کتاب آماده برای آینده: آنچه کودکان برای داشتن زندگی‌ای رضایت بخش نیاز دارند

دایان تاونر کتاب آماده برای آینده را به‌عنوان راهنمایی مؤثر و دل‌سوزانه در اختیار والدین و معلمان قرار می‌دهد و با تکیه بر رویکردِ آموزشی مدرسه‌ی سامیت در آمریکا، روشی را پیشنهاد می‌کند که در آن آموزش پشتکار، همکاری، خودراهبری و اندیشیدن در بچه‌ها تقویت می‌شود. این کتاب همه‌ی آنچه را که کودکان برای رسیدن به موفقیت و زندگی رضایت‌بخش نیاز دارند، در اختیارشان قرار می‌دهد.

درباره‌ی کتاب آماده برای آینده

همه‌ی ما تجربه‌ی درس خواندن در سیستمِ آموزشی را داشته‌ایم و خطاها و ناکارآمدی‌های زیادی را از جانب سیستم درک کرده‌ایم. در همه‌ی کشورها و به‌خصوص ایران، دانش‌آموزان با استرس‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. آن‌ها برای آزمونی بزرگ آماده می‌شوند که تنها در چند ساعت سرنوشتِ آن‌ها را رقم می‌زند. قبول نشدن در آزمون‌ها و کنکورها همیشه حسی از عدم شایستگی و از دست رفتن آینده‌ای روشن را به همراه دارد. دایان تاونر (Diane Tavenner) با نظر به این مشکلات و تجربیات تلخی که خود از دوران آموزش در مدرسه از سر گذرانده، کتاب آماده برای آینده (Prepared: what kids need for a fulfilled life) را نگاشته و سعی کرده با ارائه‌ی رویکردی تازه به مسئله‌ی آموزش، عواملی را که زمینه‌ساز موفقیت و احساسِ رضایت در زندگی کودکان است، معرفی کند.

دایان تاونر پیش از شروعِ مبحثِ اصلی، در مقدمه از دانش‌آموزی به نام ایزابلا حرف می‌زند که روزی به مدرسه‌ی سامیت، جایی که دایان مدیرِ آن است، آمده و درخواست پذیرش در این مدرسه را می‌کند تا بتواند وارد دانشگاه شود. ایزابلا دومِ دبیرستان است، اما قوی و محکم و مستقل می‌نماید. او اعتراف می‌کند در مدرسه‌ی فعلی عضو گروهی اراذل و اوباش است که او را از هرگونه پیشرفتی منع می‌کنند. دایان درخواستِ او را برای پیوستن به مدرسه‌اش با شک و تردید قبول می‌کند، باآنکه ته دلش می‌داند ایزابلا قادر به جدایی از آن گروه و شروعِ مسیری جدید به سوی موفقیت نیست. اما حضورِ دوباره و دوباره‌ی ایزابلا و ارائه‌ی مدارکِ موردنیاز دایان را امیدوارتر از پیش می‌کند. خیلی زود ایزابلا به دانش‌آموزِ نمونه تبدیل می‌شود و با بهترین دانش‌آموزِ مدرسه رقابت می‌کند؛ این درحالی است که او خارج از مدرسه موظف است از خودش مراقبت کند، جای خواب و غذایش را تأمین کند و به‌تنهایی بار زندگی را به دوش بکشد. دایان تاونر این داستانِ واقعی را این‌گونه به پایان می‌رساند که امروز ایزابلا پس از گذراندنِ چهار سال تحصیل در دانشگاه در رشته‌ی کسب‌وکار، خانواده‌ی خود را تشکیل داده و مشغولِ راه‌اندازی کسب‌وکار خودش است. این داستانِ الهام‌بخش مخاطب را به نویسنده نزدیک‌تر و او را به رویکردِ دایان تاونر خوش‌بین‌تر می‌کند.

