معرفی و دانلود کتاب سانی بوی: زندگینامه‌ی من

معرفی کتاب سانی بوی: زندگینامه‌ی من

سفری باشکوه از کوچه‌های پرماجرای جنوب برانکس تا تالارهای درخشان اسکار و قله‌های بازیگری جهان! کتاب سانی بوی، یک زندگی‌نامه‌ی خودنوشت از آل پاچینو است؛ بازیگری که از دنیای تاریک فقر، راه خود را به سوی روشنایی صحنه و پرده‌های نقره‌ای باز کرد؛ مسیری که نه با شانس، بلکه با سماجت، رنج و عشقی عمیق به هنر ساخته شد.

درباره‌ی کتاب سانی بوی

سانی بوی (Sonny Boy) یعنی پسر کوچولوی مامان! مادر آل پاچینو (Al Pacino) از کودکی با محبت و شیطنت خاصی او را با این نام صدا می‌کرد. این بازیگر بزرگ سینما با انتخاب عنوان کتابش، می‌خواهد به ما بگوید که این زندگینامه‌ی من است؛ اما نه از زبان ستاره‌ای که امروز می‌شناسید، بلکه از نگاه همان پسربچه‌ای که همه چیز از او آغاز شد. او از روزهایی می‌گوید که سینما برایش تنها یک پناهگاه بود؛ جایی که می‌توانست برای لحظاتی از واقعیت تلخ زندگی‌اش فاصله بگیرد و در خیال، زندگی دیگری را تجربه کند.

آل پاچینو؛ پسربچه‌ای فقیر که سینما را فتح کرد

اما با خواندن ماجرای ورود آل پاچینو به سینما در کتاب سانی بوی، درمی‌یابیم که چگونه یک جوان خجالتی، فقیر و غرق در تئاتر، ناگهان در مرکز یکی از بزرگ‌ترین قمارهای تاریخ هالیوود قرار می‌گیرد. نخستین نقش‌هایش در فیلم‌هایی مانند «وحشت در نیدل پارک»، هنوز پر از تردید و تجربه‌اندوزی بود، اما همین تجربه‌ها او را به نقطه‌ای رساند که فرانسیس فورد کاپولا برخلاف تمام مخالفت‌ها، او را برای نقش مایکل کورلئونه انتخاب کرد؛ انتخابی که نه فقط مسیر حرفه‌ای آل پاچینو، بلکه تاریخ سینما را دگرگون کرد.

دهه‌های هفتاد و هشتاد برای آل پاچینو دوران انفجار خلاقیت است؛ زمانی که با نقش‌هایی مانند «سرپیکو»، «بعدازظهر سگی» و «صورت زخمی» مرزهای بازیگری را جابجا می‌کند. او در کتاب اتوبیوگرافی سانی بوی، پرده از این حقیقت برمی‌دارد که چگونه با استفاده از متد اکتینگ، تروماها و انرژی‌های سرکوب‌شده‌اش را به شخصیت‌هایی مثل تونی مونتانا تزریق می‌کرد؛ فرآیندی که هرچند به خلق نقش‌هایی ماندگار انجامید، اما فشار شهرت و نگاه بی‌رحمانه‌ی رسانه‌ها او را به سمت انزوا و اعتیاد به الکل کشاند.

بازگشت یک افسانه؛ اعترافات صمیمی آل پاچینو در سانی بوی

برای بسیاری از بازیگران دوره‌ای هست که می‌خواهند همه چیز را رها کنند و از زندگی حرفه‌ای فرار کنند. دوره‌ای که فشار نقش‌ها، توقعات بی‌پایان صنعت، شکست‌های پیاپی یا حتی موفقیت‌های سنگین، آن‌ها را از درون خسته می‌کند. آل پاچینو در سانی بوی دقیقاً از چنین لحظه‌ای حرف می‌زند!

شکست سنگین فیلم انقلاب، مثل موجی آل پاچینوی جوان را در خود فرو برد. همین شد که تصمیم گرفت بی‌سروصدا کنار بکشد؛ اما نیاز مالی باز او را به صحنه کشاند و این مایه‌ی خوشبختی طرفدارانش است. طرفدارانی که نقش‌آفرینی‌اش به‌عنوان یک نابینا را در فیلم بوی خوش زن دیدند و با تمام وجود فهمیدند که بازگشت او فقط یک ضرورت مالی نبود، بلکه احیای دوباره‌ی هنری بود که در وجودش خاموش نشده بود؛ فقط زیر خاکستر سال‌های سخت پنهان مانده بود.

تصاویر انتهای کتاب سانی بوی، حال و هوایی کاملاً متفاوت از متن دارند؛ انگار آل پاچینو می‌خواهد پس از تمام اعتراف‌ها، بیان زخم‌ها و مسیری که با مشقت طی کرده، خواننده را به سفری بصری ببرد تا رد واقعی زندگی‌اش را ببیند. این عکس‌ها مثل آلبوم شخصی‌اند؛ ترکیبی از لحظه‌های پشت صحنه، قاب‌هایی از دوران جوانی، تصاویر خانوادگی و عکس‌هایی از همکاری‌های مهم او در سینما و تئاتر. عکس‌ها نشان می‌دهند که پشت چهره‌ی اسطوره‌ای این مرد، انسانی ایستاده که سال‌ها جنگیده، عاشق شده، شکست خورده، دوباره برخاسته و در نهایت به صلحی نسبی با خودش رسیده است.

