کتاب واهمه‌های با نام و نشان

نامه‌های بهومیل هرابال خطاب به زنی با نام ایپریل گیفورد نوشته شده‌ اما به شکل غیر قابل باوری، هیچ‌گاه ارسال نشده‌اند. این تصمیم بخشی از زیبایی و رازآلودگی کتاب واهمه‌های با نام و نشان است. نگرشی آغشته به طنز تلخ نسبت به مسائل روز و ارجاعات ادبی بامعنا، کتاب را به اثری خواندنی تبدیل کرده است که نمی‌توان آن را نیمه‌کاره رها کرد.

درباره‌ی کتاب واهمه‌های با نام و نشان

کتاب واهمه‌های با نام و نشان (Total Fears)، نمونه‌ای شگفت‌انگیز از نثر پرشور بهومیل هرابال (Bohumil Hrabal) است: ترکیبی از خاطره، تاریخ، طنز و نوعی نگرش فلسفی نسبت به زندگی. این نویسنده‌ی شهیر از پشت پنجره‌ی کافه‌ها به تحولات پرتنش سیاسی چشم دوخته و با نگاهی که بیشتر شاعرانه است تا تحلیلی، با مخاطبان خود حرف می‌زند. او از میان لیوان‌های نوشیدنی و صدای همهمه‌ی میهمانان، به تماشای آشوبی نشسته است که نمایانگر جبر تاریخ است.

نامه‌هایی که هرگز ارسال نشدند

نامه‌های کتاب واهمه‌های با نام و نشان، خطاب به ایپریل گیفورد نوشته شده است. دختری آمریکایی که بهومیل هرابال، ورود ناگهانی‌اش به کافه را با زبانی بسیار دلنشین و دوست‌داشتنی تعریف می کند. این دختر نه تنها دل هرابال، بلکه دل همه‌ی حاضران در کافه را می‌رباید. او خود را دانشجوی زبان چک معرفی می‌کند و خیلی زود لقب «دوبنکا» (برگرفته از واژه‌ی دوبن به معنای ماه بلوط در زبان چکی) را از دوستان کافه دریافت می‌کند. لقبی که هم صمیمانه است و هم شاعرانه.

با مطالعه‌ی کتاب واهمه‌های با نام و نشان، شخصیت حساس، منزوی و وسواس‌گونه‌ی بهومیل هرابال را درمی‌یابیم. این کتاب توسط سما قرایی به فارسی برگردانده شده و به همت نشر هنوز، در اختیار شما عزیزان قرار گرفته است.

نکوداشت‌های کتاب واهمه‌های با نام و نشان

• نامه‌های کتاب واهمه‌های با نام و نشان، شب تاریک روح بهومیل هرابال هستند. نوعی اعتراف حاصل از ترس و شرمساری در دوره‌ای پرتنش. (لس آنجلس تایمز)
• هرابال در کتاب واهمه‌های با نام و نشان، به طور گذرا نوشته‌های فروید در باب کمدی و شوخی را تحسین کرده و آن را نمونه ای از سبک طنز اروپای مرکزی و به طور ویژه «پراگ» می‌نامد. (نقد کتاب لندن)
• این کتاب اثری بی‌نظیر و ارزشمند است که احتمالاً تا مدت‌ها چیزی هم‌سطح با آن منتشر نخواهد شد. (پراگ پست)

کتاب واهمه‌های با نام و نشان برای شما مناسب است اگر...

• به خواندن نامه‌های شخصی و ادبی نویسندگان علاقه‌مند هستید.
• به طنز در سایه‌ی تراژدی علاقه دارید و تأملات فلسفی و روانی انسان‌ها در شرایط سخت، برای شما جذابیت دارد.
• آثار بهومیل هرابال را خوانده‌اید و به آشنایی با زندگی و نگاه این نویسنده علاقه‌مند هستید.

در بخشی از کتاب واهمه‌های با نام و نشان می‌خوانیم

دوشیزه دوبنکا، در کنارۀ اقیانوس اطلس، این تکه اخبار را از روزنامه‌های دو روز گذشته‌مان برایت بُریده‌ام. این‌ها محتوای سفرۀ عظیمی است که خداوند پهن کرده است، به بهترین شکلی که می‌توانست پهن‌اش کند، چون باید تمامی داستان‌های روزنامه‌هایی را که برای مردم، برای مصرف اجتماعی، چاپ می‌شد در خودش جای می‌داد؛ و من به تو خواهم گفت که در آن نمایشگاه اندی وارهول چه دیدم، اندی وارهولی که اصل و نسبِ روسنیایی داشت، ولی دانش‌آموختۀ آمریکا بود و توانست آینه‌ای بگیرد در مقابل این جامعۀ مصرف‌گرای دوست‌داشتنی که تو، دوبنکا، اِیپریل گیفورد، مرا به آن دعوت کرده‌ای... به هر حال، این چیزی است که ما این‌جا می‌بینیم و برای تو هم خبرش را می‌فرستم که در حومۀ شیکاگو، وقتی پدری پنج بچه‌اش را ترک کرد و رفت، بچه‌ها پول‌های‌شان را روی هم گذاشتند و یک تفنگ براونینگ خریدند و بَنگ! پدره را زدند و مادر هم دیگر پنج بچۀ بی‌پدر روی دستش نماند. پدر خدابیامرز شد، چون اسقف پیمِن در مسکو گفت که حتی آدم بدها نیز فرزندان خدا هستند. دوبنکا، بانویی برایم نوشته:

یک روز، یکی از روزهای معمولیِ وسط هفته، وقتی که مطمئنم نه تو در کرسکو هستی و نه هیچ‌کدام از بستگانِ خودم، می‌روم آن‌جا و یواشکی به همۀ جاهایی که تو عاشق‌شان هستی سر می‌زنم و شاید چند تا گربه هم دیدم و با خودم می‌گویم که حتماً گربه‌های تو هستند و نازشان می‌کنم، از بس که دلنشین درباره‌شان می‌نویسی، و به اعتقاد من تو به حقیقت یک «وحشیِ نجیبی». ساده بگویم تو «سودازدۀ عزیزِ» من هستی.