معرفی و دانلود کتاب سینمای کنجی میزگوچی

معرفی کتاب سینمای کنجی میزگوچی

کتاب سینمای کنجی میزگوچی مجموعه جستارهایی نقادانه را در دل خود جای داده است که به همت بصیر علاقه بند گردآوری شده‌اند. جستارهای این کتاب که هر کدام به قلم منتقدان متفاوتی به نگارش درآمده‌اند، جنبه‌های جذابی از فیلم‌های این کارگردان برجسته‌ی ژاپنی را مورد کنکاش و تحلیل قرار می‌دهند تا خوانندگان علاقه‌مند را به سوی شناخت بهتر جهان سینمایی میزگوچی سوق دهد.

درباره‌ی کتاب سینمای کنجی میزگوچی

کنجی میزگوچی (Kenji Mizoguchi) نه‌تنها در سینمای ژاپن، بلکه در سینمای جهان به‌عنوان کارگردانی اثرگذار شناخته می‌شود که با نگاه منحصربه‌فرد خود جهان سینمایی متفاوت و ژرفی را خلق کرده است. ازاین‌روست که منتقدان بسیاری از زوایای مختلفی به آثار این سینماگر صاحب سبک نظر انداخته‌اند. بصیر علاقه بند به نوبه‌ی خود تلاش کرده و جستارهای نقادانه و تحلیلی منتقدان برجسته در سراسر جهان را در کتاب سینمای کنجی میزگوچی گرد آورده است تا بستری را برای درک بهتر آثار و جهان سینمایی کنجی میزگوچی پیش روی مخاطب خود قرار دهد.

کتاب سینمای کنجی میزگوچی که ذیل مجموعه‌ی «سینماگران» منتشر شده، مانند سایر آثار این مجموعه تلاشی است در جهت تحلیل آثار سینماگران برجسته‌ی تاریخ سینمای ایران و جهان. در این اثر نقدمحور نیز جستارهایی به قلم نویسندگان مختلفی نظیر تادائو ساتو، دیوید بردول، دادلی اندرو و... به نگارش درآمده است که هر یک گوشه‌ای از جهان سینمایی میزگوچی را می‌کاود.

تحلیل سبک و روایت در آثار کنجی میزگوچی

در کتاب سینمای میزگوچی، بصیر علاقه بند پیش از هر چیز نکاتی در باب آوانِگاری واژه‌ها در زبان ژاپنی ارائه می‌کند تا خواننده‌ی خود را با شیوه‌ی صحیح اسامی و اصطلاحات ژاپنی آشنا سازد. سپس جستارهای تحلیلی را طی چهار بخشِ مقدمه، سبک، سبک و روایت و سبک و فرهنگ دسته‌بندی و ارائه می‌کند. بخش مقدمه از مجرای دو جستار، درباره‌ی کنجی میزگوچی و سبک روایی او اطلاعات می‌دهد. در بخش سبک، از مباحثی نظیر میزوگوچی و تکامل زبان سینما و سقوط اُسنِ کنجی میزگوچی سخن به میان می‌آید و همچنین تحلیل بازی‌های کینویو تاناکا در فیلم‌های این کارگردان مورد بحث قرار می‌گیرد.

در بخش سبک و روایت، پای مباحثی مثل عنصر همذات‌پنداری در آخرین آثار کنجی میزگوچی به میان می‌آید و در بخش سبک و فرهنگ، در باب نگاه این کارگردان ژاپنی نسبت به مقوله‌های مدرنیسم و آزادی بحث می‌شود. در آخرین بخش کتاب سینمای میزگوچی، سه مصاحبه‌ی مهم با میزوگوچی با ترجمه‌ی بابک کریمی ارائه شده است. در نهایت نیز خواننده می‌تواند فهرست فیلم‌شناسی میزگوچی را به دو صورت تفصیلی و کلی مرور کند.

گفتنی‌ست که کتاب سینمای کنجی میزگوچی، این اثر خواندنی در حوزه‌ی نقد و نظریه‌ی فیلم با تلاش نشر خوب به عرصه‌ی چاپ و انتشار رسیده است.

کتاب سینمای کنجی میزگوچی برای شما مناسب است اگر

• به هنر سینما و مطالعه در زمینه‌ی نقد فیلم علاقه دارید.
• طرفدار سینمای ژاپن هستید و می‌خواهید به صورت آکادمیک و در عین حال مقدماتی با فیلمسازان برجسته‌ی آن آشنا شوید.
• به فیلم‌های کنجی میزگوچی علاقه دارید و می‌خواهید با نگاهی تحلیلی با آثار این فیلمساز آشنا شوید.