کتاب سانی بوی، با ترجمه‌ی روان هوشیار تهرانی، توسط نشر میلکان چاپ و منتشر شده است.

جوایز و افتخارات کتاب سانی بوی

• حضور در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های ساندی تایمز
• حضور در فهرست بهترین کتاب‌های سال 2024 از نگاه تایمز و ساندی‌تایمز

نکوداشت‌های کتاب سانی بوی

• شگفت‌انگیز و درون‌نگر... دوران جوانی بازیگر ما تیره بود، با فقر دست‌وپنجه نرم می‌کرد و شهرتش حتی برای خودش بسیار دور از انتظار بوده است. دوستان آل پاچینو همگی در فقر از دنیا رفتند؛ اما او چطور دوام آورد؟ (تلگراف)
• یک زندگینامه‌ی گفتگومحور، روان و خوش‌خوان، تأمل‌برانگیز... با خواندنش فراز و فرودهای دوران حرفه‌ای آل پاچینو را عمیقاً درمی‌یابیم. (واشنگتن پست)

کتاب سانی بوی برای شما مناسب است اگر

• آل پاچینو از بازیگران محبوب شماست و دوست دارید با جزئیات بیشتری وارد زندگی شخصی و مسیر حرفه‌ای او شوید.
• به خواندن زندگینامه‌ی هنرمندان علاقه‌مند هستید، به ویژه اگر اتوبیوگرافی باشد.

در بخشی از کتاب سانی بوی: زندگینامه‌ی من می‌خوانیم

وقتی شش‌ساله بودم، اولین روزی که از مدرسه به خانه برگشتم، پدربزرگم را در دست‌شویی دیدم که داشت اصلاح می‌کرد. جلوی آینه بود، با یک پیراهن بی‌وی‌دی و بندهای شلواری که دو طرفش آویزان بود. من در چهارچوب درِ بازِ دست‌شویی ایستاده بودم و می‌خواستم برایش ماجرا را تعریف کنم.

«بابابزرگ، یه بچه توی مدرسه کار خیلی بدی کرد. منم رفتم و به معلم گفتم و اون هم بچه رو تنبیه کرد.»

پدربزرگم بدون اینکه حتی لحظه‌ای دست از کارش بکشد، خیلی ساده گفت: «پس تو جاسوسی، آره؟» به‌قدری عادی حرف می‌زد که انگار داشت می‌گفت: «پیانو دوست داری؟ نمی‌دونستم.» اما حرفش صاف خورد وسط قلبم. احساس کردم دارم نعشم را از دست‌شویی بیرون می‌کشم. از خجالت آب شدم. نمی‌توانستم نفس بکشم. فقط همین را گفت. و من دیگر هیچ‌وقت در عمرم جاسوسی نکردم. هرچند همین‌حالا که دارم این‌ها را می‌نویسم، دارم جاسوسی خودم را می‌کنم.

همسرش، کیت، مادربزرگم بود. او مثل مِی وست موی بلوند و چشم‌های آبی داشت که بین ایتالیایی‌ها نادر بود و برای همین با بقیه‌ی اقوامم فرق می‌کرد. احتمالاً کمی خون آلمانی هم توی رگ‌هایش داشت. وقتی تقریباً دو سالم بود، مرا روی میز آشپزخانه‌اش می‌نشاند و با قاشق به من غذای بچه می‌داد و برایم داستان‌های عجیب‌وغریبی تعریف می‌کرد که شخصیت اصلی‌شان من بودم. این کارش حتماً در من تأثیر گذاشته است. وقتی کمی بزرگ‌تر شدم، توی آشپزخانه مشغول آشپزی پیدایش می‌کردم. سیب‌زمینی‌ها را پوست می‌کَند و من خام‌خام می‌خوردمشان. ارزش غذایی چندانی نداشتند، ولی عاشق طعمشان بودم. بعضی وقت‌ها هم به من بیسکویت سگ می‌داد که آن را هم می‌خوردم.

فهرست مطالب کتاب

فصل یکم: تیغه‌ی علف
فصل دوم: تغییر
فصل سوم: ببر و سرخپوست
فصل چهارم: دنیای جدید
فصل پنجم: آدم‌بزرگ‌ها از این کارها نمی‌کنند
فصل ششم: حرفه‌ای که انتخاب کرده‌ایم
فصل هفتم: حداکثر سرعت
فصل هشتم: هر روزی که روی زمین نفس می‌کشی، روز خوبی است
فصل نهم: تمام شد
فصل دهم: درست همان موقع که فکر می‌کردم کارم تمام است
فصل یازدهم: چهل دلار در روز (و هرقدر دونات که دلت بخواهد)
فصل دوازدهم: همیشه می‌شود با پول دوستان جدیدی خرید
فصل سیزدهم: سرزمین نامکشوف
فصل چهاردهم: چه جای صحبت از پیروزی؟ آنچه هست، تاب‌آوردن است
تصاویر
سپاسگزاری
منابع تصاویر