کتاب چند داستان سوررئال کوتاه

کتاب چند داستان سوررئال کوتاه تلاشِ وحیدرضا حاجی‌وندی است برای پی‌ریزیِ طرحِ چند قصه درباره‌ی موضوعاتی چون تلاش و پرکاری در برابر تنبلی و کاهلی، امید و عشق در برابر ناامیدی و ترس، جبر در برابر اراده. این‌ها موضوعاتی است که همه‌ی ما در زندگی با آن‌ها سروکار داریم و از سمتِ آن‌ها ضرر و یا نفع می‌بینیم؛ پس ضروری به‌نظر می‌رسد که تکلیفمان را با این مفاهیم روشن کنیم. اگر می‌خواهیم مسیر خود را بیابیم و زندگی خوبی را تجربه کنیم خواندن داستان و تجاربِ دیگران بسیار راه‌گشاست.

نامِ شش داستانِ کتاب چند داستان سوررئال کوتاه از این قرار است: «آقای امیدوار، مرد ناامید و استاد خردمند»، «رویای نویسنده‌ی بزرگ»، «ستاره‌ی خیابان‌ها»، «مردی در تالار سبز»، «پیچک» و «سیرک». این کتاب را انتشارات فرهنگستان ادب به چاپ رسانده است.

کتاب چند داستان سوررئال کوتاه برای چه کسانی مناسب است؟

این اثر به علاقه‌مندان به داستان کوتاه‌های ایرانی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب چند داستان سوررئال کوتاه می‌خوانیم

اما یک شب توی یک رویا و خواب توی یه سینمای بزرگ با پرده‌ی طلایی‌رنگ بزرگی مواجه شدم صدایی از بلندگوهای سینما می‌شنیدم که می‌گفت من پرده و سینمای وجود توام هر چیزی رو که با دقت تصور کنی پخش می‌کنم، جزئیات رو فراموش نکن.

خیلی تلاش کردم چیزی رو به تصور دربیارم ولی انگار من اصلاً رویایی نداشتم و هیجانی برای رسیدن به اون. تعجب کردم یک لحظه به خودم گفتم نکنه من اصلاً آرزوی مادی مشخصی تو زندگیم نداشتم که بخوام به اون برسم تو همین فکر بودم که یهو از خواب پریدم. اون خواب عجیب و اون سینمای خالی که فقط من بودم و اون صدا خیلی منو به فکر فرو برد. یاد جمله‌ای افتادم که می‌گه کسانی که رویایی روشنی ندارند خود مقصرند.

به خودم گفتم واقعا بزرگ‌ترین خواسته‌ی من چیه من دوس دارم چی باشم و کی باشم به همه‌ی دوره‌های زندگیم توجه کردم. آهان یادم اومد توی بچگی واقعاً از ته دل دوست داشتم یه نویسنده‌ی بزرگ بشم ساعت‌ها کتاب خوندن منو اذیت نمی‌کرد عاشق خواندن و نوشتن بودم دوست داشتم که یه نویسنده‌ی بزرگ بشم. از اون‌هایی که کلاه هنری میذارن و پیپ می‌کشن و تو روزهای مختلف توی کافی‌شاپ زیر بارون یا یه اتاق آروم می‌شینن و می‌نویسن. به زندگی آدم‌ها توجه می‌کنن و از اون‌ها الهام می‌گیرن و هر چیزی از کوچیک و بزرگ الهام‌بخش اون‌هاس.