بله
کتاب طراحی پرفورمنس با گردآوری دوریتا هنا و هارسل اولاو مجموعه‌ای از مقالات مرتبط با حوزه‌ی طراحی صحنه و مطالعات اجرا است که در سه بخش نشان می‌دهد که خود «طراحی» در پرفورمنس می‌تواند رویدادی مستقل، سیاسی و حسی باشد. به خصوص در عصر دیجیتال که اشکال مختلف هنر مانند رقص، معماری، غذا و تئاتر، می‌تواند درهم تنیدگی داشته باشند.
درباره‌ی کتاب طراحی پرفورمنس
کتاب طراحی پرفورمنس (Performance Design) با گردآوری دوریتا هنا (Dorita Hannah) و هارسل اولاو (Harslof Olav)، یکی از مهمترین مجموعه‌های معاصر در حوزه‌ی مطالعات اجرا و طراحی میان‌رشته‌ای است که مرزهای سنتی میان تئاتر، معماری، هنرهای تجسمی، رقص، رسانه‌های دیجیتال و حتی تجربیات روزمره را به چالش می‌کشد. این کتاب که مجموعه‌ای از مقالات سمپوزیوم بین‌المللی رم در سال 2005 است، مقالات تئوریک، توصیف پروژه‌های عملی و تصاویر قدرتمند از هنرمندان، معماران، طراحان صحنه، رقصندگان و نظریه‌پردازان بین‌المللی را در خود جمع کرده است.
کتاب طراحی پرفورمنس دوریتا هنا به جای تمرکز کردن بر طراحی «برای پرفورمنس»، مفهوم «طراحی به‌مثابه‌ی پرفورمنس» را مطرح می‌کند؛ یعنی فضاها، اشیا، نور، صدا و مواد خودشان کنش‌گر و اجراکننده هستند و معنا می‌آفرینند، حتی بدون حضور بدن انسانی یا روایت خطی کلاسیک. دوریتا هنا و هارسل اولاو نشان می‌دهند که چگونه سینوگرافی از محدوده‌ی صحنه‌ی تئاتر سنتی بیرون می‌زند و به فضاهای شهری، نمایشگاه‌ها، محیط‌های مجازی، رویدادهای غذایی-تئاتری و اینستالیشن‌های تعاملی نفوذ می‌کند.
طراحی پرفورمنس: ساختن در هنرهای اجرایی امروز
ارائه، رویارویی و ساختن سه بخش اصلی کتاب طراحی پرفورمنس نشر نیماژ هستند. در بخش اول به بررسی قدرت فضا در دنیای مجازی پرداخته شده و در بخش رویارویی، تعاملات سیاسی – اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد. بخش ساختن نیز بر فرآیندهای خلاقانه‌ی ترکیبی تمرکز دارد. با خرید کتاب طراحی پرفورمنس با ترجمه‌ی بهار صیرفی، دید جدیدی به دنیای هنر مدرن پیدا خواهید کرد.
در نکوداشت کتاب طراحی پرفورمنس
- کتابی شگفت‌انگیز که در سراسر صفحاتش پیوسته به پرسش اساسی می‌پردازد که دقیقاً چه چیزی در قاب، در میزانسن، از نظر دیداری و شنیداری قرار داده می‌شود و باید از چه نقطه‌دیدهایی مشاهده شود. کتاب طراحی پرفورمنس، در مجموعه‌ای که به‌طرزی غنی و هوشمندانه چیده و تصویرسازی شده، سخاوتمندانه پرسش‌هایی را پیش روی ما می‌گذارد و مدام می‌پرسد چرا ما تا این اندازه به شیوه‌هایی فرهنگی چسبیده‌ایم که هنوز بر پایه‌ی جداسازی میان این و آن تعریف می‌شوند: هنر، تئاتر، موسیقی، فیلم، ادبیات، علم، کسب‌وکار، آموزش، اجتماع، سیاست. این کتاب بیش از پیش به من نشان داد که از زمانی که ساختن دکورهای چوبی و پارچه‌ای آماتور، یکی از بهترین پرسش‌هایی بود که می‌توانستیم مطرح کنیم، تا چه اندازه در گستره‌ی اندیشیدن خود در این زمینه پیش آمده‌ایم (جان داونی، Illusions)
کتاب طراحی پرفورمنس برای شما مناسب است اگر
- دانشجو، پژوهشگر و هنرمند حوزه‌های تئاتر، معماری، طراحی صحنه، هنرهای تجسمی و مطالعات اجرا هستید.
- به هنر و فلسفه‌ی هنر معاصر و طراحی پرفورمنس علاقه‌مندید.
در بخشی از کتاب طراحی پرفورمنس می‌خوانیم
تجربه‌ی صدا و شنوایی از چه راه‌هایی با تحلیل فضایی مرتبط است؟ چه نوع روش‌هایی ممکن است برای نزدیک‌شدن به مسئله‌ی طراحی شهری و تجربیات مرتبط شنوایی کاربردی باشد؟ و ما چگونه می‌توانیم نسبت به ارتباطات اجتماعی منتج ازحرکات صدا و شهر به‌عنوان نوعی برخورد پرفورماتیو آگاه شویم؟ و همان‌طور که بری بلسر و لیندا-روت سالتر می‌گویند، «معماری شنوایی یک فضای مشخص، نمونه‌ی کوچکی از هوشیاری فضایی شنوایی است.»
ادموند کارپنتر و مارشال مک لوهان می‌گویند فضای آکوستیک، لحظه‌به‌لحظه براساس نیروهایی که به‌شکل تعاملی و موقت در کار هستند، خود را شکل می‌دهد، چون «فضای شنوایی نقطه‌ی تمرکز خاصی ندارد. در واقع یک حجم بدون مرز و محدوده‌ی ثابت است، فضایی است که توسط خودش ساخته می‌شود، نه فضایی که چیزی را در بر گرفته باشد. یک فضای تصویری نیست که قاب گرفته شده باشد، بلکه متغیر و همیشه در جریان است و ابعاد خود را لحظه‌به‌لحظه می‌سازد.» بنابراین صدا در بیش از یک فضا ظاهر می‌شود، از خلال یک جریان و حرکت آکوستیکی که به وضعیتی می‌رسد که ژان فرانسیس آگویارد آن را «اثر فراگیری» می‌نامد که یک وضعیت صوتی است «که سختی یا ناممکن‌یافتنِ منبع یک صدا را نشان می‌دهد.» او این تأثیر را به فضای شهری ربط می‌دهد و می‌گوید: «محیط‌های شهری و فضاهای معمارانه، به‌دلیل شرایط خاص تبلیغ‌هایی که منبع صدایی از دوردست دارند، مکان‌های اصلی پیدایش وضعیت اثر فراگیری هستند.» از این زاویه، به نظر می‌آید تئوری آکوستیکی کارپنتر و مک لوهان به‌صورت بالقوه در موقعیت‌های شهری جای دارد. فضاهای آکوستیکی که از دل شرایط شهری ایجاد می‌شوند، به‌شکل «حجمی بدون مرز و محدوده‌ی ثابت»، جایگاه فیزیکی نهایی خود را در شهرها می‌یابند.
