کتاب ماه عسل

هیچ‌کس نمی‌داند چه گذشته‌ای در انتظارش است! کتاب ماه عسل رمانی کوتاه و نمونه‌ای شاخص از جهان داستانی پاتریک مودیانو، نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، است که رازآلودگی و ابهام در سرتاسر آن تنیده شده. این داستان، از درگیری ذهنی مردی می‌گوید که پس از شنیدن خبر خودکشی یک زن، زندگی‌اش را رها می‌کند و در انزوا، مذبوحانه به بازسازی گذشته مشغول می‌شود. این رمان جایزه‌ی بزرگ Relay را از آن خود کرده است.

درباره‌ی کتاب ماه عسل

پاتریک مودیانو (Patrick Modiano) ماجرای رمان ماه عسل (Honeymoon) را حول محور شخصیت مردی میانسال به اسم ژان شکل می‌دهد که تمام زندگی‌اش را صرف ساخت مستند کرده است اما یک نقطه‌ی عطف در هتلی در میلان زندگی‌اش را دگرگون می‌کند؛ زمانی که از خودکشی زنی باخبر می‌شود. اما چرا خودکشی یک زن باید زندگی ژان را برای همیشه تغییر دهد؟

ژان متوجه می‌شود که این زن همان اینگرید است که در طی سال‌های دور با او و همسرش آشنایی داشته است. این رخداد او را به دل گذشته پرتاب می‌کند تا جایی که باعث می‌شود کار، همسر و زندگی‌اش را رها کند و در انزوا و خیال، به بازسازی زندگی اینگرید و ریگو بپردازد؛ مسیری که برای او آغازگر سفری ذهنی و درونی است.

پاتریک مودیانو و مرز باریک خیال و واقعیت

خواننده با کتاب ماه عسل پاتریک مودیانو، سوار بر تداعی‌های ذهنی ژان به گذشته‌ی قهرمان داستان در طی جنگ جهانی دوم و دوران اشغال فرانسه می‌رود و بازمی‌گردد تا با جریان سیال ذهن او، از روایت زندگی پنهانی اینگرید و ریگو آگاه شود. زوجی که ماه عسل برای آن‌ها نه نقطه‌ی شیرین آغاز زندگی که تداعی‌گر سایه‌ی شوم تعلیق و فرار است.

ژان در سیاهچاله‌ی گذشته فرو می‌رود اما به مرور، واقعیت را با خیال می‌آمیزد و در وضعیتی ابزورد، زمان حال را به مسلخ می‌برد تا با بازسازی خاطرات گذشته، ناتوانی‌هایِ اکنون را از یاد ببرد. در حقیقت ژان با بازروایت زندگی اینگرید تلاش می‌کند تا خلأهای زندگی خود را پر کند. درواقع پاتریک مودیانو با نگارش رمان ماه عسل بر این حقیقت صحه می‌گذارد که گذشته نه از بین بردنی است و نه به طور کامل می‌توان آن را بازیابی کرد و همین ناتوانی، رازآلودگی جهان را شکل می‌دهد.

اگر شما هم می‌خواهید با جهان سراسر رازآلودگی پاتریک مودیانو به وجد بیایید، با خرید کتاب ماه عسل می‌توانید این لذت هیجان‌انگیز را تجربه کنید؛ اثری خوش‌خوان و تأمل‌برانگیز که نشر چشمه آن را با ترجمه‌ی حسین سلیمان‌نژاد به فارسی برگردانده است.

نکوداشت‌های کتاب ماه عسل

• نمونه‌ای زیبا از داستان‌پردازی روان پاتریک مودیانو. (بوک‌لیست)
• تیره و تار و از جنبه‌ی فلسفی، غنی. نمایانگر مودیانوی اصیل، شکننده و ظریف. همراه با پرسش‌هایی که از پاسخ‌ها بیشترند. (کرکوس ریویوز)
• پاتریک مودیانو نویسنده‌ای شگفت‌انگیز در عرصه‌ی تداعی‌های ذهنی است. در سرتاسر رمان رگه‌هایی جذاب از تهدید در جریان است و نثر خونسرد و کنترل‌شده‌ی نویسنده، مخاطب را تسکین می‌دهد. (لایبرری ژورنال)

کتاب ماه عسل برای شما مناسب است اگر

• به خواندن داستان‌های رازآلود علاقه دارید.
• دلتان می‌خواهد با داستانی سرشار از ابهام و برخوردار از رگه‌های فلسفی بر لبه‌ی واقعیت و خیال قدم بردارید.
• طرف‌دار ادبیات فرانسه هستید.
• از مطالعه‌ی آثار پاتریک مودیانو لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب ماه عسل می‌خوانیم

کلاه پلاژ شبیه آن کلاه‌هایی بود که مادرش ده سال پیش سرش می‌گذاشت. اینگرید آن را از بوتیکی نزدیک کازینو خریده بود و فقط همان یکی توی ویترین باقی مانده بود. یک نفر شاید مادرش; آن را اواخر تابستان در ژوان‌له‌پن جا گذاشته بود. مانند بسته‌ی خالی کراون که ته کشو پیدا کرده بود.

سرایدار سلانه‌سلانه راه می‌رفت و ریگو نمی‌خواست ازش جلو بزند. یاد ویلای جاده‌ی کاپ افتاد که گاهی مادرش برای دیدن یک دوست امریکایی، آ‌ن‌جا می‌بردش. آن روزها ناهار را در کن می‌خوردند و راه می‌افتادند. ده دوازده‌ساله بود. دیدن زن امریکایی تا شب طول می‌کشید. جمعیت زیادی توی سالن و روی سد چوبی پایین جمع می‌شدند. همه‌ی آن‌ها به اسکیِ روی آب علاقه داشتند و زن امریکایی اولین کسی بود که به این ورزش رو آورده بود. یکی از مهمان‌ها را دقیقاً به یاد می‌آورد: مردی برنزه با موهای سفید و بدنی خشک شبیه مومیایی‌ها که عاشق اسکی روی آب بود.

هر‌بار مادرش قبل از این‌که توی باغ تنهایش بگذارد تا تمام بعدازظهر آن‌جا بازی کند، این مهمان را نشانش می‌داد و می‌گفت: «برو به آقای بلبی سلام کن.» همه‌ی این خاطره‌های بد با دیدن سرایداری که جلوش راه می‌رفت، به ذهنش برگشته بودند. به او رسید و دست گذاشت روی شانه‌اش. سرایدار با تعجب برگشت و لبخند زد؛ «اگه اشتباه نکنم، شما باید از مشتری‌های هتل باشید. درسته؟»

نیرویی ریگو را سمت این مرد هل می‌داد. از دیشب احساس سردرگمی می‌کرد و مدام دلش شور می‌زد که نکند بلایی سر اینگرید بیاید. برای همین، حاضر بود به هر حلقه‌ی نجاتی آویزان شود. «من پسر مادام پل ریگو هستم...» این جمله از دهانش پرید و می‌خواست خنده‌اش بگیرد. چرا یکهو اسم مادرش را گفته بود؟