کتاب لباس نظامیان اثر عصام حسین ابوشندی از نشر آناپل

کتاب لباس نظامیان، خواننده را از زندگی روزمره‌ی مردی در یکی از شهرهای مرزی اردن به فضایی پراضطراب و ناشناخته می‌برد؛ جایی که گذشته، باورها و انتخاب‌های شخصیت اصلی در برابر واقعیت‌های خشن زندگی قرار می‌گیرند. عصام حسین ابوشندی در این رمان، در کنار روایت یک ماجرای پرتنش، به فقر، سرگردانی، ایمان، گناه، دوستی و میل به رهایی می‌پردازد و تصویری ملموس از زندگی در حاشیه‌ی جامعه و زیر سایه‌ی جنگ و ناامنی ارائه می‌دهد.

درباره‌ی کتاب لباس نظامیان

کتاب لباس نظامیان نوشته‌ی عصام حسین ابوشندی، رمانی اجتماعی و پرتنش درباره‌ی مردی است که در حاشیه‌ی جامعه، میان فقر، شکست، میل، ایمان و گناه گرفتار شده و تلاش می‌کند راهی برای تغییر زندگی خود پیدا کند. داستان از زندگی زهدی، مردی بیست‌وهفت‌ساله، آغاز می‌شود که در یک غذاخوری کوچک در شهر زرقاء کار می‌کند. او گذشته‌ای پر از ناکامی دارد؛ از ترک تحصیل و دزدی‌های نوجوانی گرفته تا اعتیاد، زندان و روابطی که میان خواسته‌های شخصی و باورهای مذهبی‌اش در نوسان است.

زهدی در کنار دوستش امین، که او نیز زندگی موفقی ندارد، به دنبال راهی برای رهایی از فقر و بن‌بست زندگی است. پیشنهاد رفتن به الصفاوی و کسب درآمد از مسافران و کامیون‌های عبوری، زمینه‌ساز سفر آنها به بیابان می‌شود. در این سفر، زهدی و دوستانش گم می‌شوند و با نزدیک‌شدن به مرز سوریه، ناگهان خود را در موقعیتی خطرناک و ناشناخته می‌یابند. شلیک گلوله‌ها، ترس از مرزبانان، فرار دوستان و گرفتارشدن زهدی و امین، مسیر داستان کتاب لباس نظامیان عصام حسین ابوشندی را از یک ماجرای روزمره به تجربه‌ای از ترس، بی‌پناهی و مبارزه برای بقا تبدیل می‌کند.

رنگ‌ها، نشانه‌ها و سایه‌ی سرنوشت در لباس نظامیان

یکی از عناصر مهم کتاب لباس نظامیان، رنگ‌ها و نشانه‌ها هستند. خواب پدربزرگ درباره‌ی سه شبح سیاه، خاکستری و نارنجی، از همان ابتدا سایه‌ای از پیشگویی و جادوی سرنوشت را بر زندگی زهدی می‌اندازد. در ادامه نیز رنگ‌ها، بیابان، مرز و لباس، در کنار مفاهیمی مانند ایمان، گناه، مردانگی و هویت، به عناصر تکرارشونده‌ی داستان تبدیل می‌شوند و لابه‌لای ماجرای داستان معناهای تازه‌ای پیدا می‌کنند و به شکل‌گیری فضای مبهم و پرتنش رمان کمک می‌کنند.

کتاب لباس نظامیان انتشارات آناپل روایتی درباره‌ی انسانی است که وقتی از زندگی معمولی خود جدا می‌شود و در موقعیتی خارج از کنترلش قرار می‌گیرد، ناچار است با ترس‌ها، باورها، گذشته و تصویری که از خودش ساخته، روبه‌رو شود. این کتاب برای علاقه‌مندان به رمان‌های اجتماعی، شخصیت‌محور و پرتنش با محوریت بحران هویت و کشمکش‌های درونی مناسب است.

این رمان با روایت زندگی زهدی و قرار دادن او در موقعیت‌هایی غیرمنتظره، خواننده را با پرسش‌هایی درباره‌ی انتخاب، سرنوشت، ایمان و مسئولیت فردی همراه می‌کند. اگر به داستان‌هایی علاقه دارید که در کنار ماجرا، به لایه‌های روانی و اجتماعی شخصیت‌ها نیز می‌پردازند، خرید کتاب لباس نظامیان می‌تواند انتخاب مناسبی برای شما باشد.

انتشارات آناپل این کتاب را با ترجمه‌ی سید حسن سیدی روانه‌ی بازار کرده است.

کتاب لباس نظامیان برای شما مناسب است اگر

• به رمان‌های اجتماعی، شخصیت‌محور و پرتنش درباره‌ی فقر، شکست و زندگی در حاشیه علاقه دارید.
• از داستان‌هایی با فضای عربی و خاورمیانه‌ای و پرداختن به زندگی مردم مناطق مرزی لذت می‌برید.
• به رمان‌هایی علاقه دارید که هویت، سرنوشت و تأثیر گذشته بر زندگی انسان را بررسی می‌کنند.
• به رمان‌های معاصر عربی و آشنایی با ادبیات داستانی نویسندگان عرب علاقه‌مندید.

در بخشی از کتاب لباس نظامیان می‌خوانیم

- «مجدی را در خواب دیدم؛ کاش نه او را دیده بودم و نه با او هم صحبت شده بودم. به من گفت که چرا گذاشتی مرا بگیرند؟ گفتم آیا از دست من کاری بر می‌آمد، پسرم؟ او گفت مگر تو نماینده زندانی‌ها نبودی؟ اگر داستان زندگی مرا می‌دانستی، هرگز به آنها اجازه نمی‌دادی تا مرا دستگیر کنند. من از نظر سیاسی مغضوب آنها بودم. آنها من و گروهی از دوستانم را به وسط بیابان، یعنی همان جایی که الان زندان شماست، بردند و هرچه می‌خواستند بر سر ما آوردند. ما را شکنجه‌های هولناکی کردند. اما مرا بیش از حدّ شکنجه کردند.

مرا به خاطر رابطۀ دوستی که با یکی از زندانبانان داشتم به زندان شما منتقل کردند. داستان دوستی من با آن زندانبان خود حکایتی دیگر دارد. در یکی از شب‌ها، نیمه شب آن زندانبان مرا برای کاری صدا زد. پشت سر او حرکت کردم و او مرا به اتاقی برد. در آن دخترکی را دیدم که به نظر می‌رسید، بیست سالش باشد و بچه‌ای حدوداً پنج یا شش‌ساله داشت. زندانبان از من خواست برای آن کودک داستانی بگویم، چون به نظر زندانبانان من مرد فرهیخته‌ای بودم. شروع کردم به گفتن داستان:

- «آورده‌اند که گربه‌ای...»

بچّه حرفم را قطع کرد و پرسید:

- «گربه چیه؟»

خدایا، بچّه نمی‌داند گربه چیه؟ با خودم گفتم برایش آوازی بخوانم. شروع کردم آوازی در باره‌ی درخت بخوانم که باز از من پرسید:

- «درخت چیه؟»

خدایا، این بچه هیچ فرهنگ واژگان ندارد. مادرش، دختر یک مخالف سیاسی بود و او را به عنوان گروگان گرفته بودند تا اینکه پدرش خود را تسلیم کند، چون او به یکی از کشورها گریخته است. به او در زندان زنان تجاوز کرده بودند و این کودک نتیجه آن تجاوز بود.