کتاب صوتی جین ایر

یکی از مشهورترین رمان‌های عاشقانه در تمامی دوران‌ها کتاب صوتی جین ایر نوشته‌ی شارلوت برونته نام دارد. داستان این رمان درباره دختری یتیم است که پس از سال‌ها زندگی در پرورشگاه و تحمل سختی‌های فراوان، به عنوان معلم نزد خانواده‌ای اشرافی می‌رود اما با ورود به خانه‌ی روچسترها، زندگی‌اش دچار تحولات فراوانی می‌شود.

درباره کتاب صوتی جین ایر:

شارلوت برونته در سال 1847 با نام مستعار «کرر بل» کتاب صوتی جین ایر (Jane Eyre) را منتشر کرد. قهرمان این رمان زنی‌ست که نویسنده داستان زندگی‌اش را از زمان کودکی تا دوران بزرگسالی‌ به تصویر می‌کشد و تجربیات سخت و دلدادگی‌های این زن جوان و باهوش را شرح می‌دهد.

کتاب جین ایر در زمان انتشار خود یکی از اولین کتاب‌هایی بود که داستانش از زبان اول شخص به طور صمیمی روایت می‌شد و مخاطبان به شکل دیگری با تجربیات اخلاقی و درونی قهرمان داستان رو به رو می‌شدند. همچنین نویسنده توانسته در لابه‌لای داستان عاشقانه‌ی جین ایر، انتقادات اجتماعی خود را نیز بیان کند و نظراتش را درباره مفاهیمی چون جنسیت و دین و مذهب ارائه دهد که این موضوع نشان دهنده جلو بودن شارلوت برونته از زمانه خود بوده است.

این رمان هم‌اکنون یکی از آثار مهم کلاسیک دنیا محسوب می‌شود و کارگردانان بزرگ دنیا از روی این داستان، 18 فیلم سینمایی ساخته‌اند و چندین تئاتر و اپرا نیز به روی صحنه رفته است.

خلاصه داستان کتاب صوتی جین ایر:

داستان در اواخر سلطنت جورج سوم (1760–1820) در شمال انگلستان رخ می‌دهد. جین ایر دختری جوان و یتیم است و در دورانی زندگی می‌کند که زیبایی و جذابیت تنها عامل برتری زنان به حساب می‌آید با این حال او تحصیلات خوبی دارد و موسیقی و نقاشی و زبان فرانسه را خوب می‌داند و پس از سال‌ها زندگی در یتیم‌خانه به عنوان معلم وارد خانه‌ی ادوارد روچستر می‌شود.

کم کم جین ایر متوجه تغییر حالت‌های آقای روچستر می‌شود و سرانجام هر دوی آن‌ها به همدیگر دل می‌بازند اما رازی غم‌انگیز در آن خانه پنهان باقی مانده که با برملا شدن آن، زندگی این دختر جوان زیر و رو می‌شود.

کتاب صوتی جین ایر به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به رمان‌های انگلیسی و کلاسیک علاقه دارید و می‌خواهید داستانی عاشقانه و تاریخی بشنوید، این کتاب برای شما مناسب است.

شارلوت برونته را بیشتر بشناسیم:

او نویسنده و شاعری انگلیسی بود که در سال 1816 در یورکشایر به دنیا آمد. شارلوت برونته (Charlotte Brontë) به همراه دو خواهرش به نام‌های امیلی و آن از نویسندگان به نام این کشور بودند که همگی در سنین جوانی از دنیا رفتند.

آن‌ها در آن دوران به خاطر فضای مردسالارانه‌ای که وجود داشت، مجبور بودند کتاب‌های خود را با نام مستعار مردانه منتشر کنند تا مورد انتقاد و آزار قرار نگیرند. شارلوت برونته نیز با نام مستعار «کرر بل» کتاب‌های زیادی نوشت و سرانجام سال‌ها بعد هویت این سه خواهر مشخص شد.

شارلوت در سال 1824 همراه با خواهرانش امیلی، ماریا و الیزابت به مدرسه دختران روحانی رفتند که برونته به خاطر خاطرات بد و اذیت کننده‌ای که آنجا تجربه کرد، این مکان را با نام مدرسه لووود در رمان جین ایر توصیف می‌کند.

این مدرسه برای دختران برونته تجربه هولناکی بود. آن‌ها غذای کافی برای خوردن نداشتند، معلمان آن‌ها را تنبیه بدنی می‌کردند و محیط نیز همواره هوایی سرد داشت و دانش‌آموزان مجبور بودند برای گرم شدن، دو نفری بر روی یک تخت بخوابند. سرانجام بیماری حصبه در مدرسه شیوع پیدا کرد و بسیاری از بچه‌ها از جمله چهار دختر برونته سخت بیمار شدند و ماریا و الیزابت جانشان را از دست دادند. سلامتی شارلوت نیز تحت تاثیر قرار گرفت و تا آخر عمرش اثرات مخرب آن بر روح و جسمش باقی ماند.

سال‌ها بعد پس از تحصیلات دوباره شارلوت مدتی به معلمی مشغول شد اما نویسندگی و خلق داستان و شعر برایش جذاب‌تر بود. خود او در این باره می‌گوید: «من و خواهرانم برای لذت بردن از زندگی و داشتن شغل، به کتاب و مطالعه وابسته بودیم و سرزنده‌ترین لذتی که از کودکی تا به اکنون می‌شناسیم، تلاش برای نوشتن و خلق اثر ادبی بود.»

سرانجام شارلوت برونته در 39 سالگی و زمانی که فرزندش را در شکم داشت، به خاطر بیماری سرطان در سال 1855 جان خود را از دست داد.

در بخشی از کتاب صوتی جین ایر می‌شنویم:

آقای روچستر به قولش عمل کرد و در فرصتی که بعدها پیش آمد، داستان زندگی ادل را برایم تعریف کرد. یک روز بعد از ظهر با ادل در باغ بودیم و او داشت با پایلوت بازی می‌کرد. آقای روچستر از من خواست تا در کوچه باغ و جایی نزدیک با ادل قدم بزنیم. آقای روچستر گفت که ادل دختر یک رقاصه فرانسوی‌ست که او زمانی که عاشقش بود ولی آن زمان به او خیانت نمود و با یک نوازنده فرار کرد و آقای روچستر هم دلش برای بچه‌ای که او از خودش باقی گذاشته بود، سوخت و سرپرستی او را قبول کرد.

از اینکه آقای روچستر برای گفتن این حرف‌ها به من اعتماد کرده بود، نشان می‌داد که او احترام خاصی برای من قائل است و یا اینکه من اینطور فکر می‌کردم. رفتار او برای مدت چند هفته نسبت به من تغییری نکرد و با من به سردی آن موقع نبود. وقتی که به طور ناگهانی با من روبه‌رو می‌شد، به نظر می‌رسید خوشحال‌تر می‌شود و همیشه موقع حرف زدن لبخندی بر لب داشت.