زهرا اخوان پاکدهی در کتاب شکوفه بهار نارنج، راوی داستان زنی به نام شعله است و ماجراهای او را از خردسالی تا واپسین سالهای زندگیاش دنبال میکند. شخصیت اصلی این رمان عاشقانهی ایرانی از ابتدا در محرومیت و تبعیض رشد کرده و از حق تحصیل محروم بوده است. او دلباختهی مردی تحصیلکرده و مهربان به نام یوسف شده و همین موضوع آغازگر مسیری پرفرازونشیب و تجربیات تلخوشیرین بسیار میشود.
دربارهی کتاب شکوفه بهار نارنج
شعله پس از طلاق پدر و مادر، در خانهی پدری و زیر سایهی نامادری بیمهرش زندگی میکند و کوچکترین احساس تعلق و امنیتی ندارد. او پس از مدتی با وساطت عمویش، به مادرش خاتون سپرده میشود که پس از ازدواج با مردی به نام عمو یادگار، در لاهیجان زندگی خود را میگذراند. زهرا اخوان پاکدهی در رمان شکوفه بهار نارنج، سختیهای زندگی شعله و مصائب او را با نثری پرشور، احساسی و صمیمی به تصویر میکشد.

شعله که بهخاطر مخالفتهای پدر، شناسنامهای برایش صادر نشده، از تحصیل باز میماند و حسرت آن چون باری بر دوشش سنگینی میکند. سالها بعد، آشنایی با یوسف، دریچهای تازه به زندگی شعله میگشاید؛ یوسف به شعله خواندن و نوشتن میآموزد و بهمرورزمان، عشقی عمیق بین آنها شکل میگیرد.
رویای عشق در برابر واقعیتهای تلخ زندگی
پس از فوت عمو یادگار، زندگی برای شعله و خاتون بیشازپیش دشوار میشود و آنها به تهران نقلمکان میکنند. یوسف که حالا به کادر ارتش پیوسته، به خواستگاری شعله میرود، اما مخالفتهای تند برادران او، این وصلت را ناکام میگذارد. شعله بهاجبار خانواده، در نهایت تن به ازدواج با مردی به نام اسد میدهد؛ ازدواجی اجباری که رویاهای شعله را به واقعیات تلخ زندگی گره میزند.
خرید کتاب شکوفه بهار نارنج انتشارات آراکو را به تمامی علاقهمندان به رمانهای عاشقانه و درام اجتماعی و داستانهای برگرفته از حوادث واقعی پیشنهاد میکنیم.
کتاب شکوفه بهار نارنج برای شما مناسب است اگر
- بهدنبال یک رمان خانوادگی و اجتماعی معاصر هستید که بر اساس اتفاقات واقعی نوشته شده و چالشهای زندگی زنان جوان را دنبال میکند.
- علاقهمند به رمانهای عاشقانهای هستید که موضوعاتی مثل عشقهای نافرجام، ازدواج اجباری و خیانت را محور داستان خود قرار میدهند.
در بخشی از کتاب شکوفه بهار نارنج: بر اساس واقعیت میخوانیم
زن بابا روی سفره خم شده بود و کاسه بشقابها رو جمع میکرد و زیر لب عصبی میگفت: رفتی برنگردیا... همونجا بمون پیش مادرت.. اینجا کسی منتظر تو نیست... آقاجونتم دلش تنگ شد خودش میاد به دیدنت. شنیدی چی گفتم؟ وای به حالت اگه برگردی شکوفه!
نگاه خشونت بارش لرزه به بدنم انداخت و سرم را به حالت چشم گفتن تکون دادم.
تندی به سمت اتاقی که لباسهامو همیشه کنج رخت چینش میچیدم راه افتادم.
اولین باری بود ازین خونه دور میشدم.
به دور تا دور اتاق نظر انداختم. نمیدونستم خونهی مادرم کجاست؟ البته خونهی داییم بود و شاید داییم و زنش هم یکی بودن مثل زن بابام.
با دستهای کوچیکم لباسهامو مچاله شده درون بقچهای ریختم و درحالی که گره زدن بلد نبودم اونو به سینه فشردم و راه افتادم.
از بین برادرها گذشتم. حالا که درست فکر میکردم دوستشون داشتم.
مانند آقاجون... ما هم خون بودیم و تنها مادرامون از هم جدا بود. با وجود اینکه منو به بازیهاشون راه نمیدادن و به عنوان موجودی اضافه مدام بهم میپریدن، اما اینها از علاقم کم نمیکرد.
بله





















