در کتاب مدیریت توسعۀ مطلوب شهری، زیربنای توسعۀ پایدار اقتصادی تالیف تورج صادقی، تلاش شده است که با دیدگاه توسعۀ اقتصادی، به توسعۀ شهری نگریسته شود. چرا که لازمۀ توسعۀ پایدار شهری، رسیدن به تعادلی مناسب و هماهنگی بین تمام بخشهای شهری است.
مدیریت شهری در ایران در حال گذر از نظام متمرکز دولتی و سیاسی و حرکت به سمت نظام غیر متمرکز شورایی است. به منظور مقابله با چالشها و معضلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، مدیران شهری ناگزیر به ایجاد تحول در نظام برنامهریزی و مدیریت توسعۀ شهری، برای دستیابی به توسعۀ پایدار اقتصادی هستند.
امروزه ایجاد تغییر در نظام مدیریت شهری انتخاب نیست، بلکه ضرورتی انکارناپذیر است و توجه به تخصص افراد، اهمیت پیدا کرده است.
«توسعۀ پایدار» مفهوم جدیدی است که پس از انقلاب صنعتی و معضلات ایجاد شده در رابطه با صنعتی شدن و توسعۀ تکنولوژیک شهرها، از طریق پیوند بین ابعاد مختلف توسعه (اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی) و توجه خاص به ملاحظات جغرافیایی، شکل گرفته است.
توسعۀ پایدار، رویکردی جامع، طبیعتگرا و انسانمدار دارد و دربردارندۀ مفاهیم ارزشمندی در زمینۀ حفظ، ارتقا و بهبود سلامت انسانها و نظامهای اکولوژیکی در بلند مدت و توجه به تأمین نیازهای بشری، بدون تخریب و از بین بردن هویت گذشته و آثار تاریخی و طبیعی، در کوتاه مدت است.
رسیدن به پویایی اقتصادی، محیط زیستی با امکان زندگی و برابری اجتماعی از ابعاد مهم توسعۀ پایدار به شمار میآید.
این نوع از توسعه در واقع روشی است که با رفاه مردم در مناطق شهری رابطهای مستقیم دارد، از این رو تمامی ابعاد و جوانب زندگی شهرنشینی ازنظر اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی را دربرمیگیرد و از آنجایی که همۀ این ابعاد به یکدیگر وابستهاند و بر یکدیگر تأثیر میگذارند، لازم است که ابتدا شناخت و مطالعۀ کافی در زمینۀ مباحث شهری و شهرنشینی حاصل شود و سپس برای اتخاذ چارچوبهای دقیق برنامهریزی شده، گام برداشت.
اهمیت و عظمت گردشگری به ایجاد فرصتهای شغلی و درآمد محدود نمیشود. در صورت برنامهریزی و توسعۀ از پیش اندیشیده شده، گردشگری قادر است منافع مستقیم و غیر مستقیم اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی را ایجاد و سهم درخور توجهی را در توسعۀ شهری و ملی ایفا کند.
امروزه گردشگری را به عنوان یکی از مهمترین صنایع توسعۀ پایدار در هر جامعهای باید در نظر گرفت که سبب ایجاد تغییرهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، شهری و محیطی میشود. تمرکز بر جنبههای مختلف صنعت گردشگری، همراه با برنامهریزیهای مدیریت محلی و ملی در هر منطقه، نقش بسیار مهمی در رشد و توسعۀ اقتصادی ایفا میکند.
در بخشی از کتاب مدیریت توسعۀ مطلوب شهری میخوانیم:
امروزه مفهوم توسعۀ پایدار در تمام ابعاد برای ما امری ملموس است. این نوع توسعه، به نوعی عملکرد اطلاق میشود که در آن، همۀ افراد و وضعیتهای مادی و غیرمادی یک جامعه باهم، برای از بین بردن فقر، مرض، جهل، ناامنی و... بسیج شوند و شهرها را از نظر اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به بهرۀ روزافزون رسانند. همچنین توسعهای مدنظر است که حداقلِ تخریب و حداکثر سودآوری را به ارمغان آورد و مردم یک شهر در هر جایی که مشغول معاشاند، احساس رضایت کنند.
برای کاهش هزینههای توسعۀ شهری و ارائۀ خدمات مطلوبتر و مطابق با اصول توسعۀ پایدار و درعین حال اقتصادی، توجه به توسعۀ هدفمند شهر به عنوان یکی از مهمترین مقولهها در زمینۀ توسعۀ شهری مطرح شده است. این مقوله سعی دارد با تحول در نحوۀ نگرش به توسعۀ شهری، زمینۀ پایداری بیشتر شهر را فراهم آورد.
این مهم نیازمند برنامهریزی شهری است. برنامهریزی توسعۀ شهری، رویکردی سیستمی در برنامهریزی و مدیریت توسعه و عمران شهری است و لازم است آثار توسعۀ شهری در عرصۀ اقتصادی بسیار نمایانتر و همچنین سریعتر از دیگر عرصهها بروز دهد.
مدیریت امور شهری، آن هم در وضعیت کنونی، وظیفهای بسیار دشوار است که نیازمند داشتن علم، آگاهی، دانش و تخصص تصمیمگیران در این حیطه است که متأسفانه در چند دوره مدیریت شهری، کمتر به آن توجه شده است.
همانطور که اشاره شد، اداره کنندهگان هر شهری دست به گریبان حل مشکلات حادی هستند که کمتر فرصت یا حتی توان چارهجویی و حرکت به سوی چشمانداز مطلوب را دارند. از این رو میتوان گفت مدیریت شهری در چنین حالتی به دنبال انجام فعالیتهای روزمره همانند نظافت روزانۀ شهری است که این خود به عنوان مانعی مهم بر سر راه توسعۀ مطلوب شهری است.
بله


















من از این کتاب برای یک ارائه در دوره کارشناسی استفاده کردم و به خوبی نقش گردشگری رو برای توسعه شهر طرقبه مانور داده در مطالب انتهای کتاب بهمراه عکس. مطالب هر فصل هم بطور پیوسته و منظم حالت زنجیروار طی شده. در کل کتاب خوبی بود👌🏻