کتاب درس‌های یونانی

بازی با مفهوم زبان و هویتش، زبانی که که گاه معجزه‌ی ارتباط است و گاه مداوای سکوت، موضوعی است که هان کانگ در کتاب درس‌های یونانی اساس داستان شخصیت‌هایش قرار داده است. این رمان کره‌ای که موفق به دریافت عنوان کتاب برتر نشریه‌ی نیویورکر، تایم، پابلیشرز ویکلی و... شده، داستان زنی را روایت می‌کند که در پی بازیابی قدرت تکلم پس از سختی‌های بسیار، به یادگیری زبانی جدید پناه می‌برد...

درباره‌ی کتاب درس‌های یونانی

کتاب درس‌های یونانی (Greek Lessons: A Novel) اثر نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل، هان کانگ (Han Kang)، رمانی شاعرانه با مفاهیم انسانی بسیار است که از بی‌واژه شدن و در پی آن جادوی زبان، سخن می‌گوید. زنی اهل سئول که پس از تجربیات تلخ متعدد از جمله مرگ مادرش، طلاق و از دست دادن حضانت پسرش، قدرت تکلمش را از دست داده، برای عبور از این سکوت طولانی، در کلاس زبان یونانی ثبت‌نام می‌کند. استاد زبان یونانی که مردی با بینایی ضعیف است، پس از سال‌ها زندگی در آلمان به سئول برگشته و با چالش‌های فرهنگی و زبانی زیادی دست‌و‌پنجه نرم می‌کند. به‌تدریج ارتباطی عمیق میان این دو شخصیت بی‌نام شکل می‌گیرد که مخاطب را به دریافت تجربه‌ای ارزشمند دعوت می‌کند.

کتاب درس‌های یونانی روایتگر داستان زنی باهوش و توانمند است که در طول زندگی چندباری توانایی صحبت کردن را از دست داده. تنها چیزی که هربار او را به تکلم برگردانده، یادگیری زبانی تازه و ویژه بوده است. پناهی که این بار نیز، او را به کلاس زبان یونانی می‌کشاند. در کلاسی که همه به نوعی در آن اعلام حضور می‌کنند، زن در گوشه‌ای چنان ساکت می‌نشیند که انگار وجود ندارد. قطع ارتباط با جهان اطراف خود و عدم احساس تعلق به زیست اجتماعی و انسان‌ها، از احساسات عمیق و پیچیده‌ی انسانی است که هان کانگ در شخصیت زن داستان، منعکس کرده است. از طرفی، شخصیت استاد، مردی جداافتاده از کشوری که سال‌ها در آن زندگی کرده، در تلاش است بینایی ضعیف خود را با تجربیات تدریس سر کلاس و در ارتباط با زبان‌آموزان جبران و به‌نوعی در برابر احساس بیگانگی، مقاومت کند.

رمان درس‌های یونانی با محوریت قرار دادن زبان و نقش آن در شکل‌گیری هویت فردی، تجربیات انسانی را به جهانی درونی و انتزاعی پیوند می‌زند و از دل محدودیت‌های احتمالی، نوید پیدایش زبانی گویا میان انسان‌ها را می‌دهد. وجوه مشترک میان شخصیت استاد و زن که هرکدام یکی از حواس خود (تکلم و بینایی) را از دست داده‌اند، آن دو را به ارتباطی صمیمی و عمیق می‌کشاند که تغییرات درونی بسیاری را برای هردو رقم می‌زند. این کتاب با زبان سوم شخص و روایتی شاعرانه، فرصتی است برای آرام گرفتن و مدارا با دردهای زندگی؛ که شاید گاهی تنها در جهان زبانی جدید، درمان شوند...

کتاب پیش رو توسط فریبا سالاری ترجمه شده و به همت انتشارات قصه باران در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

جوایز و افتخارات کتاب درس‌های یونانی

• کتاب سال به انتخاب نیویورکر، مجله‌ی تایم، پابلیشرز ویکلی، لایبرری ژورنال، کتابخانه‌ی عمومی شیکاگو و کرکوس ریویوز.
• رمان منتخب ویراستاران نیویورک تایمز.

نکوداشت‌های کتاب درس‌های یونانی

• نثر به‌شدت شاعرانه‌ی هان کانگ، شکنندگی زیست انسانی را منعکس می‌کند. (کمیته‌ی نوبل)
• کتاب درس‌های یونانی روایتی ناخوشایند درمورد از دست دادن حواس، و همچنین بازگشتی به احساس لمس و صمیمیت است؛ که با بینشی حسی و روحانی، به نقطه‌ی اوج خود می‌رسد. (کتی پارک هنگ، نویسنده‌ی کتاب احساسات جزئی)
• طغیان شدید یک زن در برابر وحشت‌های وضعیت انسانی... تأثیرگذار و شفقت برانگیز. (وال استریت ژورنال)

کتاب درس‌های یونانی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی این کتاب برای علاقه‌مندان به ادبیات کره‌ی جنوبی و رمان‌های روان‌شناسانه با مفاهیم انسانی عمیق، تجربه‌ای دلچسب خواهد بود.

در بخشی از کتاب درس‌های یونانی می‌خوانیم

این جمله مانند وردی بارها و بارها تکرار می‌شد. او آنقدر جوان بود که نمی‌توانست احساسات خود را به‌ خوبی درک کند، اما سردی هولناکی که در آن جمله نهفته بود را به ‌وضوح احساس می‌کرد. او تقریباً به دنیا نیامده بود. دنیا چیزی نبود که به او به‌طور بدیهی عطا شده باشد. تنها امکانی بود که ترکیب تصادفی بی‌شمار متغیرها در سیاهی مطلق آن را مجاز کرده بود؛ حبابی شکننده که تنها برای لحظه‌ای در زمانی مناسب به‌ وجود آمده بود. یک شب، پس از خداحافظی ناشیانه از مهمانان شاد و پرجنب‌وجوش مادرش، بر روی ایوان خانه نشست و تماشاگر غروب آفتاب بود که حیاط را در تاریکی فرو می‌بُرد.

به روان‌درمانگر گفت که چگونه وقتی با نفس‌های آرام و شانه‌های خمیده آنجا نشسته بود، احساس می‌کرد که جهان لایه‌ای نازک، شکننده و بزرگی است که در حال بلعیده شدن در تاریکی است. روان‌درمانگر فکر کرد که این خاطره بسیار جالب است. وقتی به سوالش که آیا این اولین خاطره‌ی اوست پاسخ منفی داد، کمی بیشتر در افکارش جستجو کرد و خاطره‌ی روزی را برایش بازگو کرد که در حیاط زیر آفتاب داغ، اولین بار به واج‌های زبان مادری‌اش پی بُرد. روان‌درمانگر شیفته‌ی این خاطره شد و سعی کرد با ترکیبی دقیق از دو خاطره، به نتیجه‌ای برسد:

- اینکه شما چنان در زبان غرق شده‌اید که آن را به عنوان اولین خاطره‌تان به یاد می‌آورید، آیا این به دلیل آن نیست که به طور غریزی متوجه شده‌اید که پیوند میان زبان و جهان چیزی است که به سختی به هم پیوسته است؛ و همواره نیز در معرض شکست است؟ به عبارت دیگر، آیا ناآگاهانه آن شگفتی را مشابه با حسی نمی‌دانستید که نسبت به موقت بودن جهان داشته‌اید؟