60 و سال‌های تدریس در دهه‌ی 70.

فرحناز سلیمی صومعه در بخش مهمی از کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک از حضور در مدارس محروم، ارتباط عمیق میان معلم و دانش‌آموزان، شیوه‌ی زیست مردم، مناسبات اجتماعی و زیبایی‌ها و دشواری‌های زندگی در روستا سخن می‌گوید و تجربه زندگی روستایی را بازتاب می‌دهد.

نویسنده با بازگو کردن خاطرات روستا فقط گذشته را بازتاب نمی‌دهد، بلکه تلاشی می‌کند برای ثبت فرهنگ، روابط انسانی و سبک زندگی نسل‌های پیشین. با خرید کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک انتشارات کدیور با تجربیات شخصی یک معلم و تجربه زیسته‌ی او آشنا شوید.

کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک برای شما مناسب است اگر

• به کتاب‌های زندگینامه و خاطرات علاقه‌مندید و دوست دارید خاطرات زندگی و تدریس در روستا را از زبان یک معلم بومی بشنوید.
• شناخت زندگی روستایی و خواندن درباره‌ی تجربه زیسته معلمان روستا برایتان جذابیت دارد.

در بخشی از کتاب صندوقچه خاطرات دور و نزدیک می‌خوانیم

خانم صمدی یک مقنعه سبز با مانتو شلوار کرم رنگ پوشیده بود. با خونسردی کامل گفت: با کسب اجازه از اساتید محترم و شروع کرد. وقتی وارد جایگاه کلاس درس شد، دانش‌آموزان بلند شدند و شعر زیبایی خواندند و خانم صمدی بعد از سلام و احوالپرس وحضور و غیاب از جیب خود بادامی درآورد و به بچه‌ها نشان داد و با صدای بلند و با هیجان پرسید: این چیه بچه‌ها؟ بچه‌ها گفتند: بادام. خانم صمدی گفت: خب کی میتونه بگه بادام از کجا به دست میاد؟ یکی از دانش‌آموزان گفت: خانم بادام رو از درخت می چینیم. خانم صمدی گفت: خب حالا کی میتونه بادام رو بخش و صداکشی کنه؟ یکی از بچه‌ها درحالی‌که دستش را بالا و پایین می‌برد، گفت: با دام دو بخشه و صداهاش: ب آ د آ م خانم صمدی پای تخته نوشت بادام حرف د را با قرمز نوشت. بچه‌ها گفتند: خانم حرف د جدیده؟ خانم صمدی گفت بله.

خانم صمدی آقای دال را که کمرش خم شده بود، به بچه‌ها نشان داد و گفت: بچه‌ها یه مهمون داریم. بچه‌ها با دیدنش خندیدند چون یک پسر کوچولوی با نمک را دیدند که ریش و سیبیل سفید داشت و با لرزش عصا و دست وپا و کمی خمیده راه می‌رفت. خانم صمدی با آهنگ خاصی و به‌صورت شعر خواند: د کمرش شکسته زده شیشه رو شکسته اومده رو خط نشسته. بچه‌ها درحالی‌که یک بار به دست و یک بار به میز می‌زدند، شعر را با خانم صمدی می‌خواندند. سپس خانم صمدی د را پای تخته نوشت و گفت: دیگه چه کلماتی با دال نوشته می‌شوند؟ بچه‌ها دستان خود را بلند کردند. یکی گفت: دست دیگری گفت دوست. آن یکی گفت: باد و دریا و مداد دفتر و.... یکی از بچه‌ها گفت: خانم دزد دو تا د داره همه خندیدند و خانم صمدی گفت: آفرین دخترم حالا کتاب‌های خود را باز کنید و... وقت تدریس تمام شد و خانم صمدی با یک صلوات درس را خاتمه داد. کل سالن تشویقش کردند. خانم صمدی با سرعت نزد من برگشت و با حالت ذوق زده‌ی معلمی که از تدریسش راضی است، گفت چطور بودم؟. گفتم: احسنت خیلی عالی تدریس کردی. خانم صمدی با خوشحالی گفت: اگر شما آن حرف‌ها را به من نمی‌زدید و مرا آرام نمی‌کردید نتیجه این طور نمی‌شد. گفتم: لطف خدا و تلاش خودت باعث موفقیتت شد. او به همراه دانش‌آموزانش رفتند.