بله
دیبا شریعت در کتاب یادگیری یادگیری نخست شما را با مفهوم یادگیری آشنا و سپس به بررسی انواع آن در نظام آموزشی مدارس می‌پردازد. در انتها نیز روش‌هایی کاربردی برای ایجاد انگیزه در دانش‌آموزان ارائه می‌کند.
از ابتدای ورود به مدرسه و درگیر شدن با فرآیند یادگیری برای دانش‌آموزان و فراگیران در کلیه‌ی دوره‌های تحصیلی سؤال‌هایی نظیر چگونه باید درس خواند؟، چگونه باید مطالعه کرد؟، چگونه باید مطالب درسی را حفظ کرد؟، چگونه باید دروس حفظی را بخوانیم؟، شیوه‌های تقویت حافظه کدامند؟ و سؤال‌های دیگر در خصوص چگونه مطالعه کردن و یادگرفتن وجود دارد.
از خصوصیات برجسته آموزش و پرورش قرن بیست و یکم داشتن خلاقیت، اختیار، مسؤلیت‌پذیری، پیگیری مستمر، برقراری ارتباط تاثرگذار با دیگران، گفتن ایده‌ها و تفکر خود، تصمیم‌گیری درست، تربیت یادگیرندگانی مادام‌العمر و... است. پس در فضای آموزشی کنونی، مسئولیت‌پذیری و انتخاب مورد توجه است. حال این پرسش برای محققان علوم تربیتی به وجود می‌آید که آیا با روند فعلی، یادگیری ادامه یابد؟ و آیا این شیوه می‌تواند دانش‌آموزان را برای فردایی بهتر آماده کند؟ بدون شک تغییر در ساختار آموزشی ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است.
اگر موضوعات بدون ارتباط با یکدیگر و به صورت اجزایی نامفهوم در جهت موفقیت در امتحانات به دانش‌آموزان آموزش داده شود، یادگیری مبحثی مکانیکی، بی‌هدف و حتی عذاب‌آور است و فکر کردن، استدلال درست و فرهیخته شدن به دست فراموشی سپرده می‌شود.
تکنیک‌هایی که یادگیرندگان به کار می‌گیرند می‌تواند بسیار متنوع باشد. این تنوع به تفاوت در استدلال و منطق دانش‌آموزان و تفاوت‌های جنسیتی آنان مربوط است. پس در این راه معلمان باید تسهیل کنندگان یادگیری باشند. اگر خواهان آن هستیم نسل آینده درست تربیت شود، پس باید دانش‌آموزان معلومات علمی، آزادی اندیشه و مسئولیت پذیری داشته باشند.
در بخشی از کتاب یادگیری یادگیری می‌خوانیم:
حتی دانش‌آموزان بسیار موفق هم در انجام تکالیفِ دشوار، خستگی، ناامیدی و اضطراب را تجربه می‌کنند. والدین می‌توانند با استفاده از شیوه‌های گوناگون، اثر این احساسات منفیِ اجتناب ناپذیر را در فرزندان‌شان به حداقل برسانند. نخست می‌توانند برای فرزندان‌شان توضیح دهند که این احساسات منفی، مورد انتظار و متداول هستند و نباید مانع انجام تکالیف بشوند. آن‌ها نیز می‌توانند در طراحی یک برنامۀ نظام‌مند به فرزندان خود کمک کنند. بسیاری از دانش‌آموزان ترجیح می‌دهند در ابتدا تکالیف دشوار خود را انجام دهند و تقریباً همه آن ها می‌دانند که بهتر است تکالیف‌شان را به قسمت‌های کوچک‌تر تقسیم کنند.
وقتی که دانش‌آموزان موفق خسته و ناامید می‌شوند، والدین راهکارهایی را برای مقابله با ناامیدی به آن‌ها می‌آموزند، به آن‌ها اطمینان خاطر می‌دهند، از آن‌ها می‌خواهند تا برای مدتی به انجام یک تکلیف آسان‌تر بپردازند و یا برای مدتی استراحت کنند.
بسیاری از دانش‌آموزان ترجیح می‌دهند بعد از 30 دقیقه مطالعه، 15 دقیقه به استراحت و انجام فعالیت‌های مورد علاقه‌شان بپردازند، برای خود اهدافی کوچک تنظیم کنند و بعد از دستیابی به یک هدف، مدتی را استراحت کنند و یا اطمینان داشته باشند که بعد از اتمام تکالیف‌شان می‌توانند به انجام فعالیت مورد علاقۀ خود بپردازند.
نهایتاً والدین، فرزندان خود را تشویق می‌کنند تا برای انجام تکالیف دشوار از دیگران کمک بگیرند.
