معرفی و دانلود کتاب به رنگ پاییز

معرفی کتاب به رنگ پاییز

کتاب به رنگ پاییز نوشته‌ی زهرا اخوان پاکدهی روایتگر داستان دختری به نام جیران است که در دهه‌ی 1290 شمسی زندگی می‌کند. جیران که در کودکی مادر خود را از دست می‌دهد، باقی عمرش را در کنار برادرش بایرام و قیمش مشتی،‌ سپری می‌کند. این رمان ایرانی بر اساس واقعیت نوشته شده و به‌نوعی زندگینامه به حساب می‌آید؛ زندگینامه‌ای سرشار از اتفاقات و پستی و بلندی‌های فراوان.

درباره‌ی کتاب به رنگ پاییز

کتاب به رنگ پاییز نوشته‌ی زهرا اخوان پاکدهی رمانی ایرانی بر اساس واقعیت است که حول محور زندگی شخصیتی به نام جیران جریان دارد. رویدادهای این کتاب رنگ‌وبویی بومی و محلی دارند. شروع داستان در سال 1290 شمسی اتفاق می‌افتد؛ نویسنده روایتگر دوره‌ی کودکی جیران است و به شرح اتفاقات تلخ و شیرین آن دوره از زندگی این دختر می‌پردازد. همه چیز زمانی عوض می‌شود که در یک صبح بهاری جیران چشم باز می‌کند و مادرش را زیر ملافه‌ای سفید می‌بیند. از آن پس جیران و بایرام که مادرشان را از دست داده‌اند، به کمک سرپرست خود مشتی، زندگی را می‌گذرانند.

کتاب به رنگ پاییز رمانی با حال‌و‌هوای تاریخی و روایتگر زندگی خانواده‌ای در دوران جنگ جهانی اول و دوم است. زهرا اخوان پاکدهی ماجراهایی واقعی از زندگی پرفراز‌و‌نشیب مادرش جیران را در قالب رمانی اجتماعی بازگو کرده و خاطرات زندگی در سایه‌ی جنگ جهانی اول و دوم را از زبان جیران نوشته است. تصویر دقیق و ملموسی که نویسنده از روزگار قدیم در ایران ارائه می‌کند، یکی از عناصری است که آن را به اثری خواندنی تبدیل کرده است. همچنین انتخاب یک زن به‌عنوان راوی، از نظر فرهنگی و اجتماعی جایگاه ویژه‌ای به رمان بخشیده. زنی معمولی که به شرح روزمرگی و پستی‌و‌بلندی‌های زندگی‌اش در دل یکی از حساس‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر ایران می‌پردازد، بن‌مایه‌ی رمان به رنگ پاییز است که از جنبه‌های اجتماعی و تاریخی فراوانی برخوردار است.

زهرا اخوان پاکدهی با ارائه‌ی تصویری مستندگونه از سال‌های زندگی در ایران دوران جنگ جهانی اول و دوم، جنبه‌های گوناگون فرهنگ ایرانی در آن سال‌ها را از زبان شخصیت اصلی یعنی جیران روایت کرده است. کتاب به رنگ پاییز به همت انتشارات ندای الهی در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

کتاب به رنگ پاییز برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب برای کسانی که به رمان‌های ایرانی با مایه‌های اجتماعی - تاریخی علاقه‌مندند، جالب توجه خواهد بود.

در بخشی از کتاب به رنگ پاییز می‌خوانیم

چیزی نگذشت که بیوک آقا با چند مرد دستمال به دهان کشیده برای بردن میرزا وارد عمارت شدند. میرزا روی شانه هایشان در تابوت چوبی حمل می‌شد و من چون طفلی که از مادرش جدایش کردند خون گریه می‌کردم.

میرزا که رفت گویی جمعیتی عظیم از خانه به یکباره رخت بربستند و عمارت خالی شد. یکبار دیگر پشت و پناهم را از دست دادم و حتی نمی‌دانستم برادرم بایرام زنده است یا خیر؟

گلباجی به جان در و دیوار عمارت افتاده بود و هر آنچه که با میرزا در تماس بود را کنج حیاط پشتی به آتش می‌کشید. لباس‌ها و ملحفه‌ها را در دیگ آب جوش می‌پخت و زیر لب وردی برای دور شدن درد و بلا می‌خواند. بیوک آقا نگاه‌های معنادارش را بیشتر کرده بود و در صدد به دست آوردن دلم در آمده بود.

روی تخت چوبی حیاط زانو بغل کرده نشسته بودم و به حوض رو برویم خیره مانده بودم. حوضی که میرزا روز اول ورودم به این عمارت، به گلباجی سفارش می‌کرد تا مبادا من نزدیک آن شوم و توی آب بیفتم.

با صدای بیوک آقا که در چند قدمیم ایستاده بود نگاهم را از حوض گرفتم.

- این‌ها همه خواست خداست... یک عده می‌رن و یک عده می‌مونن تا با سرنوشت بجنگن... هنوز راه درازی در پیش داری خاتون... باید زندگی کنی... اگه راضی بشی...

به محض شنیدن این کلمه، برزخ بهش چشم دوختم و دندان سابیدم.