در کتاب آماده برای آینده، تاونر به‌خوبی استدلال می‌کند که موفقیت نباید فقط مختص تعداد کمی از افراد خوش‌شانس باشد. او به‌طور واضح نشان می‌دهد که چگونه همه‌ی کودکان می‌توانند موفق باشند و درباره‌ی اینکه چطور والدین و مدارس می‌توانند خودراهبری، همکاری و اندیشیدن را در بچه‌ها پرورش دهند، رهنمودهای مفیدی ارائه می‌دهد. این کتاب داستان افرادی است که در حال جست‌وجو و یافتن راهی برای دست‌یابی به امنیت مالی، ثبات و زندگی رضایت‌بخش هستند.

نشر میلکان کتاب حاضر را با ترجمه‌ی سوما فتحی منتشر کرده است.

نکوداشت‌های کتاب آماده برای آینده

• آماده برای آینده یک کتاب جذاب و کاملاً درست از یکی از متخصصان نوآور در این رشته است. دایان تاونر آرام نخواهد گرفت تا زمانی که مدارس (و جامعه) آنچه را جوانان برای پیشرفت نیاز دارند، به آن‌ها بدهند. پس ‌از خواندن این کتاب شما هم نمی‌توانید آرام بنشینید. (دیوید ییگر)
• این کتاب نقشه‌ی راهی از طرف یک رهبر پرشور است برای تمام کسانی که هدف تحصیل را یافتن توانایی‌های تک‌تک کودکان می‌دانند. (دکتر پاملا کانتور)
• کتاب آماده برای آینده برای والدین و دانش‌آموزانی است که از رقابت تسلیحاتیِ حساسِ پذیرش در دانشگاه‌ها خسته شده‌اند. این کتاب به‌خوبی نشان می‌دهد که چگونه همه‌ی کودکان می‌توانند در دانشگاه موفق شوند، شغل معنا‌داری پیدا کنند و زندگی رضایت‌بخشی داشته باشند. (اسکات بَری کافمن)

کتاب آماده برای آینده برای چه کسانی مناسب است؟

خواندن این کتاب برای هر پدر و مادر یا معلمی که متعهد به پرورش کودکانی خودکفا و موفق است، الزامی است.

در بخشی از کتاب آماده برای آینده: آنچه کودکان برای داشتن زندگی‌ای رضایت بخش نیاز دارند می‌خوانیم

«هدف شما برای این دوره چیه؟ دو دقیقه وقت دارین. شروع کنین!» دیوار وایت‌برد یک تایمر را نشان می‌داد که شمارش معکوس انجام می‌داد و در کنار الگوی «هدف اسمارت» قرار داشت. اهداف اسمارت که جورج دوران، آرتور میلر و جیمز کانینگام تدوینش کرده‌اند، مشخص، سنجش‌پذیر، دست‌یافتنی، واقع‌بینانه و در محدوده‌ی زمانی مشخص هستند. خانم جونز یادآوری کرد: «هدفتون رو اسمارت کنین.» وقت یادگیری خودراهبرانه بود، یک ساعت اختصاصی در هر روزِ مدرسه برای دانش‌آموزان تا به‌صورت مستقل، با هم‌کلاسی‌ها یا با معلمشان کار کنند، روی هر موضوعی از علل انقلاب فرانسه گرفته تا اعداد مرکب و توان‌های کسری، براساس اهداف شخصی‌شان و آنچه قرار بود برای آن روز یا آن هفته به انجام برسانند. بااینکه کمی شبیه به سالن مطالعه به‌ نظر می‌رسد، زمان یادگیری خودراهبرانه اساساً متفاوت است. آنچه دانش‌آموز روی آن کار می‌کند، برگرفته از اهداف کلی یادگیری ازطریق پروژه‌هاست؛ اما یادگیری هرروزه را اهدافی هدایت می‌کنند که دانش‌آموز با مشورت پشتیبان خود تعیین می‌کند. بنابراین شاید هدف دانش‌آموز تا آخر هفته تسلط بر یک مفهوم خاص ریاضی باشد. معلمِ زمان یادگیری خودراهبرانه این را می‌داند، معلم ریاضی این را می‌داند و دانش‌آموز هم این را می‌داند؛ زیرا همه‌ی این اطلاعات در یک تصویر ازطریق پلتفرمی که ایجاد کرده‌ایم، در دسترس است. دانش‌آموز می‌تواند انتخاب کند که از زمانش برای کار‌کردن در جهت رسیدن به آن هدف استفاده کند یا برای هدفی دیگر.