بله
میترا رضایی عرب، سحر خانی و زهرا میرسلیمانی در کتاب تاثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی سعی دارند به‌طور ویژه سراغ یکی از روش‌های درمانی روابط یعنی «ایماگو تراپی» یا همان «درمان بر مبنای ایماگو» بروند. ایماگوتراپی به‌طور خلاصه از طریق بررسی دوران کودکی افراد و نوع تصویرسازی آن‌ها از جهان پیرامون، به شناسایی و حل چالش‌های عاطفی روابط زوج‌ها می‌پردازد.
درباره‌‌ی کتاب تاثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی
اگر شما هم از آن دسته افرادی هستید که به حوزه‌ی روابط بین زوجین علاقه دارید یا برای ارتقا رابطه‌ی عاطفی خود دست به جست‌وجو در مقاله‌های روان‌شناختی می‌زنید؛ حتماً یک‌‌بار هم که شده چشمتان به واژه‌ی «ایماگوتراپی» افتاده است. اگر تاکنون فرصت تحقیق درمورد این شیوه‌ی زوج‌درمانی را نداشته‌اید یا به منبع مناسبی برنخورده‌اید، کتاب تأثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی فرصتی عالی برای آشنایی با این روش درمانی در اختیارتان قرار می‌دهد. میترا رضایی عرب، سحر خانی و زهرا میرسلیمانی، در این کتاب، هیچ نکته‌ای از ایماگوتراپی را برایتان مبهم نخواهند گذاشت.
ایماگوتراپی چیست؟ اولین‌بار چه زمانی از این شیوه‌ی درمانی برای بهبود روابط زوجین استفاده شده؟ اصلاً چه‌کسی چنین شیوه‌ای را بنا نهاده است؟ نویسندگان کتاب به تمام سوالات شما در خصوص کلیات و مفاهیم، تاریخچه‌ی ایماگوتراپی و اهداف آن پاسخ خواهند داد. به‌طور کلی روش درمانی ایماگو به ما می‌گوید تصویری که در کودکی از دنیای پیرامون خود، به‌ویژه اطرافیان و والدین ثبت کرده‌ایم، نقش مستقیمی در نوع انتخاب و ارتباطات بزرگسالی ما خواهد داشت. بر همین اساس، ایماگوتراپی به سراغ یکی از مهم‌ترین روابط بزرگسالی یعنی رابطه‌ی زناشویی می‌رود تا این‌بار ریشه‌ی چالش‌های رابطه را در تصویر دوران کودکی زن و مرد جست‌وجو کند.
در مثالی ساده، اگر فردی در رابطه‌ی عاطفی خود مدام تقاضای تأیید دارد و در صورت عدم تأیید احساس سرافکندگی و بی‌ارزشی می‌کند، احتمالا این کنش به نحوه‌ی برخورد والدین با او در سال‌های کودکی برمی‌گردد. نوع برخوردی که این مفهوم را به کودک القا نموده: «تنها وقتی که تأییدت کنیم ارزشمند خواهی بود.» و بعدتر این نوع تصویرسازی تبدیل به یک نگرش و الگوی رفتاری اشتباه در بزرگسالی و روابط عاطفی فرد شده است.
نویسندگان کتاب تأثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی، در بخش‌های بعدی کتاب به‌طور مفصل سراغ مفهوم «سازگاری» در رابطه‌ی عاطفی می‌روند و تأثیر ایماگوتراپی بر کیفیت زندگی را بررسی می‌کنند. فصل بعدی کتاب به ایماگوتراپی و صمیمت زناشویی می‌پردازد و در ادامه به‌ترتیب، موضوع رضایت از زندگی و رابطه‌ی جنسی مورد بحث قرار می‌گیرند. همچنین سراسر این کتاب با تمرکز بر سازگاری زناشویی و عوامل مؤثر بر آن، مخاطب را با نکات سراسر جذاب و مفید آشنا خواهد کرد؛ نکاتی که هر زوجی را در مسیر بهبود روابط عاطفی خود یاری می‌دهد.
کتاب حاضر نخستین‌بار در سال 1398 از سوی نشر آپریس در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.
کتاب تأثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی برای چه کسانی مناسب است؟
این کتاب به تمامی علاقه‌مندان مباحث روانشناسی، به‌ویژه روانشناسی روابط عاطفی و زندگی زناشویی پیشنهاد می‌شود. کتاب تأثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی همچنین یک راهنمای عالی و آموزنده برای زوج‌های جوانی است که قصد دارند زندگی‌ای مملو از خوشبختی و آرامش را تجربه کنند.
با نویسندگان کتاب تاثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی بیشتر آشنا شویم
میترا رضایی عرب (متولد 1367)، سحر خانی و زهرا میرسلیمانی از پژوهشگران حوزه‌ی روانشناسی هستند که علاوه‌بر تحقیق و بحث درخصوص روابط زناشویی، به مباحث یادگیری و علوم تربیتی نیز پرداخته‌اند. در همین خصوص مقاله‌ای با نام «پرورش خلاقیت هیجانی در دانش‌آموزان» از میترا رضایی عرب منتشر شده است. همچنین کتابی با همکاری ایشان و خانم سحر خانی با عنوان «نقش بازی درمانی بر اختلال‌های یادگیری» به‌چاپ رسیده.
زهرا میرسلیمانی نیز از دیگر محققان فعال حوزه‌ی روانشناسی و علوم تربیتی هستند که تاکنون مقالات متعددی در حوزه‌ی یادگیری دانش‌آموزان منتشر کرده‌اند.
در بخشی از کتاب تاثیر ایماگوتراپی بر سازگاری زناشویی می‌خوانیم
تصویرسازی ارتباطی فرایندی است که در آن به زوج‌ها آگاهی و اطلاعات و مهم‌تر از آن آموزش داده می‌شود که در مورد جنبه‌های ناخودآگاه روابط خود، آگاه شوند و به‌جای اینکه سعی کنند تعارض‌های خود را به‌صورت سطحی حل کنند به بررسی ریشه آن‌ها بپردازند (رابینز، 2005). این دیدگاه معتقد است که مراحل رشد دوران کودکی به‌خصوص روابط اولیه فرد با والدین، بر روابط زناشویی تأثیر دارد. انتخاب همسر در روابط زناشویی فقط یک فرایند آگاهانه نیست، بلکه بخش مهمی از آن ناخودآگاه بوده و نتیجه نیاز به تکمیل مراحل ناتمام دوران کودکی و التیام زخم‌های عاطفی است (خوئی امینی و همکاران، 1393). در این روش همسران می‌توانند با درک فرایندهای ناخودآگاه در خود و همسرشان، مهارت‌هایی را برای التیام زخم‌های کودکی و ایجاد رفتارهای سالم یاد بگیرند و با تبدیل ازدواج و رابطه ناخودآگاه به ازدواج آگاهانه، عشق و صمیمیت موردنیاز خود را به دست آورند (شلی، 2015).