در بخشی از کتاب سینمای کنجی میزگوچی می‌خوانیم

سبک «یک صحنه، یک نما»ی میزُ‌گوچی را معمولاً این‌گونه تعریف می‌کنند: خیرگی موشکافانه و طولانی‌مدت دوربین به تجسم یک سوژه. میزُ‌گوچی خود می‌گوید: «روان‌شناسی انسان بر مبنای حرکتی یکپارچه سازمان می‌یابد. قطع ناگهانی آن مایۀ تأسف است. من تا جایی که امکان دارد ادامه‌اش می‌دهم.» اما در داستان آخرین گل داوودی که افراطی‌ترین نمونۀ سبک «یک صحنه، یک نما» را به معرض تماشا می‌گذارد دوربین حین برداشت بلند فقط کنش‌های بازیگر را ثبت نمی‌کند. حرکات دوربین فضاهای مجزا را به هم پیوند می‌دهد و صدای شخصیت‌ها و دیگر اصوات فضای بیرون از قاب را بازنمایی می‌کند. چنان که چیکا کینُشیتا دربارۀ زندگی اُهارو (1952) می‌نویسد: «عامل تعیین‌کننده برای میزُ‌گوچی این بود که فاعل و مفعولِ هر کنشیمیلی یا نگاهیدر قابی یکسان قرار گرفته باشند.»

نماهای متعددی از زادگاه، که پیش‌تر آن‌ها را تشریح کردیم، با این توصیف همخوانی دارند. کینُشیتا بعدتر در مقاله‌اش به استدلال «تدوین ممنوعِ» آندره بازَن ارجاع می‌دهد: «هر گاه جنبۀ اساسی یک رویداد توأمان به دو یا چند عامل وابسته باشد، تدوین ممنوع است.» برای میزُ‌گوچی «جنبۀ اساسی یک رویداد» امتدادی از تجسم است و آن امتداد از دل «حضور توأمان دو یا چند عامل» بیرون می‌آید.

اگر این جستار را با نظریه‌های مونتاژ شوروی (یا روتمان) به رهبری آیزنشتاین شروع کردیم، پس چطور است که در پایان به بازَن رسیدیم، بازَنی که می‌گفت «تدوین ممنوع»؟ غالباً آیزنشتاین را «نظریه‌پردازی» می‌دانند «که از هر لحاظ ضد» بازَن است. اما این نقل‌قول بازَن دفاعش از «دکوپاژ عمق میدان» را شرح می‌دهد:
فیلم‌سازان مدرنی که از برداشت بلند و عمق میدان استفاده می‌کنند تدوین را انکار نمی‌کنند (چگونه چنین چیزی بدون بازگشت به لال‌بازی‌های اولیه ممکن است؟)؛ آن‌ها تدوین را به بخشی از سبک خود بدل کرده‌اند.

فهرست مطالب کتاب

پیش‌گفتار
نکاتی دربارۀ آوانگاری واژگان ژاپنی
مقدمه
دربارۀ کِنجی میزُ‌گوچی
میزُ‌گوچی: اسرار تصاویر اعلا
سبک
میزُ‌گوچی و تکامل زبان سینما
طلوع سینمای ناطق در ژاپن: دربارۀ زادگاهِ کِنجی میزُ‌گوچی
صدای بِنشی: سقوط اُسِنِ کِنجی میزُ‌گوچی و گذار به سینمای ناطق
کورئوگرافی میل‌: تحلیل نقش‌آفرینی‌های کینویوُ تاناکا در فیلم‌های میزُ‌گوچی
سبک و روایت
شور همذات‌پنداری در فیلم‌های متأخر کِنجی میزُ‌گوچی
تاریخ در سبک فیلم: دربارۀ علت غایب در فیلم‌های دهۀ 1950 میزُ‌گوچی
سبک و فرهنگ
میزُ‌گوچی و مدرنیسم: ساختار، فرهنگ و نقطۀ دید
میزُ‌گوچی و آزادی
مصاحبه‌های میزُ‌گوچی
گفت‌وگو با میزُ‌گوچی
خودارزیابی: یک فیلم‌ساز ناراضی
پیش از فیلم‌سازی
فیلم‌شناسی تفصیلی میزُ‌گوچی
فیلم‌شناسی کلی