بله
تام براپ در کتاب قدرت فرهنگ در برنامه ریزی شهری بر اهمیت برنامه‌ریزی فرهنگی در توسعه‌ی شهری تأکید دارد. نویسنده در این کتاب استدلال می‌آورد که برنامه‌ریزی شهری نیازمند تغییر الگو است و طراحان را مجاب می‌کند تا باتوجه‌به گوناگونی در سلیقه‌ی افراد روی نیازها، نقاط قوت و شیوه‌ی هم‌زیستی‌شان در اجتماع تمرکز کنند. او در این کتاب از طرح‌های بزرگ فرهنگی که در راستای حمل‌ونقل، خانه‌سازی و فضای سبز است، پشتیبانی کرده و هدفش این است که جوامع برابرتری بسازد.
درباره‌ی کتاب قدرت فرهنگ در برنامه ریزی شهری
تام براپ در کتاب قدرت فرهنگ در برنامه‌ریزی شهری (The Power of Culture in City Planning)، شهرسازان را تشویق می‌کند تا با درکی عمیق‌تر از فرهنگ‌های انسانی کارشان را شروع کنند و مردم را در اولویت بگذارند و به بیشتر به آنها اهمیت دهند تا اینکه زمین برایشان مهم‌تر باشد. تام براپ (Tom Borrup) در این کتاب روی نقاط قوت و ضعف برنامه‌ریزی فرهنگی تأکید می‌کند تا درک و همکاری بیشتر را بین برنامه‌ریزی‌های شهری و فرهنگی پرورش دهد. تام براپ مفهوم برنامه‌ریزی فرهنگی را به‌عنوان یک جز مهم از توسعه‌ی شهری به خواننده معرفی می‌کند. او استدلال می‌آورد که ابعاد فرهنگی جوامع در برنامه‌ریزی شهری غالباً نادیده گرفته می‌شوند، ابعادی که برای ساختن شهرهایی سرزنده، قابل‌تحمل و برابر ضروری هستند.
تام براپ در کتاب قدرت فرهنگ در برنامه‌ریزی شهری روی این قضیه تأکید دارد که باید برنامه‌ریزی فرهنگی را با چارچوب بزرگ‌ترِ برنامه‌ریزی شهری ادغام کرد. او می‌نویسد که دارایی‌های فرهنگی مانند هنر، میراث و سنت‌های محلی نقش شایانی در شکل‌دادن به هویت و ساختار اجتماعی جوامع دارند. نویسنده در این کتاب از مطالعات میدانی بسیاری که روی شهرهای سراسر دنیا صورت گرفته استفاده کرده تا نشان دهد برنامه‌ریزی فرهنگی چه تأثیر مثبتی می‌تواند داشته باشد. این مثال‌ها به‌وضوح نشان می‌دهند که شهرها چطور توانستند عناصر فرهنگی را با استراتژی‌های رشد و توسعه به شکلی موفقیت‌آمیز ترکیب کنند و به جوامعی پویاتر تبدیل شوند.
اکنون می‌توانید این کتاب را با ترجمه‌ی دکتر مهدی نیلی‌پور و دکتر مرتضی میرغلامی که به یاری نشر نویسه پارسی چاپ و منتشر شده است، تهیه کنید.
نکوداشت‌های کتاب قدرت فرهنگ در برنامه ریزی شهری
- تام براپ یکی از تأمل‌برانگیزترین کتاب‌ها درباره‌ی نوع نگرش، تفکر و برنامه‌ریزی به لحاظ فرهنگی را نوشته است. این کتاب به ما کمک می‌کند تا نحوه‌ی خلق شهرهای بی‌نقص را دوباره در ذهن بپرورانیم. (چارلز لندری، نویسنده)
- پیاده‌سازی طرح و نقشه با بهره‌گیری عمیق از فرهنگ غنی و مفید واقع خواهد شد. بااین‌حال، برنامه‌ریزی شهری و فرهنگ دو مقوله‌ی جدا هستند که به اختلال در برابری و عدالت اجتماعی منجر می‌شود. تام براپ، نظریه‌پرداز و عمل‌گرا، راهنمای بسیار خوبی برای به ثمر نشاندن این اصول به شمار می‌رود. (اندرو زیچر، استادیار دانشگاه)
- این کتاب به طراحان شهرها، نهادها یا محیط‌های فرهنگی الهام می‌بخشد و نیز به چالششان می‌کشد تا درباره‌ی کارشان عمیق‌تر فکر کنند. این کتاب برای رشته‌هایی در حوزه‌ی برنامه‌ریزی جامع شهری و برنامه‌ریزی هنرهای اجتماعی، باید در فهرست کتاب‌هایتان قرار بگیرد. (لئوناردو واسکز، مدیر گروه دانشکده طراحی و مدیریت نیوانگلند)
کتاب قدرت فرهنگ در برنامه ریزی شهری برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب را به ویژه به افرادی توصیه می‌کنیم که به شغل برنامه‌ریزی شهری و فرهنگی مشغول هستند تا متوجه شوند که چه مفاهیمی را از دست داده‌اند.
در بخشی از کتاب قدرت فرهنگ در برنامه ریزی شهری می‌خوانیم
به گفته ویلیام پوتاپچوک، شهرساز آمریکایی، «برنامه‌ریزان اغلب نگهبان فرآیندهای مردم‌سالاری در سطح محلی هستند. آنها اغلب کارکنان کلیدی هستند که برای انجام فرآیندهای عمومی فراخوانده می‌شوند، و با این حال، آموزش‌های بسیار کمی درمورد آن محدوده دریافت می‌کنند» (نقل شده در فورستر، 1999، ص 82-83). مردم‌سالاری فراگیر مستلزم تخصیص مجدد قدرت سیاسی در هنگام تصمیم‌گیری پیرامون مسائل برنامه‌ریزی شهری و زیبایی‌شناسی است. توزیع قدرت بین افراد جامعه می‌تواند حس جدیدی از ظرفیت فردی و گروهی ایجاد کند. همانطور که جوامع از طریق این شیوه‌ها تکامل می‌یابند، دلاپنیا و همکاران (2017) معتقدند که «گروه‌هایی که قبلاً به حاشیه رانده شده‌اند، ممکن است دسترسی بهتری به مکان‌هایی داشته باشند که گرم و پذیراتر بوده و متناسب با نیازهای آنها باشد. عمیق‌ترین ارزش‌های جامعه ممکن است مستقیماً در چشم‌انداز فرهنگی بیان شود» (ص 3).
فورستر (1999) از برنامه‌ریزان می‌خواهد تا به عنوان نگهبان انواع مختلف فضاها برای مشورت و چاره‌جویی عمل کنند: «ما باید دو مفهوم مرتبط با فضای عمومی را زنده نگه داریم: فضاهای کالبدی نیوتنی میدان‌ها، پارک‌ها و خیابان‌هایی که در آن جریان‌هایی از شهروندان مختلف معمولاً از کنار یکدیگر عبور می‌کنند، و فضاهای عمومی بحث‌انگیز ساختمان‌های شهرداری، اتاق‌های کنفرانس، مجالس قانون‌گذاری، سالن‌های نمایش مدرسه، اتاق‌های نشیمن، و مکان‌های گردهمایی شهرهای کوچک مانند آتش‌خانه یا زیرزمین کلیسا که در آن اعضای جامعه به طور مشترک از آن استفاده می‌کنند و مقولاتی مانند طراحی و طراحی مجدد و حفظ و توسعه شهرها و شهرک‌های ما را نقد و اصلاح می‌کنند» (ص 63).
